Για μια φορά η Τζιλ Μπάιντεν είχε δίκιο: «Το Βερολίνο ήταν το κέντρο της LGBTQ κουλτούρας στην Ευρώπη» πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και ακούστε την τι μας λέει.
Η Γερμανία του 1020 αηδίασε ολόκληρο τον κόσμο με το φετίχ της με τις τρανσέξουαλ.
Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης, το ζενίθ του μοντερνισμού, γνώρισε νέα κοινωνική φιλελευθεροποίηση και πειραματισμούς. Επαναπροσδιορίζοντας τις παραδοσιακές μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, οι Γερμανοί άρχισαν να αμφισβητούν τους ρόλους των φύλων και τις σεξουαλικές ταυτότητες. Ο ιστορικός Clayton Whisnant παρατηρεί: «Ίσως περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, η Γερμανία της Βαϊμάρης συνδέθηκε με τον πειραματισμό στη σεξουαλικότητα».
Το Βερολίνο ήταν η αδιαμφισβήτητη queer πρωτεύουσα της Ευρώπης. Μέχρι το 1900 ζούσαν εκεί πάνω από πενήντα χιλιάδες ομοφυλόφιλοι άνδρες και λεσβίες, αναζητώντας φιλία, αγάπη και σεξ. Μέχρι το 1923, περίπου εκατό γκέι μπαρ στο Βερολίνο εξυπηρετούσαν διαφορετικές ομάδες. Νυχτερινά κέντρα όπως το Mikado, το Zauberflöte και το Dorian Gray έγιναν διεθνή hot spots, και οι περίτεχνες χοροεσπερίδες queer της πόλης προσέλκυσαν την παγκόσμια προσοχή. Οι σύλλογοι προσέφεραν ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση και πολιτική οργάνωση. Το κρίσιμο είναι ότι οι χαλαροί κανόνες λογοκρισίας επέτρεψαν τη δημοσίευση δεκάδων γκέι μυθιστορημάτων, queer περιοδικών, ακόμη και προσωπικών αγγελιών.
Το Βερολίνο λοιπόν ήταν η Βαβυλωνία του 1920…
