Ο Έλον Μασκ μόλις έβαλε ολόκληρο το σύστημα των πανεπιστημίων στο εδώλιο. Όχι το πρόγραμμα σπουδών. Όχι τους καθηγητές. Την ίδια την προϋπόθεση.
Μασκ: «Δεν χρειάζεσαι κολέγιο για να μάθεις πράγματα. Όλα είναι διαθέσιμα βασικά δωρεάν. Μπορείς να μάθεις οτιδήποτε θέλεις δωρεάν.»
Για χίλια χρόνια, τα πανεπιστήμια κατείχαν ένα μονοπώλιο. Την πρόσβαση. Πλήρωνες τον φόρο ή παρέμενες αμόρφωτος. Το διαδίκτυο το εξαφάνισε σε μια δεκαετία. Κάθε διάλεξη. Κάθε πλαίσιο. Κάθε εγχειρίδιο. Δωρεάν. Από οποιαδήποτε οθόνη στη Γη. Τα εξαψήφια δίδακτρα δεν αγοράζουν πια γνώση. Αγοράζουν ένα σήμα.
Μασκ: «Υπάρχει μια αξία που έχουν τα κολέγια, που είναι να βλέπεις αν κάποιος μπορεί να δουλέψει σκληρά σε κάτι, συμπεριλαμβανομένων μιας σειράς από ενοχλητικές εργασίες, και παρ’ όλα αυτά να κάνει τις εργασίες του.» Αυτό είναι το προϊόν. Όχι η νοημοσύνη. Όχι η δημιουργικότητα. Όχι το όραμα. Η συμμόρφωση. Πληρώνεις 200.000 δολάρια για να αποδείξεις ότι μπορείς να ανεχτείς τη γραφειοκρατία σε πρόγραμμα.
Μασκ: «Τα κολέγια είναι βασικά για πλάκα και για να αποδείξεις ότι μπορείς να κάνεις τις δουλειές σου. Αλλά δεν είναι για μάθηση.» Ολόκληρο το σύστημα είναι ένα μηχάνημα ταξινόμησης για το τμήμα ανθρώπινου δυναμικού των εταιρειών. Δεν μετράει τι μπορείς να χτίσεις. Μετράει αν μπορείς να κάθεσαι ακίνητος, να ακολουθείς οδηγίες και να παραδίδεις εντολή. Τέσσερα χρόνια υπακοής ντυμένα ως εκπαίδευση.
Μασκ: «Αν προσπαθείς να κάνεις κάτι εξαιρετικό, πρέπει να έχεις αποδείξεις εξαιρετικής ικανότητας. Δεν θεωρώ την φοίτηση στο κολέγιο απόδειξη εξαιρετικής ικανότητας.» Το σύστημα βελτιστοποιείται για το μέσο όρο. Αμείβει τους συμμορφούμενους. Πιστοποιεί τους υπομονετικούς. Ήσυχα αποκλείει όλους όσους αρνούνται να περιμένουν άδεια. Αυτοί που διαμόρφωσαν τον σύγχρονο κόσμο δεν ολοκλήρωσαν ποτέ το τεστ.
Μασκ: «Ο Γκέιτς που είναι ένας αρκετά έξυπνος τύπος, εγκατέλειψε. Ο Τζομπς είναι αρκετά έξυπνος, εγκατέλειψε. Ο Λάρι Έλισον, έξυπνος τύπος, εγκατέλειψε.» Δεν εγκατέλειψαν επειδή ήταν πολύ δύσκολο. Εγκατέλειψαν επειδή το όριο ταχύτητας ήταν πολύ χαμηλό. Το πιο επικίνδυνο πράγμα που κάνει ένα πανεπιστήμιο είναι να πείσει ένα ταλέντο μιας γενιάς ότι η ολοκλήρωση του προγράμματος είναι το επίτευγμα. Δεν είναι. Αντίθετα αυτό είναι το δάπεδο.
Ένα πτυχίο είναι απόδειξη πληρωμής για συμμόρφωση. Το μέλλον δεν ανήκε ποτέ σε ανθρώπους που ολοκληρώνουν τις εργασίες τους. Ανήκει σε αυτούς που δεν χρειάστηκαν ποτέ την ανάθεση.
