ΕΚΤΑΚΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Η τηλεφωνική συνομιλία Τραμπ-Μπίμπι — Τι δεν θέλει το Λονδίνο να ξέρετε… ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΛΕΤΑΙ… Η τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ-Νετανιάχου αποκαλύπτει μια σημαντική μετατόπιση στην παγκόσμια ισχύ. Καθώς το παλιό κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής αγωνίζεται να διατηρήσει τον έλεγχο, μια νέα μάχη για την κυριαρχία , την προεδρική εξουσία και το μέλλον της Αμερικής εκτυλίσσεται στο παρασκήνιο.
Το σύγχρονο πολιτικό τοπίο συχνά εξετάζεται μέσα από το πρίσμα των καθημερινών τίτλων , των viral tweets και των κομματικών διαπληκτισμών . Ωστόσο, κάτω από την επιφάνεια του κύκλου των ειδήσεων βρίσκεται μια βαθιά μετατόπιση στα ίδια τα θεμέλια του τρόπου με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες κυβερνώνται και αλληλεπιδρούν με τον κόσμο. Πρόσφατες αναφορές, όπως αυτές που περιγράφουν λεπτομερώς τις απροκάλυπτες επικοινωνίες του Προέδρου Τραμπ με διεθνείς ηγέτες όπως ο Μπενιαμίν Νετανιάχου , συχνά απορρίπτονται ως απλές ιδιορρυθμίες προσωπικότητας ή διπλωματικές αποτυχίες. Ωστόσο, όταν αναλύονται παράλληλα με την αποσυναρμολόγηση της παραδοσιακής δομής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (NSC) , προκύπτει μια διαφορετική εικόνα: η επαναβεβαίωση της αμερικανικής προεδρίας έναντι μιας δεκαετιών αυτοκρατορικής γραφειοκρατίας .
Για πάνω από 80 χρόνια , ένας συγκεκριμένος μηχανισμός διαχειρίζεται τους Αμερικανούς προέδρους, κατευθύνοντάς τους προς μια παγκοσμιοποιημένη ατζέντα που συχνά αντίκειται στην εθνική κυριαρχία . Σήμερα, γινόμαστε μάρτυρες της αποσυναρμολόγησης αυτού του συστήματος , το οποίο αντικαθίσταται από ένα στρατηγικό δόγμα που δίνει προτεραιότητα στην αμερικανική δημοκρατία έναντι της παγκόσμιας αυτοκρατορίας .
Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΤΟΥ «ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ SKOWCROFT»
Για να κατανοήσει κανείς τις τρέχουσες τριβές στην Ουάσινγκτον, πρέπει να εξετάσει τη «διαδικασία Εθνικής Ασφάλειας» που διέπει το Οβάλ Γραφείο εδώ και δεκαετίες. Ο πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Τζον Μπόλτον εξέφρασε πρόσφατα την απογοήτευσή του για τον τρόπο λήψης αποφάσεων του Προέδρου Τραμπ , περιγράφοντας μια σκηνή όπου ο Πρόεδρος κάνει μια επιλογή και οι σύμβουλοί του απλώς την εκτελούν. Ο Μπόλτον και οι σύγχρονοί του θεωρούν αυτό ως μια επικίνδυνη απόκλιση από το «Παράδειγμα Skowcroft» – το μοντέλο που καθιέρωσε ο Μπρεντ Σκόουκροφτ για τη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας .
Σύμφωνα με αυτό το παράδειγμα, ο Πρόεδρος προορίζεται να είναι αποδέκτης επιλογών που επιμελούνται μια μόνιμη υπηρεσία πληροφοριών και μια στρατιωτική γραφειοκρατία . Ενώ διατυπώνεται ως παροχή «ανάλυσης κόστους-οφέλους», αυτό το σύστημα συχνά λειτουργούσε ως λουρί, διασφαλίζοντας ότι ανεξάρτητα από το ποιος εκλεγόταν, η πορεία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής παρέμενε συνεπής: ατελείωτες επεμβάσεις , αέναοι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και η διατήρηση μιας «διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες».
Παρακάμπτοντας αυτή τη διαδικασία και λαμβάνοντας άμεσες, προσωπικές αποφάσεις —όπως το πρόσφατο τελεσίγραφο που δόθηκε στον Νετανιάχου σχετικά με τον Λίβανο— η προεδρία ανακτά την εξουσία της ανεξάρτητης δράσης . Αυτό δεν είναι δυσλειτουργία· είναι η επιστροφή της εκτελεστικής ευθύνης .
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Ο διορισμός προσωπικοτήτων όπως ο Μπιλ Πάι ως υπηρεσιακού Διευθυντή των Εθνικών Πληροφοριών (DNI) έχει προκαλέσει σοκ στην καθιερωμένη τάξη . Η κατακραυγή τόσο από τα μέσα ενημέρωσης όσο και από τους «μονοκομματικούς» πολιτικούς υποδηλώνει έναν βαθύ φόβο ότι η κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών «οπλίζεται». Ωστόσο, αυτός ο πανικός αγνοεί τη θεμελιώδη ιεραρχία μιας δημοκρατίας .
Όπως έχει σημειώσει ο Αντιπρόεδρος JD Vance , η γραφειοκρατία της κοινότητας των μυστικών υπηρεσιών πρέπει να ανταποκρίνεται στην εκλεγμένη ηγεσία και όχι το αντίστροφο. Για σχεδόν έναν αιώνα, η ρύθμιση ήταν αντίστροφη: ο μόνιμος μηχανισμός διαχειριζόταν τον Πρόεδρο . Τοποθετώντας στην κορυφή πιστούς που κατανοούν αυτήν την ιεραρχία, η κυβέρνηση διασφαλίζει ότι η γραφειοκρατία του «σκοτεινού κράτους» υποτάσσεται στη βούληση του λαού, όπως εκφράζεται μέσω της κάλπης. Αυτό αντιπροσωπεύει μια μετάβαση από μια κυβέρνηση που διαχειρίζονται «αυτοκρατορικοί επιστάτες» πίσω σε μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται η Δημοκρατία .
ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΔΟΞΑ: ΔΥΝΑΜΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Ενώ η εγχώρια γραφειοκρατία αναθεωρείται, το αμερικανικό στρατηγικό δόγμα στην παγκόσμια σκηνή υφίσταται έναν εξίσου ριζικό μετασχηματισμό. Πρόσφατα, στον Διάλογο Shangri-La —μια κορυφαία σύνοδο κορυφής για την άμυνα στην Ασία που διοργανώνεται από το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών που συνδέεται με τη Βρετανία— ο Υπουργός Πολέμου Pete Hegseth έδωσε ένα μήνυμα που αποκλίνει έντονα από το αναμενόμενο σενάριο της παγκοσμιοποίησης .
Η «διεθνής τάξη που βασίζεται σε κανόνες» αποτελεί εδώ και καιρό έναν ευφημισμό για ένα σύστημα όπου οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και οι παγκοσμιοποιητικές οντότητες υπαγορεύουν τη συμπεριφορά των εθνών, οδηγώντας συχνά σε άθλιους στρατούς και ανοιχτά σύνορα . Η ομιλία του Χέγσεθ σηματοδότησε το τέλος αυτής της «ασύνδετης, ουτοπικής» πορείας .
ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ
Το νέο δόγμα αντικαθιστά την ρητορική της παγκοσμιοποίησης με μια εστίαση στην «μετρημένη και σκόπιμη ισχύ». Κλειδί για αυτή τη μετατόπιση είναι η απομάκρυνση από το μοντέλο της γεωπολιτικής «αέναης αντιπαράθεσης» . Ιστορικά, το ιμπεριαλιστικό σύστημα επιδίωκε να διατηρεί μεγάλες δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα σε μια κατάσταση συνεχούς τριβής για να διατηρήσει μια συγκεκριμένη οικονομική ισορροπία δυνάμεων .
Αντίθετα, η σημερινή κυβέρνηση επιδιώκει μια σχέση που βασίζεται στη δικαιοσύνη και την αμοιβαιότητα . Επιδιώκοντας «σταθερή ειρήνη» και «πρακτικές, αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες» όπου τα συμφέροντα συμπίπτουν, οι ΗΠΑ σηματοδοτούν ότι δεν επιθυμούν πλέον να παίζουν τον ρόλο του παγκόσμιου ηγεμόνα εις βάρος της δικής τους εθνικής σταθερότητας . Πρόκειται για μια αντικατάσταση συστήματος : μετάβαση από ένα σύνολο κανόνων από πάνω προς τα κάτω σε έναν κόσμο όπου η κυριαρχία γίνεται σεβαστή και τα έθνη διατηρούν την ελευθερία να κάνουν τις δικές τους επιλογές.
Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ: ΧΟΜΠΣ ΚΑΙ ΛΟΚ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
Για να κατανοήσει κανείς πραγματικά το μέγεθος αυτής της μετατόπισης, πρέπει να εξετάσει τα φιλοσοφικά θεμέλια της παλιάς τάξης πραγμάτων. Το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) παραδέχτηκε πρόσφατα ότι η εποχή της αμερικανικής ηγεμονίας τελειώνει. Στην ανάλυσή του, συχνά αναφέρει τις θεωρίες του «κοινωνικού συμβολαίου» των Thomas Hobbes και John Locke ως το θεμέλιο της παγκόσμιας ηγεσίας.
Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτά τα στοιχεία αποκαλύπτει μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα. Τόσο ο Χομπς όσο και ο Λοκ ήταν βαθιά αναμεμειγμένοι στο βρετανικό αποικιακό σύστημα — ο ίδιος ο Λοκ ήταν μέτοχος της Βασιλικής Αφρικανικής Εταιρείας . Το «κοινωνικό τους συμβόλαιο» βασιζόταν στην υπόθεση ότι οι άνθρωποι είναι ουσιαστικά ζώα σε μια φυσική κατάσταση που πρέπει να ανταλλάξουν τα εγγενή τους δικαιώματα με μια κεντρική αρχή σε αντάλλαγμα για την ασφάλεια.
Οι ιδρυτές της Αμερικής προσέφεραν ένα διαφορετικό όραμα. Ενώ ο Λοκ μιλούσε για «Ζωή, Ελευθερία και Ιδιοκτησία» (συχνά συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης ιδιοκτησίας), η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας προσδιόριζε τη «Ζωή, την Ελευθερία και την επιδίωξη της Ευτυχίας». Αυτή η αλλαγή ήταν βαθιά. Θεωρούσε τα ανθρώπινα όντα όχι ως ζώα που έπρεπε να διαχειρίζονται, αλλά ως δημιουργικά όντα φτιαγμένα κατ’ εικόνα ενός δημιουργού.
Η «τάξη που βασίζεται σε κανόνες» είναι η σύγχρονη εξέλιξη του συμβολαίου του Χομπς — ενός συστήματος όπου τα έθνη παραχωρούν την κυριαρχία τους σε «καλύτερους» με αντάλλαγμα μια επίφαση παγκόσμιας ασφάλειας. Η τρέχουσα πορεία της κυβέρνησης είναι μια επιστροφή στις αρχές του 1776 : ένας κόσμος κυρίαρχων εθνών , αντί για μια παγκόσμια αυτοκρατορία που διοικείται από μια ελίτ λίγων.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
Αυτή τη στιγμή γινόμαστε μάρτυρες των επιθανάτιων οδών ενός κόσμου και της γέννησης ενός άλλου . Ο Τζον Μπόλτον , το CFR και το «πλήθος του Τσάταμ Χάους» θρηνούν την απώλεια του μηχανισμού που έχτισαν επί 80 χρόνια . Βλέπουν την τρέχουσα εποχή ως «εκτροπή», ελπίζοντας σε μια επιστροφή στην εποχή εξωτερικής πολιτικής Ρίγκαν-Μπους .
Ωστόσο, η στροφή προς μια προεδρία που λαμβάνει τις δικές της αποφάσεις , μια κοινότητα πληροφοριών που υπηρετεί τον εκλεγμένο ηγέτη και μια εξωτερική πολιτική που βασίζεται στην εθνική κυριαρχία υποδηλώνει ότι η «μεσοβασιλεία» που φοβούνται είναι στην πραγματικότητα μια μόνιμη αναδιάταξη . Η μάχη μεταξύ της «αυτοκρατορίας που βασίζεται σε κανόνες» και της «κυρίαρχης δημοκρατίας» είναι η καθοριστική σύγκρουση της εποχής μας και τα θεμέλια του παλιού κόσμου επιτέλους αποσυναρμολογούνται.
Αυτά και μένουμε συντονισμένοι.. Κάθε μέρα που ξημερώνει ούτε που μπορούμε να φανταστούμε τι μας επιφυλλάσσει.. Οι εξελίξεις τρέχουν στην κυριολεξία και όλα επιταχύνονται οδηγούμενα στην τελική μάχη των μαχών… Για όποιον με διαβάζει για πρώτη φορά, μπορεί όλα αυτά να του φαίνονται …κάπως, επειδή διαφοροποιούνται από το αφήγημα των συστημικών ΜΜΕ… Όμως προτείνω να μην τα προσπεράσει… Να τα κρατήσει στο πίσω μέρος του μυαλού του…
Προσωπικά καυχιέμαι ότι αυτό εδώ το ιστολόγιο έχει προσφέρει τεράστια γνώση με τα πάνω απο 8000 άρθρα εναλλακτικής ενημέρωσης και είναι ένας θησαυρός για όποιον θελήσει να ανοίξει τις κεραίες του και να κολυμπήσει σε αχαρτογράφητα για τους περισσότερους νερά…
Δυστυχώς εξαιτίας σοβαρού θέματος επιβίωσης, έφτασα στο σημείο να ζητήσω τη συνδρομή των αναγνωστών.. Και ήταν ότι πιο δύσκολο αποφάσισα ποτέ να κάνω.. Και πολεμήθηκα πολύ για αυτό… Όμως για μένα κάθε συνδρομή σας μετράει … Πρέπει να μείνω σε αυτόν τον αγώνα μέχρι το τέλος.. Και αυτό θα είναι αδύνατον χωρίς τη δική σας βοήθεια.. Τόσα χρόνια αγωνίστηκα με ανιδιοτέλεια, χωρίς να ζητήσω τίποτα απολύτως, με αποτέλεσμα το τίμημα να είναι τεράστιο και να κινδυνεύω τώρα να χάσω μέχρι και την ιστοσελίδα μου… Είμαι ευγνώμων για όσους μπήκαν μέχρι τώρα στη διαδικασία να με τιμήσουν με μια συνδρομή ή δωρεά… Προσωπικά θα κάνω τα πάντα να μη λείψω ούτε μια μέρα από την ενημέρωση σας, αλλά πλέον δεν εξαρτάται μόνον από εμένα…
