Η Αγγλοσαξονική Αποστολή… Οι ιστορικοί μας λένε ότι η «Αγγλοσαξονική Αποστολή» αναφέρεται στην εξάπλωση του Χριστιανισμού τον 8ο αιώνα. Αλλά πάνω από χίλια χρόνια αργότερα, υπάρχει τώρα μια άλλη, πολύ πιο δυσοίωνη έννοια στη φράση. Προσέξτε όμως πολύ καλά… Ότι διαβάσετε από εδώ και κάτω σας το δίδω μόνο για να δείτε και να κατανοήσετε τι μας ετοίμαζαν και έτσι να ενώσετε αρκετές τελίτσες.. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως αυτό είναι το μέλλον μας… ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ!!! Και εφόσον το ξεκαθάρισα αυτό, πάμε να τα δούμε όλα αυτά…
Πρόσφατα λάβαμε 11 σελίδες πληροφοριών από έναν εσωτερικό άνθρωπο που ήταν παρών σε μια συνάντηση Ανώτερων Τεκτόνων στην πόλη του Λονδίνου το 2005. Αυτά που συζητήθηκαν είναι ανατριχιαστικά μέχρι το κόκκαλο. Κάναμε μια ηχητική συνέντευξη με την πηγή μας, έναν Άγγλο του οποίου την ταυτότητα έχουμε επαληθεύσει με όλες τις λεπτομέρειες γνωστές και επιβεβαιωμένες. Αυτός ο άνθρωπος, όπως πολλοί με τους οποίους έχουμε μιλήσει, δεν θα μπορούσ ενα έχει ήσυχη τη συνείδησή του κρατώντας αυτές τις πληροφορίες μυστικές.
Η αρχική μου ιδέα ήταν να δημοσιεύσω ένα αντίγραφο της συνέντευξης, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν. Αλλά το υλικό που καλύπτει είναι τόσο κρίσιμο – και, για μένα, τα κομμάτια που έλειπαν ήταν τόσο σημαντικά – που έκανα το βήμα να παρουσιάσω τις πληροφορίες σε βίντεο.
Αυτό που αναφέρει η πηγή μας είναι το εξής:
Υπάρχει ένας προγραμματισμένος Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος θα είναι πυρηνικός και βιολογικός. Η πηγή μας πιστεύει ότι αυτός είναι σε καλό δρόμο για να ξεκινήσει μέσα στους επόμενους 18-24 μήνες.
Αυτό το φρικτό σενάριο έχει σχεδιαστεί εδώ και γενιές. Οι δύο πρώτοι παγκόσμιοι πόλεμοι ήταν μέρος του προετοιμασμένου για αυτή την τελική αποκάλυψη – όπως και η συγκέντρωση των οικονομικών πόρων που επισπεύστηκε με την εξίσου καλά σχεδιασμένη οικονομική κατάρρευση του Οκτωβρίου 2008.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η πηγή μας εικάζει ότι όλα αυτά συμβαίνουν με φόντο ένα επερχόμενο «γεωφυσικό γεγονός» – το ίδιο είδος γεγονότος που βίωσαν οι πρόγονοί μας περίπου 11.500 χρόνια πριν. Εάν συμβεί αυτό το γεγονός – που δεν αναμένεται απαραίτητα το 2012, αλλά κάποια στιγμή μέσα στην επόμενη δεκαετία – θα καταστρέψει τον πολιτισμό όπως τον ξέρουμε, επισκιάζοντας ακόμη και τις επιπτώσεις ενός πυρηνικού πολέμου.
Έθεσα την ερώτηση στην πηγή μας: Αν υπάρχει μια αναμενόμενη καταστροφή, τότε γιατί να ξεκινήσει ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος; Η απάντησή του, για πρώτη φορά σε μένα, είχε πολύ νόημα.
Ο πραγματικός στόχος, εξήγησε, είναι να δημιουργηθεί ο μετα-καταστροφικός κόσμος. Για να διασφαλιστεί ότι αυτός ο «Νέος Κόσμος» [σημειώστε τον όρο] είναι αυτός που θέλουν οι ελεγκτές, πρέπει να υπάρχουν ολοκληρωτικές δομές ελέγχου όταν συμβεί η καταστροφή – με μια δικαιολογία ότι ο πληθυσμός θα τις αποδεχτεί και θα τις απαιτήσει. Ο στρατιωτικός νόμος στις σωστές, προσεκτικά επιλεγμένες χώρες πριν συμβεί η καταστροφή θα επιτρέψει στους «σωστούς» ανθρώπους να επιβιώσουν και να ευημερήσουν στον μετα-καταστροφικό κόσμο και στην αρχή του επόμενου κύκλου των 11.500 ετών. Αυτό που μπορεί να έχει σχεδιαστεί προσεκτικά σε μυστική παγκόσμια κλίμακα, τις τελευταίες γενιές, δεν είναι τίποτα λιγότερο από το ποιος θα κληρονομήσει τη Γη.
Ποιοι είναι οι «σωστοί» άνθρωποι; Οι λευκοί Καυκάσιοι. Αυτός μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο το όνομα αυτού του έργου είναι Η Αγγλοσαξονική Αποστολή. Εξ ου και η δικαιολόγηση για τη σχεδιαζόμενη γενοκτονία του κινεζικού λαού – έτσι ώστε ο Νέος Κόσμος να κληρονομηθεί από «εμάς», όχι από «αυτούς».
Η πηγή μας δεν ήταν ενήμερη για την προγραμματισμένη μοίρα των χωρών του δεύτερου και του τρίτου κόσμου, όπως αυτές της Νότιας Αμερικής, της Αφρικής και της Ασίας. Υποθέτει όμως ότι αυτές θα αφεθούν να τα βγάλουν πέρα μόνες τους και πιθανότατα δεν θα επιβιώσουν καλά – ή ίσως καθόλου. Οι ολοκληρωτικές στρατιωτικές κυβερνήσεις των δυτικών, λευκών, ανθρώπων πρόκειται να είναι οι κληρονόμοι.
Πρόκειται για ένα σχέδιο τόσο μοχθηρό, τόσο ρατσιστικό, τόσο διαβολικό, τόσο τεράστιο, που σχεδόν αψηφά την πεποίθηση. Αλλά όλα ευθυγραμμίζονται με αυτό που πολλοί σχολιαστές, ερευνητές και πληροφοριοδότες έχουν εντοπίσει εδώ και μερικά χρόνια. Για μένα προσωπικά, είναι η πιο ξεκάθαρη εικόνα μέχρι στιγμής για το γιατί ο κόσμος είναι όπως είναι και γιατί τα μυστικά προστατεύονται τόσο έντονα: μπορεί να έχει να κάνει με τη φυλετική υπεροχή. Το Τέταρτο Ράιχ είναι ζωντανό και καλά στην υγεία του.
Παραδόξως, η πηγή μας δεν ήταν απαισιόδοξη. Τόνισε, όπως εμείς και πολλοί άλλοι ερευνητές και σχολιαστές, ότι η συνείδηση αφυπνίζεται ραγδαία σε όλο τον πλανήτη και ότι ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΔΕΥΤΑ. Αν υπήρξε ποτέ λόγος για στενή συνεργασία για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την πραγματική απειλή για όλους μας, αυτός είναι.
Παρακολουθήστε αυτό το βίντεο, ακούστε προσεκτικά το δυνατό μήνυμα ελπίδας και ενθάρρυνσης και διαδώστε το παντού. Σχεδιάζουμε να δημιουργήσουμε υπότιτλους σε πολλές γλώσσες – συμπεριλαμβανομένων των κινέζικων. Υποστηρίζουμε το μεγαλείο μιας ενωμένης ανθρωπότητας που δεν γνωρίζει φυλετικά όρια ή διακρίσεις. Είτε συμβεί η καταστροφή είτε όχι – και πολλοί, συμπεριλαμβανομένων και ημών, υποστηρίζουν ότι δεν θα συμβεί – πρέπει να συνδημιουργήσουμε το δικό μας μέλλον, να διεκδικήσουμε τη δύναμή μας και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ειδοποιήσουμε τους ανθρώπους για τους κινδύνους γύρω μας… ώστε να μπορέσουμε να είμαστε πιο δυνατοί μαζί, για χάρη των απογόνων μας και για την κληρονομιά όλων των ζωντανών όντων στον Πλανήτη Γη.
Η ηχητική συνέντευξη του Αγγλοσαξονικού Mission Witness που καταγράφηκε τον Ιανουάριο του 2010… Κάντε κλικ εδώ για την παρουσίαση βίντεο… Ακολουθεί νη απομαγνητοφώνηση στα Ελληνικά της συνέντευξης…
Έναρξη συνέντευξης
ΜΠΙΛ ΡΑΪΑΝ (Β): Θέλω να σας ευχαριστήσω που παρουσιάσατε κάτι που μου έγινε αμέσως σαφές, μόλις διάβασα την γραπτή σας ενημέρωση, ότι έχετε κάποιες εξαιρετικά σημαντικές πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιηθούν. Και είναι δουλειά μας στο Project Camelot να σας βοηθήσουμε να προσεγγίσετε άτομα που είναι αρκετά ενήμερα για να καταλάβουν τι λέτε, γιατί είναι σημαντικό και να το θέσουν σε προοπτική με άλλες πληροφορίες που μπορεί να έχουν.
Και για να εισαγάγω όλα αυτά, αναρωτιέμαι αν θα μπορούσατε να πείτε τι είστε διατεθειμένοι να πείτε επίσημα για το υπόβαθρό σας, για την ιστορία σας… γενικά τι πιστεύετε ότι είναι εντάξει να μοιραστείτε για το πώς έχετε βρεθεί στην πραγματικότητα σε θέση να αποκτήσετε πρόσβαση στις πληροφορίες που πρόκειται να αναφέρετε.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ (Γ): Εντάξει. Λοιπόν, οι πληροφορίες που σας έχω ήδη μοιραστεί, δεν νομίζω ότι είναι συγκλονιστικές. Νομίζω ότι είναι κάτι που πολλοί άνθρωποι θα έχουν ήδη κατανοήσει με την ποσότητα των πληροφοριών που κυκλοφορούν ήδη στο διαδίκτυο.
Αν υπάρχει κάποια μοναδικότητα στις πληροφορίες που σας παρέχω, την οποία θεωρώ ότι πρέπει να μοιραστείτε, είναι ότι πρόκειται για πληροφορίες από πρώτο χέρι και σας παρέχονται δωρεάν για όσους επιθυμούν να τις χρησιμοποιήσουν και να ενημερωθούν. Νομίζω ότι αυτή είναι η αρχική μου θέση σε αυτό.
Από την πλευρά μου, έχω περάσει πολύ καιρό στον στρατό και στη συνέχεια κατείχα ανώτερη θέση στην πόλη του Λονδίνου, και και στα δύο ιδρύματα ήρθα σε επαφή με γεγονότα που κατασκευάζονταν κρυφά, συγκαλυμμένα, για λογαριασμό μιας ομάδας ανθρώπων – δεν μπορώ να πω ότι είναι για λογαριασμό ενός έθνους ή μιας κοινότητας, γιατί σίγουρα δεν είναι τίποτα από αυτά – αλλά σίγουρα έχει να κάνει με μια ομάδα ανθρώπων των οποίων τα συμφέροντα βρίσκονται μέσα τους και με αυτό που κάνουν για να εξαναγκάσουν μια σειρά από γεγονότα να συμβούν.
Κοιτάζοντας πίσω τώρα, μπορώ να δω ξεκάθαρα ότι έχουν τη μεγαλύτερη επιτυχία σε αυτό που κάνουν. Και νιώθω, εξαιτίας αυτού που γνωρίζω, ότι ο χρόνος τελειώνει για αυτούς τους ανθρώπους.
Έτσι, η χρονογραμμή που θα περιγράψω είναι κάπως… και αυτός είναι ένας εύστοχος τίτλος, πραγματικά, επειδή μια χρονογραμμή ξεκινά κάπου και τελειώνει κάπου και αυτοί οι άνθρωποι το γνωρίζουν πολύ καλά.
Πλησιάζουμε σε μια κρίσιμη στιγμή, την οποία όλοι συζητούν αυτή τη στιγμή. Το γνωρίζω πολύ καλά. Αλλά οι πληροφορίες που έχω φέρει μπορεί να δώσουν σάρκα και οστά σε άλλους ανθρώπους, ώστε να σκεφτούν τον εαυτό τους.
Και όσον αφορά την αλήθεια αυτού, μπορώ μόνο να σας πω ότι αυτό που θα σας πω είναι αληθινό, αν και πολλοί άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι είναι μια αντίληψη. Είμαι κι εγώ αρκετά ευχαριστημένος με αυτό. Αλλά αυτή είναι η εμπειρία μου και αυτή την εμπειρία θα μοιραστώ.
Β: Ναι. Αυτό που θα ήταν υπέροχο είναι να μπορείτε να διακρίνετε μεταξύ πληροφοριών που ήρθαν σε επαφή με εσάς από πρώτο χέρι όταν ήσασταν σε συναντήσεις με μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους και άλλων πληροφοριών που έχετε λάβει μέσω πιο υποκειμενικών μέσων, για τις οποίες μπορεί να αισθάνεστε πολύ σίγουροι. Είναι σημαντικό να διαχωρίσετε την προέλευση των πληροφοριών. Αλλά για εσάς, φυσικά, και για πολλούς άλλους ανθρώπους που θα το διαβάσουν αυτό, στην πραγματικότητα σχηματίζει μια συνεκτική εικόνα. Σωστά;
Μ: Ναι. Νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό. Νομίζω ότι οτιδήποτε τέτοιο πρέπει να είναι συνεκτικό. Και φυσικά υπάρχει ένα υποκειμενικό στοιχείο σε αυτό. Δεν μπορώ να το αρνηθώ. Αλλά, ξέρετε, όλα αυτά θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως υποκειμενικά, αλλά είναι και από την οπτική γωνία ενός μάρτυρα. Ας ελπίσουμε ότι, όπως θα το περιγράψω, οι άνθρωποι θα μπορέσουν να διακρίνουν τυχόν υποκειμενικά συναισθήματα που έχω γι’ αυτό και να φτάσουν στην ουσία του τι συμβαίνει.
Β: Σωστά. Τώρα, αν θα μπορούσατε να προσθέσετε μερικές λεπτομέρειες σχετικά με την ομάδα στην οποία αναφερθήκατε. Έχει αυτή η ομάδα κάποιο όνομα με το οποίο αυτοαποκαλείται; Είναι μια ομάδα που άλλοι άνθρωποι που διαβάζουν αυτό θα αναγνώριζαν κατά τη διασταύρωση πληροφοριών;
Μ: Δυσκολεύτηκα κι εγώ ο ίδιος να περιγράψω αυτούς τους ανθρώπους. Τους έχω αποκαλέσει «Ομάδα Αδελφών». Τους έχω αποκαλέσει επίσης «υπερκυβέρνηση». Υπάρχουν και άλλα ονόματα που θα μπορούσα να τους αποκαλέσω, μερικά από αυτά υποτιμητικά, και αυτό θα ήταν άξιο. [γέλια] Αλλά νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος, ο πιο λογικός τρόπος για να περιγράψω αυτούς τους ανθρώπους, ώστε οι άνθρωποι να καταλάβουν πώς είναι, είναι να είναι σαν μια υπερκυβέρνηση, επειδή αυτό κάνουν.
Β: Μιλάτε για Βρετανούς εδώ ή για διεθνείς ανθρώπους;
Μ: Η συνάντηση στην οποία θα αναφερθώ αργότερα ήταν εξ ολοκλήρου βρετανική, και μερικοί από αυτούς είναι πολύ γνωστοί χαρακτήρες που οι άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο θα αναγνωρίσουν αμέσως. Όσοι είναι διεθνείς και ίσως διαβάσουν αυτό ίσως χρειαστεί να κάνουν μια μικρή έρευνα γι’ αυτούς. Αλλά είναι εθνικές προσωπικότητες, μερικοί από αυτούς.
Β: Είναι πολιτικές προσωπικότητες; Ή μήπως είναι προσωπικότητες των «ευγενών τάξεων», ας πούμε;
Μ: Ναι, υπάρχει λίγη αριστοκρατία εκεί, και μερικοί από αυτούς προέρχονται από αρκετά αριστοκρατικό υπόβαθρο. Υπάρχει ένας που αναγνώρισα σε εκείνη τη συνάντηση, ο οποίος είναι ανώτερος πολιτικός. Δύο άλλοι ήταν ανώτερα στελέχη της αστυνομίας και ένας από τον στρατό. Και οι δύο είναι γνωστοί σε εθνικό επίπεδο και οι δύο είναι βασικές προσωπικότητες που συμβουλεύουν την παρούσα κυβέρνηση — αυτή τη στιγμή.
Β: Και εφόσον υπάρχει μια πολιτική συνιστώσα σε αυτό, αυτή η πολιτική συνιστώσα επεκτείνεται και στα δύο κόμματα;
Μ: Όχι, αυτή η ανώτερη πολιτική συνιστώσα ανήκει στο δεξιό κόμμα στη Βρετανία, το Συντηρητικό Κόμμα.
Β: Εντάξει. Προς όφελος των Αμερικανών αναγνωστών, αυτό θα ήταν το αντίστοιχο των Ρεπουμπλικανών.
W: Ναι.
Β: Εντάξει. Άρα, είναι μια ομάδα εσωτερικών προσώπων που λειτουργεί στη Βρετανία, όπως πολλοί Αμερικανοί αναγνώστες αυτού του κειμένου θα αναγνώριζαν κατ’ αναλογία — είναι σαν την αμερικανική μυστική κυβέρνηση. Μιλάτε για πολιτικούς στο παρασκήνιο που εξακολουθούν να έχουν μεγάλη επιρροή, δεσμούς με την αστυνομία, δεσμούς με τον στρατό. Υπάρχουν επίσης δεσμοί με τον αμερικανικό στρατό εκεί;
W: Ναι.
Β: Εντάξει.
Μ: Μια σημαντική στρατιωτική προσωπικότητα, τώρα συνταξιούχος, αλλά ενεργή στην παροχή συμβουλών στην κυβέρνηση.
Β: Εντάξει. Γνωρίζετε ή ακούσατε κάποια συζήτηση για οποιαδήποτε συμμετοχή εκκλησιαστικών αρχών ή του Βατικανού ή οποιασδήποτε από τις θρησκείες του κόσμου; Αναφέρθηκε αυτό ως μέρος του στρατηγικού τους σχεδιασμού για όλα αυτά;
Μ: Όχι. Καθόλου, αλλά ξέρω ότι η Εκκλησία της Αγγλίας, ειδικά, είναι συνένοχη σε όλα όσα συμβαίνουν, εντελώς συνένοχη.
Β: Εντάξει. Και το γνωρίζετε αυτό λόγω της στενής σχέσης μεταξύ ανώτερων προσωπικοτήτων στην Εκκλησία της Αγγλίας και της ομάδας με την οποία συναντηθήκατε στην πόλη του Λονδίνου;
Μ: Απολύτως. Δεν χρειάζεσαι ιατροδικαστή για να το ανακαλύψεις αυτό. Αυτό είναι αρκετά ανοιχτό.
Β: Εντάξει. Είναι όλα αυτά θεμελιωδώς Τεκτονικά;
Μ: Απολύτως. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Όλοι ελέγχονται μέσω αυτής της διαδικασίας, μέσω της Τεκτονικής διαδικασίας, και στη συνέχεια συναντιούνται μεταξύ τους.
Αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν. Υπάρχουν επίπεδα στον Τεκτονισμό. Ξέρετε, οι περισσότεροι Τέκτονες δεν γνωρίζουν τίποτα απολύτως, και είναι εκεί έξω κάνοντας καλή δουλειά ως επί το πλείστον και επωφελούνται από ένα είδος «λέσχης», ας πούμε. Αλλά αυτό περνάει από διάφορα επίπεδα. Κάποιοι το αποκαλούν με «βαθμούς» ή οτιδήποτε άλλο. Αλλά είναι ένα Ποιος είναι Ποιος. Δηλαδή — ποιος μπορεί να εμπιστευτεί, ποιος μπορεί να συγκεντρωθεί, ποιος κατέχει την εξουσία, ποιος είναι πιθανό να αναπτύξει περισσότερη δύναμη.
Και αυτοί οι άνθρωποι έλκονται μεταξύ τους και ενώνονται επειδή όλοι έχουν έναν μόνο σκοπό. Αλλά δεν είναι ακριβώς όπως ένας Τεκτονικός σκοπός, ξέρετε. Είναι κάτι που μπορεί να παρομοιαστεί με αυτόν, αλλά όχι το ίδιο με αυτόν.
Β: Μπορείς να το εξηγήσεις λίγο πιο καθαρά;
Μ: Λοιπόν, νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος για να το εξηγήσω αυτό είναι: Η Τεκτονική, απ’ όσο γνωρίζω, είναι απλώς ένα όχημα για αυτούς τους ανθρώπους. Τους επιτρέπει να συναντιούνται ήσυχα, κρυφά, πίσω από κλειστές πόρτες, να γνωρίζονται μεταξύ τους, να αισθάνονται ασφαλείς γνωρίζοντας με σιγουριά ότι όσα λέγονται σε αυτές τις συναντήσεις δεν ξεπερνούν τις ίδιες τις συναντήσεις. Έτσι, έχει αυτό το Τεκτονικό στοιχείο, αλλά αυτό πηγαίνει σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο.
Τώρα, η συνάντηση για την οποία μιλάω, δεν θεωρώ καν ότι αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν σημαντικό επίπεδο — αρκετά σημαντικό για μένα εκείνη την εποχή — αλλά συζητούσαν πράγματα που είχαν ήδη συμφωνηθεί, σχεδιαστεί και υπαγορευτεί. Συγκεντρώνονταν πραγματικά για να ανταλλάξουν πληροφορίες, για να διαπιστώσουν πόσο καλά πήγαιναν τα πράγματα και τι χρειαζόταν για να διατηρηθούν σε καλό δρόμο.
Β: Άρα τα πράγματα είχαν ήδη αποφασιστεί σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο από αυτό. Αυτό εννοείς;
Μ: Αυτό ήταν πολύ σαφές. Από ό,τι άκουσα, δεν ήταν μια ομάδα λήψης αποφάσεων. Ήταν σαν μια ομάδα δράσης. Ήταν άνθρωποι που έπρεπε να συγκεντρώνονται πού και πού για να συζητήσουν μαζί τι πρέπει να γίνει, ή τι γίνεται και τι πρέπει να γίνει. Και μετά διαλύονται και επιστρέφουν και κάνουν ό,τι χρειάζεται να κάνουν, ως αποτέλεσμα αυτών των συναντήσεων.
Β: Εντάξει. Και παρακολούθησες μία συνάντηση;
W: Μόνο ένα.
Β: Και με ποια ιδιότητα παρευρεθήκατε σε αυτή τη συνάντηση;
Μ: Κατά τύχη! Νόμιζα ότι ήταν μια συνηθισμένη τριμηνιαία συνάντηση επειδή κοίταξα τη λίστα email, η οποία είχε γνωστά ονόματα, και ήμουν κι εγώ σε αυτήν. Αλλά μέχρι τότε, λόγω της ανώτερης θέσης που κατείχα στην πόλη, απλώς θεώρησα ότι ήταν αρκετά φυσιολογικό να έχω οριστεί για αυτό το είδος συνάντησης.
Έτσι, όταν πήγα στη συνάντηση, δεν ήταν ο ίδιος χώρος όπως πριν. Ήταν ένας χώρος της εταιρείας με τα στολίδια, κάτι που είναι αρκετά ασυνήθιστο, αλλά όχι τόσο ασυνήθιστο ώστε να αναρωτηθούμε γιατί. Πήγα σε αυτή τη συνάντηση και δεν ήταν η συνάντηση που περίμενα. Πιστεύω ότι με κάλεσαν… ήταν λόγω της θέσης που κατείχα και επειδή πίστευαν ότι, όπως και οι ίδιοι, ήμουν ένας από αυτούς.
Β: Άρα συμπεριλήφθηκες επειδή σε γνώριζαν ήδη. Σε θεωρούσαν ένα ασφαλές ζευγάρι.
Μ: Απολύτως. Ναι. Ήμουν ένα ασφαλές ζευγάρι χέρια. Ήμουν άνθρωπος που έκανε τα πάντα. Ήμουν ένας από τους ανθρώπους που, στο επίπεδό μου μέσα στον οργανισμό, ολοκλήρωνα πράγματα.
Β: Εντάξει.
Μ: Και έτσι με θεωρούσαν. Πολλοί με γνώριζαν εδώ και καιρό, ακόμα και οι πιο ανώτερες προσωπικότητες μέσα τους. Δηλαδή, ήταν ονομαστικά λόγια, τέτοια πράγματα. Και με καλούσαν επίσης τακτικά σε διάφορες εκδηλώσεις, κοινωνικές εκδηλώσεις και τέτοια πράγματα, όπου γνώρισα μερικούς από αυτούς και μερικοί από αυτούς έγιναν πολύ εξοικειωμένοι μαζί μου.
Ήταν λοιπόν χαλαρά, αρκετά επαγγελματικά, τίποτα το ασυνήθιστο, αν και άρχισαν να χτυπούν καμπανάκια για το τι έκαναν και τι αποφάσεις έπαιρναν, τις οποίες σε γενικές γραμμές αγνοούσα . Φαίνεται ασυνήθιστο, αλλά υπήρχε ένα κομμάτι μου που ήθελε να αγνοήσει τι συνέβαινε.
Β: Λέτε ότι σε αυτή τη συγκεκριμένη συνάντηση για την οποία μιλάμε, τα άτομα που παρευρέθηκαν στη συνάντηση σας ήταν σε μεγάλο βαθμό γνωστά και είχατε παρακολουθήσει και άλλες συναντήσεις μαζί τους στο παρελθόν. Αλλά αυτή ήταν μια συνάντηση με μια διαφορά επειδή πραγματοποιήθηκε σε διαφορετική τοποθεσία και με διαφορετική ημερήσια διάταξη, αν και οι σύνεδροι στη συνάντηση ήταν ουσιαστικά η ίδια ομάδα; Αυτό λέτε;
Μ: Όχι, όχι ακριβώς. Γνώριζα τους περισσότερους από τους συμμετέχοντες στη συνάντηση, αλλά όχι όλους. Υπήρχαν περίπου 25 ή 30 άτομα στη συνάντηση. Και φαινόταν μάλλον ανεπίσημη, ξέρετε, οι άνθρωποι γνωρίζονταν μεταξύ τους, ξαναγνωρίζονταν όπως κάνουν οι άνθρωποι. Δεν υπήρχε τίποτα το ασυνήθιστο σε αυτό. Ήταν όταν άρχισαν να τίθενται τα θέματα που με εξέπληξαν.
Β: Ήταν σαν μια επίσημη συνάντηση υπό την προεδρία γύρω από ένα τραπέζι, με σημειώσεις και ποτήρια νερού, και όλα αυτά τα πράγματα;
Μ: Τίποτα τέτοιο. Δεν κρατήθηκαν σημειώσεις — τίποτα. Ήταν στην πραγματικότητα μια συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών με ανθρώπους να συζητούν ο ένας πάνω στον άλλον, μερικοί να κρατούν το κοινό, να εξηγούν ποιες ήταν οι ανησυχίες τους, να καταλήγουν σε άλλα πράγματα που θεωρούσαν ότι τους απασχολούσαν.
Και μετά περιγράφουν, το οποίο μπορώ μόνο να πω, ότι είναι το «χρονοδιάγραμμα των γεγονότων» που είχαν προβλέψει ότι θα συνέβαιναν, ότι θα ήταν σε καλό δρόμο, και πολλές ανησυχίες επειδή δεν συνέβησαν. Και τι επρόκειτο να συμβεί στο χρονοδιάγραμμα που δεν είχε συμβεί, και ποιες ενέργειες επρόκειτο να ληφθούν για να συμβεί.
Και εδώ είναι που τα πράγματα άρχισαν να γίνονται αρκετά σουρεαλιστικά — επειδή δεν είχα ξαναβρεθεί σε παρέα με τέτοιους ανθρώπους, να μιλήσω έτσι.
Τώρα, η ομάδα ανθρώπων με την οποία ήμουν πιο εξοικειωμένος, οι άνθρωποι που κάνουν τη δουλειά εντός της πόλης, ανήκουν σε διάφορες γνωστές οικονομικές επιτροπές. Μερικές από αυτές είναι αρκετά διαφορετικές επιτροπές, αλλά όλες ανήκουν στον ίδιο οργανισμό. Αυτοί είναι άνθρωποι που περνούν απαρατήρητοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν ποιοι είναι. Τους ξέρω. Τους ξέρω εξ όψεως, τους ξέρω ονομαστικά. Τους ξέρω από αυτό που κάνουν.
Ήταν οι άλλοι άνθρωποι που ήταν εκεί εκείνη την εποχή που με εξέπληξαν. Τρεις άλλοι συγκεκριμένα. Υπήρχαν κι άλλοι άνθρωποι εκεί που ήταν στο επίπεδό τους, τους οποίους δεν μπορούσα να προσδιορίσω, αλλά σίγουρα τρεις σημαντικοί.
Β: Εντάξει, τώρα πότε ήταν αυτή η συνάντηση; Ας ορίσουμε ημερομηνία.
Μ: Εντάξει. Μιλάμε για το 2005. Ήταν μετά τις γενικές εκλογές του Μαΐου — τότε ο Μπλερ επανεξελέγη. Αυτή η συνάντηση σίγουρα έλαβε χώρα κάποια στιγμή τον Ιούνιο εκείνου του έτους.
Β: Είναι εντάξει να καταγραφεί στα πρακτικά ότι ήταν τον Ιούνιο;
Μ: Ο Ιούνιος του 2005 είναι μια χαρά. Ναι.
Β: Εντάξει. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν θα μπορούσατε να εξηγήσετε τι συζητήθηκε σε εκείνη τη συνάντηση.
Μ: Λοιπόν, όπως ανέφερα, εξεπλάγην αρκετά που είδα τον αριθμό των ανθρώπων που ήταν εκεί. Η συνάντηση περιελάμβανε αρκετές συζητήσεις που κάλυπταν διάφορα θέματα ή πράγματα που συνέβαιναν στον κόσμο εκείνη την εποχή, οπότε υπήρξε μια αρκετά μεγάλη συζήτηση για την ασφάλεια εντός της χώρας. Και ένα από αυτά τα τρία βασικά άτομα εκεί έχει αναλάβει τώρα τον ρόλο σε αυτό… το κάνει τώρα. Είναι εκεί τώρα. Βρίσκεται σε αυτή τη θέση αυτή τη στιγμή.
Το σημαντικότερο εκείνη την εποχή ήταν το Ιράκ. Αυτό ήταν στην ατζέντα τους, αλλά επίσης, παραδόξως, υπήρχαν πολλές συζητήσεις και συζητήσεις για το Ιράν. Και αυτό που με εξέπληξε και πραγματικά με έκανε να αναρωτηθώ, ήταν η αναφορά, η ανοιχτή αναφορά — αυτοί ήταν άνθρωποι που μιλούσαν άνετα μεταξύ τους, χωρίς να μαλώνουν ή να φωνάζουν — αλλά μιλούσαν άνετα για την απροθυμία του Ισραήλ να χτυπήσει και να προκαλέσει το Ιράν σε ένοπλη δράση. Αυτό ήταν κάτι που πραγματικά με αναστάτωσε.
Και φαινόταν σαν η ισραηλινή κυβέρνηση να ήταν συνδεδεμένη με ό,τι συνέβαινε εδώ και να είχε έναν ρόλο να παίξει, ο οποίος υπαγορευόταν εκτός των ισραηλινών συνόρων. Ένα χρόνο αργότερα, το Ισραήλ επιτέθηκε σε βάσεις της Χεζμπολάχ, που υποστηρίζονταν από το Ιράν, στον Λίβανο.
Και μετά, το δεύτερο πράγμα που θυμάμαι αρκετά καθαρά ήταν η αναφορά στην απροθυμία της Ιαπωνίας να προκαλέσει χάος στον κινεζικό χρηματοπιστωτικό τομέα.
Πραγματικά δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί μιλούσαν γι’ αυτό και γιατί είχε κάποια σημασία. Αυτό που κατάλαβα από αυτό φαινόταν να είναι η ιαπωνική κυβέρνηση ή εκείνοι στην Ιαπωνία, που εξαναγκάζονταν ή διατάσσονταν να κάνουν κάτι που θα κατέστρεφε ή θα επιβράδυνε την άνοδο της Κίνας στην οικονομική δύναμη.
Αναφέρθηκε ότι η Κίνα αναπτυσσόταν πολύ γρήγορα και ο κύριος ωφελημένος από αυτήν την ανάπτυξη ήταν ο κινεζικός στρατός, ο οποίος εκσυγχρονιζόταν, κυρίως μέσω των χρημάτων που λάμβανε από την παγκόσμια αγορά.
Και μετά πράγματα… και εδώ είναι που δεν μπορώ παρά να είμαι υποκειμενικός, Μπιλ. Γιατί εκείνη την εποχή, θυμάμαι, άρχισα να νιώθω αρκετά άρρωστος για όσα λέγονταν και πολύ ανήσυχος για όσα λέγονταν.
Ήμουν στο περιθώριο αυτής της συνάντησης και ένιωθα το άγχος να με κατακλύζει, επειδή αυτά ήταν πράγματα που συζητούνταν αυθόρμητα. Δεν ανακοινώνονταν σε κανέναν. Ήταν πράγματα που ήδη γνώριζαν.
Έτσι, υπήρξε ανοιχτή συζήτηση σχετικά με τη χρήση βιολογικών όπλων, πού και πότε θα χρησιμοποιούνταν, καθώς και τον χρόνο. Και ο χρόνος φαίνεται πάντα να είναι κρίσιμος.
Και στη συνέχεια υπήρξε περισσότερη συζήτηση επικεντρωμένη στο πώς το Ιράν πρέπει να εμπλακεί στρατιωτικά προκειμένου να προκαλέσει την επιθυμητή στρατιωτική απάντηση από την Κίνα .
Υπήρχε σαφής προσδοκία να παρακινηθεί το Ιράν σε κάποιο είδος ένοπλης σύγκρουσης με τη Δύση, με την Κίνα να σπεύδει να βοηθήσει το Ιράν. Μέσω αυτής της παρακίνησης, είτε η Κίνα είτε το Ιράν θα χρησιμοποιούσαν κάποιο είδος τακτικού πυρηνικού όπλου.
Και, όπως ανέφερα, αυτοί οι άνθρωποι δεν έπαιρναν αποφάσεις. Συζητούσαν κάτι που είχε ήδη προγραμματιστεί, οπότε απλώς μοιράζονταν τις πληροφορίες τους μεταξύ τους. Και καθώς προχωρούσαν αυτές οι συζητήσεις, έγινε σαφές ότι το κεντρικό ζήτημα αυτής της συνάντησης ήταν πότε θα πετούσε το μπαλόνι — πότε θα συνέβαιναν όλα αυτά.
Άλλες συζητήσεις επικεντρώθηκαν στην αντιμετώπιση των οικονομικών, των πόρων, της προστασίας των περιουσιακών στοιχείων και του ελέγχου αυτών των πόρων και της προσέλκυσης περιθωριακών περιουσιακών στοιχείων. Και μπορώ να αναλύσω αυτή την αλυσίδα γεγονότων μαζί σου τώρα, Μπιλ, αν θέλεις.
Β: Θα χαρώ πολύ να αναφερθώ σε όσες περισσότερες λεπτομέρειες κρίνετε ότι μπορείτε.
Μ: Εντάξει. Τώρα, όπως ανέφερα προηγουμένως, χρειάζονταν είτε οι Κινέζοι είτε οι Ιρανοί να είναι ένοχοι για την πρώτη χρήση πυρηνικών όπλων, προκειμένου να δικαιολογήσουν το επόμενο στάδιο.
Τώρα, έχω ήδη προσθέσει, και αυτό είναι ανεπίσημο, επομένως δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Αλλά οι πληροφορίες μου που ήρθαν σε αυτή τη συνάντηση, και από αλλού, δείχνουν θετικά ότι οι Ιρανοί πράγματι διαθέτουν τακτική πυρηνική ικανότητα αυτή τη στιγμή. Δεν την αναπτύσσουν . Την έχουν .
Β: Κάποιοι λένε ότι μπορεί να το πήραν από τους Ρώσους. Έχετε κάποια ιδέα γι’ αυτό;
Μ: Νομίζω ότι είναι από τους Κινέζους.
Β: Από τους Κινέζους… εντάξει.
Μ: Αυτό συμβαίνει επειδή η κινεζική τεχνολογία χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια στα πυραυλικά τους συστήματα. Προμηθεύονται πυραυλική τεχνολογία και από τους Ρώσους, αλλά πρόκειται κυρίως για συστήματα πυραύλων εδάφους-αέρος, τέτοιου είδους πράγματα — αμυντικά όπλα. Τακτικά πυραυλικά όπλα — αυτή η τεχνολογία έρχεται μέσω Κίνας.
Β: Έχετε κάποια εμπειρία σε αυτό το θέμα από το δικό σας στρατιωτικό υπόβαθρο;
W: Ναι, το κάνω.
Β: Εντάξει, αυτό σημαίνει ότι σε αυτή τη συνάντηση όπου ακούγατε αυτές τις πληροφορίες, μπορέσατε να τις ακούσετε φορώντας το στρατιωτικό σας καπέλο, με τη στρατιωτική σας εμπειρία, και να καταλάβετε στρατηγικά και τακτικά για τι μιλούσαν και γιατί.
Μ: Α, σίγουρα. Θα μπορούσα ακόμη και να είχα παρέμβει και να είχα διορθώσει την ορολογία τους, επειδή πιστεύω ότι έκαναν λάθος, αλλά απλώς την περιέγραφαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Β: Σωστά.
Μ: Ναι, έχω αρκετά βαθιά γνώση αυτών των τύπων όπλων και των οπλικών συστημάτων γενικότερα.
Β: Συστήματα όπλων γενικά· σίγουρα. Εντάξει, επιστρέφοντας στο σημείο που ήμασταν, αυτή ήταν μια μικρή υποσημείωση που βάλατε εκεί, λέγοντας ότι πιστεύατε, ανεκδοτολογικά, αλλά είστε επίσης σίγουροι για αυτή την άποψη, ότι το Ιράν είχε πράγματι μια τρέχουσα πυρηνική ικανότητα.
Μ: Ναι, αν μπορώ να το βάλω εδώ, Μπιλ, πριν μου ξεφύγει… είναι ανέκδοτο, με την έννοια ότι η συζήτηση δεν ανέφερε ότι το Ιράν δεν τα είχε. Η συζήτηση έτεινε προς το αν οι Ιρανοί είχαν αυτό το είδος όπλων και αν δεν τα είχαν. Νομίζω ότι η διάκριση θα είχε γίνει εκεί — αν δεν τα είχαν. Δεν αναφέρθηκε ότι ΔΕΝ τα είχαν. Έτεινε προς το ότι είχαν ήδη τέτοια όπλα.
Β: Καταλαβαίνω. Τώρα, δεν θέλω να σας βγάλω από την πορεία σας, αλλά υπάρχει η πιθανή αναλογία με την κατάσταση στο Ιράκ, όπου οι δυτικές κυβερνήσεις και ο στρατός, είτε γνώριζαν πραγματικά την αλήθεια είτε όχι, σίγουρα έλεγαν στο κοινό ότι η ιρακινή στρατιωτική δυνατότητα ήταν πολύ μεγαλύτερη από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα. Είναι πιθανό να υπήρχε κάποια αυταπάτη εδώ όσον αφορά την ικανότητα του Ιράν; Ή μήπως νομίζετε ότι πραγματικά γνώριζαν τι έχουν και τι μπορούσαν να κάνουν οι Ιρανοί;
Μ: Η σύγκριση με το Ιράκ είναι κάτι φυσικό. Ωστόσο, σε αυτό το πλαίσιο, νομίζω ότι θα μπορούσε να είναι παραπλανητική.
Η υποστήριξη που έλαβε το Ιράκ κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ ήταν ως επί το πλείστον δυτική. Και φυσικά, στον όρο «Δύση» πρέπει να συμπεριλάβουμε και το Ισραήλ, επομένως η πιθανότητα το Ιράκ να αποκτήσει πυρηνικά όπλα που δεν έχει κατασκευάσει το ίδιο, αλλά να τα εισάγει, θα ήταν εξαιρετικά χαμηλή.
Τώρα, η άλλη όψη του νομίσματος είναι το Ιράν. Τώρα, το Ιράν υποστηρίζεται συνεχώς από την Κίνα και αργότερα από τους Ρώσους, καθώς και από άλλες χώρες. Η στρατιωτική αγορά είναι αρκετά ανοιχτή και σε αυτό μπορούμε να συμπεριλάβουμε ακόμη και τους Γάλλους, οι οποίοι εξάγουν τα όπλα τους ανεξάρτητα όπου μπορούν.
Β: Ναι.
Μ: Ακόμα και σε αντίθεση με τις ισχύουσες συμβάσεις σχετικά με την πώληση όπλων στο εξωτερικό. Αλλά αυτό πάει λίγο παραπέρα. Μιλάμε για μια χώρα που χρησιμοποιείται αρκετά καλά από μια άλλη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της επαναστατικής περιόδου — όπου θεωρείται εχθρός όλων των δυτικών κρατών, αλλά και των κρατών του Κόλπου.
Β: Εννοείς ότι το Ιράν χρησιμοποιείται από την Κίνα;
Μ: Κίνα. Ναι. Και οι δύο χρησιμοποιούν η μία την άλλη, φυσικά. Η οικονομία της Κίνας εκτοξεύεται στα ύψη. Δεν ξέρω αν έχει φτάσει στο οροπέδιό της τώρα ή όχι, και δεν μιλάω γι’ αυτό. Αλλά η ποσότητα των όπλων και το επίπεδο τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης που λαμβάνει το Ιράν από τον κινεζικό στρατό – φαίνεται αδιανόητο ότι τα πυρηνικά όπλα δεν έχουν συμπεριληφθεί σε κανένα πακέτο που πηγαίνει εκεί. Είτε αυτό τελεί υπό τον άμεσο έλεγχο των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης είτε από κοινού από τους Ιρανούς και τους Κινέζους. Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος.
Αλλά επιστρέφω σε αυτό που είπα πριν, ότι σε εκείνη τη συνάντηση, η υπόθεση ήταν — και ήταν αρκετά σαφής — ότι οι Ιρανοί ΕΙΧΑΝ τέτοια όπλα στην κατοχή τους, επειδή δεν αναφέρθηκε το αντίθετο.
Β: Καταλαβαίνω. Και αυτό για το οποίο θα μιλήσετε στη συνέχεια είναι το πώς αυτή η συνεργασία μεταξύ Ιράν και Κίνας θα χρησιμοποιούνταν ως μέσο για να πλήξουν την Κίνα — επειδή η Κίνα είναι ο κύριος στόχος. Είναι σωστό αυτό;
Μ: Σωστά. Η Κίνα ήταν ο κύριος στόχος τουλάχιστον από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 — και πάλι, αυτές οι πληροφορίες προέρχονται από τρίτους, οπότε δεν μπορώ να σας δώσω καμία άμεση απόδειξη από πρώτο χέρι — αλλά πάντα ήταν η Κίνα. Ήταν πάντα η Κίνα που θα ήταν η μεγάλη σε αυτό το χρονοδιάγραμμα.
Β: Μμ χμ.
Μ: Αυτή τη στιγμή στοχεύουν στην Κίνα, και το θέμα είναι πώς να εξαναγκάσουν και να δημιουργήσουν το σενάριο όπου αυτό το είδος — λοιπόν, θα γίνει πόλεμος, Μπιλ, θα γίνει πόλεμος — πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί και πώς μπορεί να γίνει αξιόπιστο σε όλους εδώ που ζουν στη Δύση;
Και ο τρόπος με τον οποίο θα γίνει αξιόπιστο είναι μέσω ενός κράτους όπως το Ιράν που θα χρησιμοποιηθεί ως εμπαιγμός για τη χρήση πυρηνικών όπλων με σκοπό την πρόκληση ανταλλαγής.
Β: Και όλη η δικαιολογία αυτού, λοιπόν, είναι να παρακινήσει ή να ξεγελάσει την Κίνα σε πόλεμο, με ποιο λόγο;
Μ: Η Κίνα θα σπεύσει τότε να βοηθήσει το Ιράν, πολύ γρήγορα. Και αυτό για το οποίο μιλάμε είναι αυτοί οι «Δρόμοι προς την Ιερουσαλήμ», ας πούμε. Και δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Κινέζοι έχουν τον δικό τους «Δρόμο προς την Ιερουσαλήμ», ας το πούμε έτσι, επειδή εκεί βρίσκεται το πετρέλαιο – η σανίδα σωτηρίας τους – και εκεί θα μπορούσε να επεκταθεί η δύναμή τους πολύ περισσότερο από ό,τι βρίσκεται αυτή τη στιγμή.
Β: Δεν κατάλαβα τι εννοούσατε με την Ιερουσαλήμ . Ήταν μεταφορά, μιλώντας για το Ιράν;
Μ: Ναι. Ήταν η μεταφορά μου. Αν και δεν σας την έχω αναφέρει προηγουμένως, ξέρετε, μιλάνε για «τον δρόμο προς την Ιερουσαλήμ», ας πούμε. Άνθρωποι όπως ο Βενιαμίν Νετανιάχου το χρησιμοποιούν αρκετά συχνά. Ο Ομπάμα το έχει χρησιμοποιήσει. Ο Κινέζος πρόεδρος το έχει χρησιμοποιήσει, νομίζω, κι αυτός. Χου Τζιντάο, το όνομά του. Έχουν χρησιμοποιήσει αυτή τη μεταφορά.
Β: Δεν το ήξερα αυτό.
Μ: Ναι, ναι. Εκεί βρίσκεται αυτός ο δρόμος. Περνάει μέσα από την Τεχεράνη, πηγαίνοντας από τη μία πλευρά; Ή περνάει ξανά μέσα από την Τεχεράνη, ερχόμενος από την άλλη πλευρά;
Β: Εντάξει, το χρησιμοποιείς ουσιαστικά ως μεταφορά για έναν επιθυμητό στόχο, κάτι που έχει επιτευχθεί και έχει επιτευχθεί.
W: Σωστά.
Β: Εντάξει. Αυτό που λέτε, λοιπόν, είναι ότι υπάρχει ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο που έχει αποφασιστεί εδώ και αρκετό καιρό για να διαμορφωθεί η κατάσταση, να στηθεί η σκακιέρα, η παγκόσμια σκακιέρα, έτσι ώστε να υπάρξει πόλεμος με την Κίνα. Αυτό ακριβώς λέτε.
Μ: Ναι, με λίγα λόγια. Το καταλάβατε. Είναι μια ολόκληρη σειρά γεγονότων, και πολλά από αυτά έχουν πραγματοποιηθεί. Και πάλι μπορώ μόνο να τονίσω ότι ο χρόνος φαίνεται να είναι κρίσιμος.
Β: Τι έχει συμβεί και τι πρόκειται να συμβεί ακόμη, και ποιο είναι το τελικό σχέδιο εφαρμογής που θέλουν να συμβεί αν όλα όσα ήθελαν επρόκειτο να συμβούν;
Μ: Λοιπόν, το σχέδιο είναι να πυροδοτηθεί ξανά το φυτίλι στη Μέση Ανατολή, με τρόπο που θα κάνει τις προηγούμενες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή να μοιάζουν με απομεινάρια παιδικής χαράς.
Θα περιλαμβάνει τη χρήση πυρηνικών όπλων και, πάλι, θα δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα χάους και ακραίου φόβου, όχι μόνο στη Δύση αλλά σε όλο τον κόσμο, και θα θέσει σε εφαρμογή αυτό που ανέφερα ως ενοποιημένες ολοκληρωτικές δυτικές κυβερνήσεις· και για να γίνει αυτό, η Κίνα πρέπει να αποσυρθεί, πολιτικά και κοινωνικά, για να συμβεί αυτό.
Β: Αυτό που κάνουν εδώ είναι ότι σκοτώνουν δύο πουλιά με μια πέτρα. Το χρησιμοποιούν αυτό ως δικαιολογία για να δημιουργήσουν αυτό που πολλοί στο διαδίκτυο αποκαλούν Κυβέρνηση του Ενός Κόσμου, μόνο που αυτό δεν περιλαμβάνει την Κίνα. Μιλάτε για τα δυτικά έθνη σε συμμαχία καραντίνας ενάντια σε αυτή τη νέα απειλή.
Μ: Αφορά συγκεκριμένα τα δυτικά έθνη, αλλά νομίζω ότι πρέπει να συμπεριλάβουμε και την Ιαπωνία σε αυτό.
Β: Και τι γίνεται με τη Ρωσία; Πού βρίσκεται η Ρωσία;
Μ: Πιστεύω ότι η Ρωσία είναι ένας παράγοντας, αλλά δεν έχω στοιχεία. Για κάποιο λόγο, η Ρωσία δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Είναι απλώς μια υπόθεση μου ότι η ρωσική κυβέρνηση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην εξουσία συνεργάζεται στενά με τους ελεγκτικούς παράγοντες που βρίσκονται εδώ στη Δύση.
Β: Χμμ. Το λες αυτό επειδή σε αυτή τη συνάντηση στην οποία παρευρεθήκατε, η Ρωσία δεν αναφέρθηκε ως σημαντικός παράγοντας.
Μ: Όχι, καθόλου. Ο μόνος τρόπος που αναφέρθηκε είναι ότι η όλη ιδέα είναι να δημιουργηθεί μια κατάσταση χάους σε όλο τον κόσμο. Αυτό θα σήμαινε τη μεταγενέστερη χρήση βιολογικών όπλων, εκτεταμένες ελλείψεις τροφίμων, οι οποίες θα επηρεάσουν ευάλωτες χώρες σε όλο τον κόσμο, ακολουθούμενες από μαζική πείνα και ασθένειες.
Η μόνη αναφορά που κάνει εδώ η Ρωσία είναι περίεργη, την οποία δεν μπορώ να εξηγήσω και ίσως κάποιος άλλος μπορεί. Δεν μπορώ να το καταλάβω. Αλλά σε αυτή τη συνάντηση αναφέρθηκε: «να προκληθεί επίθεση από τον κινεζικό στρατό στην Ανατολική Ρωσία». Τώρα, δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό και γιατί αναφέρθηκε στη συνάντηση — απλά δεν ξέρω.
Β: Εντάξει. Για να επιστρέψω σε αυτό που ανέφερα πριν από λίγο, για το “δύο πουλιά με μια πέτρα”. Ένας στόχος εδώ, λοιπόν, είναι η δημιουργία μιας ενωμένης συμμαχίας δυτικών χωρών με ένα είδος ολοκληρωτικού “επείγοντος πολέμου”, με έντονη ελεγκτική πτυχή. Και η άλλη πτυχή είναι στην πραγματικότητα να ανάψει η φωτιά αυτού του πολέμου, ο οποίος θα οδηγήσει σε κάθε είδους χάος και πιθανώς σε έναν τεράστιο αριθμό ανθρώπων που θα πεθάνουν κάπου.
W: Ναι.
Β: Ο κινεζικός πληθυσμός; Ή όλος ο πλανήτης; Είναι αυτό μέρος του σχεδίου μείωσης του πληθυσμού; Τι είπαν;
Μ: Λοιπόν, υπήρξε συζήτηση για τη χρήση βιολογικών παραγόντων, που περιγράφηκαν ως γριπώδη και ότι θα εξαπλώνονταν σαν πυρκαγιά. Τώρα, δεν το ανέφεραν σε αυτή τη συνάντηση, αλλά τώρα ξέρω ότι θα προσβάλει γενετικά τους ανθρώπους, όχι όλους μαζί. Πώς θα συνέβαινε αυτό… Δεν είμαι γενετιστής, πραγματικά δεν ξέρω. Κάποιος μπορεί μόνο να υποθέσει ότι συνδέεται με το DNA με κάποιο τρόπο.
Β: Μμ χμ.
Μ: Και οι διαφορές που εντοπίζονται στο DNA. Αυτές οι διαφορές έχουν εντοπιστεί και μπορούν να δημιουργηθούν ιοί που θα μπορούσαν να σκοτώσουν ένα άτομο και μάλιστα αρκετά γρήγορα.
Β: Και άρα οι ιοί στοχεύονται γενετικά, αυτό λέτε;
W: Ναι.
Β: Γενετικά στοχευμένο για φυλετικό τύπο ή ακόμα και πιο συγκεκριμένο από αυτό;
Μ: Φυλετικός τύπος. Μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρος σε αυτό. Μιλούν για εξαφάνιση ενός ολόκληρου μέρους της ανθρώπινης φυλής, κάτι που συμβαίνει γενετικά.
Β: Αλήθεια; Το ανέφεραν αυτό σε αυτή τη συνάντηση, με αυτούς τους όρους;
Μ: Όχι ακριβώς. Αυτοί είναι οι όροι μου. Αλλά έτσι αναφέρθηκε, και αυτή είναι η ανάμνησή μου από αυτό και πώς προέκυψε και πώς το έχω ερμηνεύσει.
Β: Εντάξει.
Μ: Αλλά αυτό ακριβώς υπονοούσε με βεβαιότητα.
Β: Μιλάνε για να βγάλουν τους Κινέζους από τη μέση επειδή είναι μια ενοχλητική μεγάλη ομάδα που δεν συμμορφώνεται με τα παγκόσμια σχέδια; Ή μήπως το λένε αυτό ως δικαιολογία για να μειώσουν τον πληθυσμό ολόκληρου του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου και αυτού των δυτικών χωρών;
Μ: Λοιπόν, είναι μια πολύ καλή ερώτηση και, απ’ όσο μπορώ να δω, είναι υποθετική. Και πάλι, δεν μπορώ να σας δώσω απάντηση σε αυτήν. Από προσωπική άποψη, σίγουρα φαίνεται να πρόκειται για μια αραίωση του παγκόσμιου πληθυσμού και για τη μείωσή του σε ένα ελεγχόμενο μέγεθος για αυτήν την κυβέρνηση που πρόκειται να έρθει, προκειμένου να έχουν τον έλεγχο που επιθυμούν. Διαφορετικά, δεν θα τον είχαν.
Με αηδιάζει κιόλας να μιλάω γι’ αυτό τώρα, πραγματικά. Με αηδιάζει απεριόριστα που προχωρούν και κάνουν κάτι τέτοιο· ότι τέτοια πράγματα έχουν όντως συζητηθεί. Μειώνουν τον πληθυσμό σε αυτό που ψυχρά πιστεύουν ότι είναι ένα «διαχειρίσιμο επίπεδο».
Β: Μπορείτε να αναφέρετε σε αυτή τη συνάντηση ότι ασχοληθήκατε με αυτά τα επίπεδα, ή τους αριθμούς, ή τα ποσοστά, ή οτιδήποτε απτό που μπορείτε να θυμηθείτε;
Μ: Ναι. Μιλάνε για τα μισά.
Β: Ουάου. Αυτοί είναι πολλοί άνθρωποι.
W: Ναι. Είναι.
Β: Εντάξει.
Μ: Αυτό το μειώνει κατά το ήμισυ.
Β: Άρα αυτό είναι κάτι περισσότερο από τους Κινέζους. Αυτό απαντά σε αυτή την ερώτηση, έτσι δεν είναι;
Μ: Λοιπόν, σε μια πυρηνική ανταλλαγή — και πιστεύω ότι θα υπάρξει μια περιορισμένη πυρηνική ανταλλαγή — θα υπάρξει κάποιο είδος εκεχειρίας. Αυτό συζητήθηκε. Προέβλεπαν μια γρήγορη εκεχειρία, αλλά όχι πριν καν πεθάνουν εκατομμύρια, κυρίως στη Μέση Ανατολή.
Οπότε, πιθανότατα μιλάμε για το Ισραήλ εδώ, για τον πληθυσμό του Ισραήλ που θυσιάζεται. Επίσης, για μέρη όπως η Συρία, ο Λίβανος, πιθανώς το Ιράκ, σίγουρα το Ιράν, ξέρετε, τις κωμοπόλεις και τις μεγάλες πόλεις, τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας και ούτω καθεξής, τέτοια πράγματα. Και μετά μια εκεχειρία πριν τεθεί σε πλήρη ισχύ.
Β: Μια παύση του πυρός…; Ουάου. Συγγνώμη, σας διακόπτω, ζητώ συγγνώμη. Μια παύση του πυρός πριν τεθεί σε πλήρη ισχύ;
Μ: Ναι, είναι σαν ένα είδος πόκερ όπου ήδη ξέρουν τι χέρια θα μοιραστούν. Ξέρουν τι θα μοιραστεί. Ξέρουν ότι αυτό το σενάριο θα μπορούσε να υλοποιηθεί και αυτό το σενάριο μπορεί να τερματιστεί ξανά με κατάπαυση του πυρός. Έτσι, θα έχουμε την κατάπαυση του πυρός, και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της κατάπαυσης του πυρός τα γεγονότα θα αρχίσουν να απογειώνονται πραγματικά.
Β: Ξέρεις πώς;
Μ: Ναι. Τότε θα χρησιμοποιηθούν βιολογικά όπλα.
Β: Ωχ…
Μ: Αυτό θα δημιουργήσει τις συνθήκες όπου θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν βιολογικά όπλα. Και εδώ πρέπει να φανταστείτε έναν κόσμο, τώρα μετά από πυρηνικό πόλεμο, ή περιορισμένο πυρηνικό πόλεμο, σε χάος, οικονομική κατάρρευση, ολοκληρωτικές κυβερνήσεις που έρχονται στην εξουσία.
Β: Και πολλές ζημιές στις υποδομές.
Μ: Άνθρωποι που ζουν σε απόλυτο φόβο και πανικό — αυτό θα συμβεί στη συνέχεια. Θα έχετε ένα σενάριο… και αυτό συζητήθηκε ξανά, και μπορώ να αναφερθώ λεπτομερώς στο πώς οι άνθρωποι θα γίνουν πιο ελεγχόμενοι χωρίς κανείς να διαφωνεί για το τι πρόκειται να συμβεί, επειδή η δική τους ασφάλεια έχει πλέον τεθεί σταθερά στα χέρια εκείνων που λένε ότι μπορούν να την προστατεύσουν καλύτερα.
Και είναι σε αυτό το επακόλουθο χάος μιας μετα-πυρηνικής ανταλλαγής που αυτά τα βιολογικά όπλα θα αναπτυχθούν με τέτοιο τρόπο όπου δεν θα υπάρχει καμία δομή, κανένα δίχτυ ασφαλείας, για οποιονδήποτε να αντιμετωπίσει αυτό το είδος βιολογικής επίθεσης.
Και θα πρέπει να αναφερθεί, για όσους δεν το γνωρίζουν, ότι τα βιολογικά όπλα είναι εξίσου αποτελεσματικά με τα πυρηνικά. Απλώς χρειάζεται λίγος χρόνος περισσότερος — αυτό είναι όλο.
Β: Ναι. Τώρα, η ανάπτυξη βιολογικών όπλων μετά την κατάπαυση του πυρός, είναι κάτι που συμβαίνει κρυφά, σαν ξαφνικά οι άνθρωποι να αρχίζουν να αρρωσταίνουν και κανείς να μην ξέρει από πού προήλθε; Ή μήπως πρόκειται για μια απροκάλυπτη ανάπτυξη όπλων που θα ήταν πολύ προφανής;
Μ: Δεν νομίζω ότι θα ήταν εμφανές, επειδή ο κινεζικός λαός θα πληγεί από τη γρίπη! Επομένως, ίσως υπάρξει μια παγκόσμια επιδημία γρίπης, με μια χώρα όπως η Κίνα — ή η Κίνα, επειδή αναφέρεται η Κίνα — να είναι αυτή που θα υποφέρει περισσότερο.
Β: Εντάξει. Τώρα, αν ήσασταν Κινέζος στρατιωτικός διοικητής, τι θα κάνατε σε αυτή την περίπτωση; Προφανώς θα ανταποδώσατε.
Μ: Ναι, πράγματι. Το είδος των αντιποίνων που θα μπορούσαν να παράσχουν οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις δεν είναι το ίδιο με αυτά που υπάρχουν στη Δύση. Το είδος των όπλων που μπορεί να αναπτύξει η Δύση πολύ, πολύ γρήγορα ξεπερνά κατά πολύ οτιδήποτε βρίσκεται στην τεχνολογική δυνατότητα των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων αυτή τη στιγμή — αν και βελτιώνονται με την πάροδο του χρόνου.
Αλλά όταν μιλάω για την Κίνα, μιλάμε για τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, τον Λαϊκό Στρατό, που συγκροτείται αρκετά γρήγορα, και μιλάμε για μαζικές μετακινήσεις στρατευμάτων με κάποιο τρόπο σε ζώνες όπου μπορούν να εμπλακούν με τον αντίπαλό τους.
Και σε αυτό το είδος ανταλλαγής, αυτή θα είναι πυρηνική… γι’ αυτό το ανέφερα εξαρχής… θα ξεκινήσει ένας συμβατικός πόλεμος, και στη συνέχεια θα μετατραπεί γρήγορα σε πυρηνικό, με το Ιράν ή την Κίνα να προκαλούνται σε πρώτη χρήση, επειδή δεν θα είναι σε θέση να αμυνθούν σωστά ενάντια σε ό,τι μπορεί να προσφέρει η Δύση συμβατικά χωρίς να αποκτήσει πρώτα πυρηνικά.
Β: Εντάξει. Άρα οι Κινέζοι θα είναι υποχρεωμένοι να προβούν σε προληπτικό χτύπημα.
Μ: Ναι, όλες οι επιλογές τους θα τους αφαιρεθούν… οι επιλογές αντιποίνων θα τους αφαιρεθούν αρκετά γρήγορα και δεν θα έχουν χρόνο να συνέλθουν.
Β: Εντάξει, τώρα, αυτό που περιγράφατε εκεί ήταν η κατάσταση πριν από την κατάπαυση του πυρός, όταν η Κίνα επρόκειτο να προκληθεί ώστε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα.
Μ: Νομίζω ότι είναι καλύτερο να το εξετάσουμε αυτό σταδιακά. Μιλάμε λοιπόν για ένα είδος συμβατικού πολέμου. Αυτός ο πόλεμος στη συνέχεια θα προκαλέσει τη χρήση πυρηνικών όπλων είτε από τους Κινέζους είτε από τους Ιρανούς.
Β: Εντάξει.
Μ: Πιθανότατα πιο πιθανό από το Ιράν, για να σταματήσει η περαιτέρω εξέλιξη. Τότε μιλάμε για ανταλλαγή όπλων και στη συνέχεια για κατάπαυση του πυρός προτού έχουμε κάτι που δεν περιορίζεται πλέον σε μια γεωγραφική περιοχή.
Β: Πώς μοιάζει αυτό; Είναι παγκόσμιο; Για παράδειγμα, μιλάτε για πυρηνικά όπλα σε αμερικανικό έδαφος, στην Ευρώπη, και ούτω καθεξής;
Μ: Όχι. Δεν αναφέρθηκε παγκόσμιος πυρηνικός πόλεμος.
Β: Εντάξει.
Μ: Ήταν απλώς καθαρά γεωγραφικό, στη Μέση Ανατολή.
Β: Εντάξει. Στην πραγματικότητα, μερικοί άνθρωποι θα το αναφέρουν αυτό ως τον πόλεμο του Αρμαγεδδώνα, τον πόλεμο που έχει προφητευτεί.
Μ: Ναι. Σωστά. Για όσους το εξετάζουν αυτό, ξέρετε, σίγουρα υπογραμμίζει μια εποχή που κάτι τέτοιο θα συμβεί. Αλλά πιθανώς όχι με τον τρόπο που νόμιζαν, γιατί δεν μπορώ να το τονίσω πολύ: οι άνθρωποι γενικά θα βρεθούν σε τέτοια κατάσταση πανικού και φόβου που θα εύχονται μια ισχυρή κυβέρνηση παντού.
Δεν θα τις αποκαλούν ολοκληρωτικές κυβερνήσεις. Θα είναι στρατιωτικές κυβερνήσεις με την πολιτική κυβέρνηση να παραμένει εκεί, αλλά σε πλεονασματική λειτουργία. Ο στρατός θα παίρνει τις αποφάσεις — όπως ακριβώς κάνει ένας στρατηγός στο Αφγανιστάν ή προηγουμένως στο Ιράκ. Ο στρατηγός που έχει την ηγεσία αναλαμβάνει τη σκηνή. Αυτός κάνει τις αποφάσεις.
Πρέπει λοιπόν να φανταστούμε το ίδιο πράγμα σε μια χώρα όπου υπάρχει μια πολιτική κυβέρνηση με στρατιωτική βάση, που κάνει τις εντολές, με την λεγόμενη εκλεγμένη κυβέρνηση σχεδόν περιττή. Η στρατιωτική κυβέρνηση θα παρέχει την ασφάλεια στους ανθρώπους που ζουν σε αυτές τις χώρες και δεν έχουν ακόμη πληγεί από αυτό το είδος επίθεσης.
Β: Εντάξει. Ποιος είναι ο χρόνος για αυτή τη σειρά εκδηλώσεων, όπως γνωρίζετε;
Μ: Από όσο γνωρίζω… 18 μήνες. Είναι σίγουρα πριν από το 2012.
Β: Εντάξει.
Μ: Ή γύρω στο 2012, κάποια στιγμή εκείνη τη χρονιά.
Β: Τώρα κάποιος που διαβάζει αυτό θα ρωτήσει: Εντάξει, αυτό συζητούσαν το 2005. Πώς μπορείτε να ξέρετε ότι αυτό το σχέδιο είναι ακόμα σε καλό δρόμο, ότι τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει ριζικά, ότι δεν το έχουν εγκαταλείψει εντελώς, ότι δεν έχει υπάρξει κάποια μεγάλη στροφή 180 μοιρών ή επιφοίτηση εδώ; Τι σας κάνει τόσο σίγουρους ότι αυτό είναι ακόμα σε καλό δρόμο;
Μ: Λόγω των γεγονότων που έχουν λάβει χώρα από το 2005. Νομίζω ότι αυτός είναι ίσως ο πιο συνεκτικός τρόπος να το δούμε. Έχουμε ήδη βιώσει μια λεγόμενη οικονομική κατάρρευση. Δεν ήταν καθόλου κατάρρευση. Ήταν μια συγκέντρωση της οικονομικής εξουσίας. Αυτό έχει συμβεί. Σίγουρα έχει συμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σίγουρα έχει συμβεί στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σίγουρα έχει συμβεί στη Γαλλία και στη Γερμανία. Έτσι, όλοι οι βασικοί παράγοντες στον δυτικό κόσμο συγκέντρωσαν τα χρηματοοικονομικά τους περιουσιακά στοιχεία.
Β: Συζητήθηκε αυτό στη συνάντηση;
Μ: Ναι! Αρκετό μέρος της συνάντησης αφορούσε το πώς επρόκειτο να πραγματοποιηθεί. Λάβετε υπόψη σας πού έλαβε χώρα η συνάντηση — στο Σίτι του Λονδίνου. Το Σίτι είναι το οικονομικό κέντρο του κόσμου, αναμφίβολα.
Β: Αυτό που λέτε λοιπόν είναι ότι όλα αυτά συνέβησαν σύμφωνα με την εφαρμογή αυτού του σχεδίου.
Μ: Σωστά — και όλες οι προετοιμασίες που πρέπει να γίνουν πριν από μια τέτοιου είδους σύγκρουση έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή.
Β: Δηλαδή τι; Σε τι αναφέρεσαι;
Μ: Λοιπόν, μιλάτε για βασικά πρόσωπα που αναλαμβάνουν την ηγεσία. Ας πάρουμε ένα καλό παράδειγμα εδώ, ένα που πιθανώς οι περισσότεροι άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν γνωρίζουν, ότι η βρετανική βιομηχανία ιδιωτικής ασφάλειας απασχολεί περίπου 500.000 άτομα, πολύ περισσότερους από τον βρετανικό στρατό. Ο βρετανικός στρατός είναι πολύ μικρότερος από αυτό. Ο βρετανικός στρατός αποτελείται μόνο από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες. Μιλάμε για 500.000 άτομα που εργάζονται στον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλειας αυτή τη στιγμή.
Πριν από το 2005, δεν υπήρχε καμία ρύθμιση για αυτό. Δεν υπήρχε εκπαίδευση για αυτούς. Δεν υπήρχε ενοποίηση αυτής της δύναμης ανθρώπων. Και στο παρασκήνιο – και αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι θα πρέπει να γνωρίζουν, ειδικά όσοι ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο – υπήρχε ο Νόμος του 2001 για τον Κλάδο Ιδιωτικής Ασφάλειας.
Τώρα, αυτός ο νόμος σήμαινε ότι όποιος εργαζόταν στον ιδιωτικό τομέα έπρεπε να υποβληθεί σε κάποια εκπαίδευση. Έπρεπε επίσης να υποβληθεί σε αστυνομικό έλεγχο. Είναι κάπως λογικό για τους πολίτες να υποβάλλονται σε αστυνομικό έλεγχο άτομα που εργάζονται σε τομείς τέτοιας ευθύνης ασφαλείας.
Αυτοί οι αστυνομικοί έλεγχοι… όλα αποκαλύπτονται. Δεν έχει να κάνει μόνο με το αν έχεις διαπράξει κάποιο έγκλημα ή όχι. Πίστεψέ με, μπορείς να μάθεις πολύ περισσότερα για αυτό το άτομο μέσω ενός αστυνομικού ελέγχου.
Και μετά υπάρχει και η εκπαίδευση. Αυτή η εκπαίδευση αφορά τη διαχείριση των συγκρούσεων: τι να κάνουν σε περιόδους σύγκρουσης, πώς να τις διαχειριστούν, πώς να τις ελέγξουν. Και μετά διδάσκονται πώς να χρησιμοποιούν ελεγχόμενη βία. Από εκεί και πέρα, όλα εκτείνονται.
Β: Άρα μιλάτε για την αντιμετώπιση προβλημάτων πολιτικής αναταραχής και ούτω καθεξής. Όλα αυτά είναι στημένα για αυτό.
Μ: Πράγματι. Μπορείτε να πάρετε για παράδειγμα τις διαμαρτυρίες που έλαβαν χώρα μετά την εισβολή στο Ιράκ το 2003, εδώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Δυτική Ευρώπη, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά κυρίως στη Δυτική Ευρώπη. Ήταν σχεδόν σαν μια μαζική εξέγερση ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ. Αυτό δεν θα επαναληφθεί ξανά. Δεν θα επαναληφθεί.
Αλλά οι άνθρωποι σε αυτόν τον κλάδο πρέπει να έχουν νόμιμη εξουσιοδότηση για να κάνουν τη δουλειά τους, επειδή θα συνεχίσουν να εργάζονται προστατεύοντας περιουσιακά στοιχεία, επομένως θα συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά τους. Και αυτή τη στιγμή, η Ένωση Βιομηχανίας Ασφάλειας επιδιώκει και λαμβάνει περισσότερες εξουσίες επιπλέον των εξουσιών που της έχουν ήδη δοθεί. Έχουν ήδη λάβει άδεια να λειτουργούν νόμιμα σε πολιτικό περιβάλλον. Τώρα λαμβάνουν τις πρόσθετες αστυνομικές εξουσίες που χρειάζονται.
Δεν αφορά μόνο όσους εργάζονται στον βρετανικό κλάδο της ασφάλειας. Είναι και εκείνοι που ονομάζονται «πολιτικοί υπάλληλοι επιβολής του νόμου»: υπάλληλοι στάθμευσης, τέτοια πράγματα. κοινοτικοί αστυνομικοί. Όσοι βοηθούν την αστυνομία για να κάνει τη δουλειά της, λαμβάνουν εξουσίες ανάλογες με τις ευθύνες που απαιτούνται για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους αποτελεσματικά. Μιλάμε λοιπόν για εξουσίες σύλληψης. εξουσίες κράτησης. Μιλάμε για αυτές τις εξουσίες. Και αυτό θα συμβεί.
Β: Συμβαίνει αυτό και σε άλλες δυτικές χώρες, το γνωρίζετε;
Μ: Λοιπόν, έχει ήδη συμβεί σε άλλες δυτικές χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, όπου υπάρχουν αρκετές αστυνομικές δυνάμεις που συνεργάζονται. Δεν υπάρχει μία αστυνομική δύναμη, ας πούμε, που θα μπορούσες να αναγνωρίσεις και να πεις: Λοιπόν, είναι η αστυνομία. Έχουν άλλες υπηρεσίες και όλες έχουν παρόμοιες εξουσίες.
Αλλά αυτές οι εξουσίες εντός της βιομηχανίας ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου απλώς δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν ήδη στις Ηνωμένες Πολιτείες και εδώ χρησιμοποιείται κυρίως ένα αμερικανικό μοντέλο.
Β: Εντάξει. Τώρα, πριν μπείτε σε αυτές τις λεπτομέρειες, μιλούσαμε για το χρονοδιάγραμμα — και σας ρωτούσα ποια ήταν η απάντησή σας σε κάποιον που ήθελε να μάθει πώς μπορείτε να είστε τόσο σίγουροι ότι όλα ήταν λίγο-πολύ εντός σχεδίου, παρόλο που η συνάντηση στην οποία παρευρεθήκατε ήταν πριν από τέσσερα χρόνια.
Γ: Πριν από σχεδόν πέντε χρόνια.
Β: Σχεδόν πέντε. Ναι.
Μ: Ναι. Το μόνο που μπορώ να πω, Μπιλ, είναι να λάβεις υπόψη σου όσα ανέφερα, και αν όντως φανεί χρήσιμο σε κάποιον — η αλήθεια των όσων ειπώθηκαν μπορεί να ελεγχθεί από τον ίδιο, αν το επιθυμεί.
Β: Ναι.
Μ: Δεν είναι όλα κρυμμένα. Δεν μπορούν να τα κρύψουν όλα, και μετά μπορούν να συναρμολογήσουν τα κομμάτια του παζλ μόνοι τους και τότε θα διαπιστώσουν ότι είναι αρκετά αξιόπιστο.
Β: Ναι. Πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι πολύ αξιόπιστο, κάτι που είναι πολύ ανησυχητικό. Ακριβώς στην αρχή της συζήτησής μας, είπατε ότι… αυτή είναι η δική μου παράφραση… είπατε ότι επρόκειτο για έναν αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο από την άποψή τους. Γιατί;
Μ: Πολλά πράγματα θα συμβούν μέσα στα επόμενα χρόνια και όλα έχουν να κάνουν με την εξουσία. Κάποια από αυτά, για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, δεν τα καταλαβαίνω πλήρως ούτε εγώ ο ίδιος. Αλλά από όσο καταλαβαίνω, υπάρχει αρκετή διαμεσολάβηση εξουσίας σε εξέλιξη, και κυρίως αυτοί που έχουν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας όχι μόνο για εκατοντάδες χρόνια, αλλά για χιλιάδες χρόνια, επιθυμούν να συνεχιστεί αυτός ο έλεγχος. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να κατασκευαστεί μια ακολουθία γεγονότων για να συμβεί αυτό. Αυτό που μόλις σας περιέγραψα είναι πιθανώς το πρώτο μέρος.
Λοιπόν, θα μπούμε σε αυτόν τον πόλεμο και μετά… και δεν μπορώ να σας δώσω χρονοδιάγραμμα για το πότε θα συμβεί αυτό… θα λάβει χώρα ένα γεωφυσικό γεγονός στη Γη που θα επηρεάσει τους πάντες.
Τώρα, μέχρι τότε θα έχουμε περάσει όλοι από έναν πυρηνικό και βιολογικό πόλεμο. Ο πληθυσμός της Γης, αν συμβεί αυτό, θα μειωθεί δραστικά. Όταν συμβεί αυτό το γεωφυσικό γεγονός, τότε όσοι απομείνουν πιθανότατα θα μειωθούν ξανά στο μισό. Και ποιος θα επιβιώσει από αυτό θα καθορίσει ποιος θα οδηγήσει τον κόσμο και τον επιζώντα πληθυσμό του στην επόμενη εποχή.
Μιλάμε, λοιπόν, για μια εποχή μετά από κατακλυσμικά γεγονότα. Ποιος θα έχει τον έλεγχο; Αυτό ακριβώς είναι το θέμα. Και γι’ αυτό είναι τόσο απεγνωσμένοι να συμβούν αυτά τα πράγματα εντός ενός καθορισμένου χρονικού πλαισίου. Διαφορετικά, θα χάσουν.
Β: Εντάξει. Επιτρέψτε μου να παίξω τον δικηγόρο του διαβόλου εδώ και να μου μιλήσετε από τη δική σας οπτική γωνία, η οποία έχει αρκετά βαθιά στρατιωτική εμπειρία και εξοικείωση με τη στρατιωτική σκέψη. Γιατί ο πόλεμος και η εγκαθίδρυση ολοκληρωτικής κυβέρνησης, η ατμόσφαιρα φόβου, και ούτω καθεξής, γιατί χρειάζονται όλα αυτά αν πρόκειται να συμβεί ένα σημαντικό γεωφυσικό γεγονός, όπως το θέτετε, το οποίο θα διαταράξει περαιτέρω τις υποδομές, θα οδηγήσει σε πολλούς θανάτους, σε κάθε είδους έκτακτες ανάγκες σε όλο τον κόσμο, σεισμούς, τσουνάμι, ο Θεός ξέρει τι; Αυτό και μόνο θα δικαιολογούσε στρατιωτικό νόμο στις περισσότερες χώρες και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και οι ίδιες αυτές παρατάξεις θα μπορούσαν εύκολα να δικαιολογήσουν την ανάληψη της εξουσίας σε αυτό το είδος έκτακτης ανάγκης. Γιατί ο πόλεμος είναι μέρος αυτού του σεναρίου; Δεν το καταλαβαίνω αυτό.
Μ: Νομίζω ότι πρέπει να το δεις από διαφορετική οπτική γωνία. Μετά από ένα κατακλυσμικό γεγονός, θα υπάρχει ελάχιστη ή καθόλου δομή. Και αν δεν υπάρχει δομή, αυτό σημαίνει ότι μια δομή πρέπει να επανατοποθετηθεί στη θέση της.
Πρέπει να υπάρχει μια δομή πριν συμβεί αυτό, με κάποιο είδος βεβαιότητας ότι θα επιβιώσει από ό,τι πρόκειται να συμβεί — ώστε να μπορεί να προσγειωθεί και στα δύο πόδια την επόμενη μέρα και στη συνέχεια να παραμείνει στην εξουσία και να έχει την εξουσία που απολάμβανε προηγουμένως.
Β: Άρα, είναι μια δικαιολογία για την ενίσχυση των κρίσιμων τμημάτων της υποδομής, στην πραγματικότητα ως προετοιμασία για τον κατακλυσμό, ο οποίος σε συνήθεις πολιτικές εποχές μπορεί να μην είναι τόσο ισχυρός. Αυτό εννοείς;
Μ: Πράγματι. Και μπαίνω σε έναν τομέα όπου μπορώ να δώσω μόνο υποκειμενικές απόψεις όπως θα μπορούσε οποιοσδήποτε άλλος, αλλά η αίσθηση, και είναι πολύ διαισθητική, είναι ότι πρέπει να συνέλθουν τώρα. Πρέπει να εδραιώσουν σωστά τη βάση δύναμής τους. Και ο μόνος τρόπος για να το κάνουν αυτό είναι να δημιουργήσουν τις συνθήκες για να συμβεί αυτό, δηλαδή, μια σύγκρουση.
Και όλοι μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στην ιστορία. Κάθε πόλεμος έχει επιτύχει έναν στόχο. Εκτός από τα βάσανα, τα ανθρώπινα βάσανα που συνεχίζονται, πάντα επιτυγχάνεται ένας στόχος. Και ο στόχος είναι πάντα με το μέρος του νικητή.
Λοιπόν, εξετάζουμε αυτό το ολοκληρωτικό καθεστώς, το οποίο πιστεύω ότι είναι ήδη ολοκληρωτικό ούτως ή άλλως. Δηλαδή, δεν έχουμε καθόλου δημοκρατία. Κανείς δεν έχει λόγο. Αυτό έχει ήδη αποφασιστεί πέρα από οποιονδήποτε.
Δεν έχουμε σημασία, ας πούμε. Πραγματικά δεν έχουμε σημασία. Έχουν σημασία, και η δύναμή τους έχει σημασία, και αυτό είναι το μόνο πράγμα που λαμβάνεται υπόψη. Και πιστεύω ότι αν αξιοποιήσεις τη νοοτροπία κάποιου που λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, θα καταλάβεις τι πρόκειται να κάνει και γιατί το κάνει και γιατί θέλει να ελέγξει το τελικό αποτέλεσμα και να είναι στην εξουσία στο τέλος του, άθικτος, επειδή αυτό το γεωφυσικό γεγονός θα είναι βιώσιμο.
Β: Έχετε κάποιες ενδείξεις για το πότε θα συμβεί αυτό; Αυτό υπονοεί, από αυτά που λέτε, ότι περιμένουν κάτι να συμβεί το 2012. Είναι αυτό ένα γεγονός του 2012;
Μ: Όχι, αυτό δεν επικεντρώνεται στην πραγματικότητα στις 21 Δεκεμβρίου 2012. Δεν ξέρω τι θα συμβεί στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
Έχω έντονες υποψίες ότι θα είναι κάτι άλλο, ίσως κάτι ωραίο για όλους. Δεν ξέρω πραγματικά. Αλλά σίγουρα εκείνη την εποχή θα βρισκόμαστε σε μια σύγκρουση που θα διαρκέσει όσο χρειαστεί. Αλλά μιλάμε για κάποια χρόνια μετά το 2012, όταν θα λάβει χώρα αυτό το γεωφυσικό γεγονός. Έχω κρίνει ότι αυτό θα συμβεί στη διάρκεια της ζωής μου.
Β: Εντάξει. Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας ενημερώσω για την εξέλιξη των γεγονότων που περιγράφετε: την πυρηνική ανταλλαγή και την κατάπαυση του πυρός, και στη συνέχεια τη χρήση βιολογικών όπλων… αυτό που λέτε είναι ότι αυτό θα οδηγήσει σε τέτοιο χάος που θα χρειαστεί μια γενιά ανθρωπότητας για να τα ξαναχτίσει όλα αυτά. Και κατά τη διάρκεια όλου αυτού του χρόνου θα πρέπει να υπάρχει κάποιο είδος βαριάς ολοκληρωτικής υποδομής για να αντιμετωπιστεί αυτή η συνεχιζόμενη κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να ανακατασκευαστεί. Και κάποια στιγμή εκεί, θα υπάρξει αυτό το σημαντικό γεωφυσικό γεγονός, αλλά πρέπει να ξεκινήσουν το συντομότερο δυνατό. Σωστά;
W: Σωστά. Σωστά.
Β: Νομίζεις ότι ξέρουν πότε συμβαίνει αυτό; Ή μήπως νομίζουν ότι απλώς συμβαίνει «κάποια στιγμή»;
Μ: Ναι. Νομίζω ότι έχουν μια καλή ιδέα για το πότε θα συμβεί. Δεν ξέρω πότε. Ωστόσο, έχω αυτή την πολύ έντονη αίσθηση ότι θα συμβεί όσο ζω, ας πούμε μέσα σε 20 χρόνια. Θα μπορούσατε πιθανώς να το επαναφέρετε αυτό ακόμη πιο πίσω — μεταξύ τώρα και δέκα χρόνια· μεταξύ τώρα και πέντε χρόνια.
Β: Χμμ.
Μ: Ξέρετε, πραγματικά δεν ξέρω. Μακάρι να ήξερα. Είναι κάτι που θα ήθελα πολύ να μάθω, αλλά τώρα έχουμε εισέλθει στην περίοδο όπου αυτό το γεωφυσικό γεγονός πρόκειται να λάβει χώρα, αν λάβουμε υπόψη το χρονικό διάστημα που έχει περάσει από το τελευταίο που συνέβη πριν από περίπου 11.500 χρόνια, και συμβαίνει περίπου κάθε 11.500 χρόνια, κυκλικά. Τώρα πρόκειται να συμβεί ξανά.
Β: Ναι.
Μ: Σε ποιο βαθμό θα επηρεάσει τον κόσμο, μπορεί κανείς μόνο να φανταστεί, και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν σχέδια έκτακτης ανάγκης αυτή τη στιγμή για να συμβεί αυτό το γεγονός, επειδή πιστεύω ότι είναι ευρέως γνωστό σε αυτούς τους κύκλους. Καταλαβαίνουν ότι θα συμβεί. Έχουν μια βεβαιότητα γνώσης ότι θα συμβεί. Μπορεί να έχουν ένα χρονικό πλαίσιο, και φαίνεται πιθανό να το έχουν. Και πάλι, είναι ένα από αυτά τα πράγματα — θα ήταν αδιανόητο αν δεν το γνώριζαν. Θέλω να πω, οι καλύτεροι εγκέφαλοι στον κόσμο θα εργάζονται γι’ αυτούς σε αυτό. Ξέρετε; Και αυτοί τα ξέρουν όλα, και προσωπικά, εγώ όχι.
Β: Συζητήθηκε καθόλου αυτό στη συνάντησή σας;
Μ: Όχι, δεν συζητήθηκε ανοιχτά. Επιτρέψτε μου να συνοψίσω τι συζητήθηκε στη συνάντηση:
Το Ιράν θα δεχθεί επίθεση, πιθανώς εντός 18 μηνών. Η Κίνα θα σπεύσει να βοηθήσει το Ιράν, για να προστατεύσει τα δικά του συμφέροντα. Πυρηνικά όπλα θα χρησιμοποιηθούν είτε από το Ιράν είτε από την Κίνα, με το Ισραήλ να προκαλεί την πρώτη χρήση. Μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής θα καταστραφεί. Εκατομμύρια θα πεθάνουν μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Και για κάποιο λόγο αυτό συμβαίνει, και δεν μπορώ να σας πω γιατί: Η Κίνα θα εισέλθει βίαια σε μέρη της Ρωσίας για να επεκτείνει τα όρια της κατάπαυσης του πυρός. Στη συνέχεια, βιολογικά όπλα θα αναπτυχθούν εναντίον της Κίνας. Η Κίνα θα « κρυολογήσει» .
Και η δική μου κατανόηση είναι ότι υπάρχει κάποιο είδος κακόβουλης συμμαχίας εξωγήινων σε λειτουργία εδώ και 50 χρόνια από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και άλλες δυτικές δυνάμεις, και αυτό περιλαμβάνει την Ιαπωνία.
Και, πάλι, όταν μιλάμε για μια κακόβουλη εξωγήινη συμμαχία που βρίσκεται στο πλαίσιο μαύρων έργων, και αυτή είναι μια ανταλλαγή τεχνολογιών που συμβαίνει εδώ και αρκετό καιρό. Υπάρχει λοιπόν μια εμπλοκή εκεί, και αυτή τη εμπλοκή δεν μπορώ να την εξηγήσω πλήρως ο ίδιος.
Και καταλαβαίνω επίσης ότι υπάρχουν περισσότερες ανθρωπιστικές και αλτρουιστικές εξωγήινες οντότητες που εργάζονται ενάντια σε αυτό το χρονοδιάγραμμα και κατά κάποιο τρόπο διατηρούν μια επισφαλή ισορροπία χωρίς να παρεμβαίνουν οι ίδιες άμεσα. Και πάλι, δεν μπορώ να το εξηγήσω πλήρως, αλλά είναι μια συγκεκριμένη διαισθητική αίσθηση ότι αυτό λειτουργεί και υπάρχουν άλλες πτυχές της εμπειρίας μου που με οδήγησαν να κάνω αυτή τη δήλωση – αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
Αυτό που μιλάμε, λοιπόν, είναι ότι οι Δυτικές δυνάμεις επιδιώκουν έναν «τέλειο πόλεμο» — το κάνουν αυτό καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, επειδή αυτό το χρονοδιάγραμμα χρονολογείται πολύ πίσω. Μιλάμε, λοιπόν, για δεκαετίες ή εκατοντάδες χρόνια που αυτό το χρονοδιάγραμμα χρησιμοποιείται.
Και επίσης, νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να συσχετίσουμε τη χρονολογική σειρά με την άλλη αναφορά της, την οποία έχω ακούσει αρκετές φορές μέχρι τώρα: ονομάζεται Η ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να το προσθέσω, επειδή μπορεί να φανεί ενδιαφέρον για μερικούς ανθρώπους, καθώς δεν νομίζω ότι έχει αναφερθεί ξανά.
Β: Έχω ξανακούσει αυτή τη φράση. Δεν θέλω να παρεκκλίνω από το θέμα, αλλά η σημαία που έχω εναντίον της — και στην πραγματικότητα την οποία αρχίζω πραγματικά να καταλαβαίνω και είναι όσο πιο ανατριχιαστική γίνεται, από αυτά που λες — είναι ότι ο λόγος που ονομάζεται «Αγγλοσαξονική Αποστολή» είναι επειδή βασικά το σχέδιο είναι να εξαλειφθούν οι Κινέζοι, έτσι ώστε μετά τον κατακλυσμό και όταν τα πράγματα ξαναχτιστούν, οι Αγγλοσάξονες να είναι σε θέση να ξαναχτίσουν και να κληρονομήσουν τη νέα Γη, χωρίς κανέναν άλλον τριγύρω. Σωστά;
Μ: Δεν ξέρω αν αυτό είναι σωστό, αλλά θα συμφωνήσω μαζί σας. Τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, και ακόμη και πριν από τον 19ο και 18ο αιώνα, η ιστορία αυτού του κόσμου διαδραματίζεται κυρίως από τη Δύση και από τη Βόρεια περιοχή του πλανήτη. Άλλοι το έχουν προσπαθήσει αλλά απέτυχαν.
Και είναι ασφαλές να πούμε ότι ο Πρώτος και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν κατασκευασμένοι πόλεμοι. Είμαι απόλυτα σίγουρος γι’ αυτό. Και χρησιμοποιήθηκαν ως εφαλτήρια για να φτάσουμε εκεί που βρίσκονται τώρα. Οποιοσδήποτε ιστορικός θα σας πει ότι αν δεν συνέβαινε αυτό , δεν θα είχε συμβεί ούτε αυτό . Δεν θα είχαμε τα Ηνωμένα Έθνη. Δεν θα είχαμε τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να γίνονται υπερδύναμη σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Έγιναν υπερδύναμη μέσα σε τέσσερα χρόνια πολέμου. Και κατέληξαν να έχουν πυρηνικά όπλα.
Πιστεύω ότι οι άνθρωποι πρέπει να το εντάξουν αυτό στην προσωπική τους ατζέντα. Η Δύση γίνεται η κυρίαρχη δύναμη στον κόσμο. Είναι αναμφισβήτητο.
Β: Κοιτάζοντας πίσω στο παρελθόν, μπορείς να δεις ένα είδος μακροπρόθεσμης στρατηγικής που εκτείνεται σε αρκετές γενιές, παρόλο που εκείνη την εποχή δεν μπορούσε κανείς να δει το δάσος για τα δέντρα.
Μ: Αυτή είναι η φύση των ανθρώπων — πραγματικά. Ξέρετε, απλώς ζούμε τις δικές μας ζωές με τις ζωές των οικογενειών μας και των κοντινών μας προσώπων και κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Δεν είναι πολύ συχνό να βάζουμε το κεφάλι μας πάνω από το στηθαίο και να ρίχνουμε μια καλή ματιά γύρω μας για να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει. Δεν είμαστε και πολύ καλοί σε αυτό, φοβάμαι.
Είμαι ένα καλό παράδειγμα. Έχω ασχοληθεί με τόσα πολλά πράγματα, που απλώς έχω ηρεμήσει και έχω συνεχίσει με αυτό που κάνω, αγνοώντας τι συνέβαινε, πιθανώς αρνούμενος υποσυνείδητα τι συνέβαινε μέχρι που έπρεπε πραγματικά να πω κάτι γι’ αυτό.
Β: Ναι. Σε προσωπικό επίπεδο, πρέπει να είναι αρκετά δύσκολο να ζεις με αυτή την προσωπική εμπειρία που είχες συμμετέχοντας σε αυτές τις συζητήσεις και γνωρίζοντας ότι δεν είναι απλώς μια φαντασίωση, επειδή άκουσες αυτούς τους ανθρώπους να μιλάνε γι’ αυτό, να γελούν με αυτό.
Μ: Λοιπόν, ήταν αρκετά άτυπο. Δηλαδή, ένιωθαν πολύ άνετα να μιλήσουν γι’ αυτό.
Πώς μπορώ να περιγράψω καλύτερα τους ανθρώπους για τους οποίους μιλάω; Οι άνθρωποι για τους οποίους μιλάω είναι άνθρωποι που εκπέμπουν δύναμη. Προκαλούν φόβο. Απαιτούν υπακοή και μα τον Θεό την πετυχαίνουν! Και με τον τρόπο που μιλάνε, υπαγορεύουν στις λεγόμενες εκλεγμένες κυβερνήσεις που έχουμε στο Κοινοβούλιο ή στην Ουάσινγκτον ή στο Βερολίνο ή στο Παρίσι. Αυτοί οι άνθρωποι εκπέμπουν αυτό το είδος δύναμης, και πέρα από αυτό τι μπορώ να πω;
Είμαι σίγουρος ότι κι άλλοι άνθρωποι έχουν συναντήσει τέτοιους χαρακτήρες στη ζωή τους. Δεν έχουν ούτε ένα κόκκαλο συμπόνιας στο σώμα τους. Δεν αντηχούν καμία πνευματική ζεστασιά. Είναι ψυχροί, είναι υπολογιστικοί. Για να χρησιμοποιήσω μια φράση που είναι συνηθισμένη εδώ, «το βούτυρο δεν θα έλιωνε στο στόμα τους».
Β: Πολλοί άνθρωποι εκεί έξω εικάζουν ότι σε κάποιο επίπεδο, ίσως όχι στο επίπεδο των ανθρώπων με τους οποίους συναντιόσουν στην αίθουσα, αλλά σε κάποιο επίπεδο, σε αυτή την παρασκηνιακή κυβέρνηση που ενορχηστρώνει όλο αυτό το σχέδιο, βρίσκεται μια μη ανθρώπινη νοημοσύνη.
Και ένα από τα επιχειρήματα υπέρ αυτού είναι ότι χρειάζεται τεράστια ποσότητα μακροπρόθεσμης σκέψης, στρατηγικής πανουργίας, για να σχεδιαστεί κανείς σε βάθος πολλών γενεών, κάτι που είναι αποτέλεσμα εξαιρετικά υψηλής νοημοσύνης απλώς και μόνο για να παίξει κανείς αυτό το παιχνίδι σκακιού σε τόσο τεράστια κλίμακα. Έτσι, μερικοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου και εμού, υπονοούν ότι πίσω από αυτό πρέπει να βρίσκεται μια μη ανθρώπινη νοημοσύνη.
Μ: Ναι. Και η αντίληψή μου είναι ότι αυτή η νοημοσύνη είναι απίστευτα λογική, χωρίς καμία ενσυναίσθηση, χωρίς καμία αγάπη, φροντίδα, κατανόηση ή συμπόνια. Είναι ψυχροί και υπολογιστικοί και λογικοί πέρα από κάθε λογική που θα μπορούσαμε να επιστρατεύσουμε κανονικά. Πηγαίνουν πολύ πέρα από αυτό — είναι τόσο εξαιρετικά έξυπνοι άνθρωποι. Αυτοί είναι άνθρωποι που μπορούν να δώσουν απαντήσεις σε πραγματικά δύσκολα ερωτήματα χωρίς να ανοιγοκλείσουν τα μάτια τους. Είναι πολύ, πολύ έξυπνοι άνθρωποι, αλλά έξυπνοι μόνο με την έννοια ότι η λογική τους είναι εξαιρετική.
Β: Τι μπορούν να κάνουν οι απλοί άνθρωποι; Πώς πρέπει να αντιδράσουν; Πώς πρέπει να σκεφτούν; Προσωπικά πιστεύετε ότι αυτό είναι αναπόφευκτο; Πιστεύετε ότι όλοι είμαστε καταδικασμένοι με κάποιο τρόπο;
Μ: Όχι, απολύτως όχι. Το έχω σκεφτεί συχνά αυτό, Μπιλ, και φυσικά είναι προσωπική άποψη: Θα αντέξουμε. Αλλά το να αντέξουμε, από το ένα άτομο στο άλλο, δεν σημαίνει ότι εργαζόμαστε πια γι’ αυτούς. Σημαίνει ότι σταματάμε να εργαζόμαστε γι’ αυτούς. Δεν σημαίνει ότι αντιδρούμε βίαια εναντίον τους επειδή θα κερδίσουν. Θα ήθελαν πολύ να συμβεί αυτό, και μετά τους δίνει μια δικαιολογία. Αναπαράγονται με τον φόβο και τη βία — την αντίδραση από τον φόβο. Αυτό θα ήταν σαν τις μέλισσες στο μέλι για αυτούς. Θα ήθελαν πολύ να συμβεί αυτό.
Αυτό που χρειάζεται είναι η μη βίαιη αντίδραση: απλώς να μην κάνουν πια τη δουλειά για αυτούς. Για να δώσω μια σύγκριση, Μπιλ. Υπήρχε ένας άνθρωπος που η ιστορία έχει σε μεγάλο βαθμό αγνοήσει. Ήταν ένας Γάλλος, ονόματι Ζαν Ζωρές . Πάντα με εκπλήσσει το γεγονός ότι αυτός ο απίστευτος χαρακτήρας δεν έχει μπει ποτέ στα βιβλία της ιστορίας. Είναι αρκετά γνωστός στη Γαλλία σε ορισμένους κύκλους, αλλά όχι ευρέως γνωστός.
Προέβλεψε την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ήθελε το Διεθνές Εργατικό Κίνημα να μην συμμορφωθεί με τις βασιλικές οικογένειες και την αριστοκρατία, και όταν διαβάσετε γι’ αυτόν, θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας. Μόλις μερικούς μήνες πριν από το ξέσπασμα, όταν έλαβε χώρα η δολοφονία του Αρχιδούκα Φερδινάνδου στη Σερβία, ο Ζωρές δολοφονήθηκε σε ένα γαλλικό καφέ. Τον σκότωσαν. Τον πυροβόλησαν και μαζί του εξαφανίστηκε και το κίνημα.
Πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, έβλεπε τα πάντα. Είδε τις αριστοκρατίες και τις βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης να συγκρούονται μεταξύ τους, σε μια μεγάλη μάχη. Γνώριζε ότι η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν όλες βιομηχανικές χώρες. Συνειδητοποίησε επίσης ότι, όντας βιομηχανοποιημένοι, ο επόμενος πόλεμος θα είναι ένας βιομηχανικός πόλεμος όπου εκατομμύρια άνθρωποι μπορεί να σκοτωθούν.
Δημιούργησε ένα κίνημα που κάποιοι το χαρακτήρισαν κομμουνιστικό. Ήταν το Διεθνές Κίνημα Εργατών και δεν είχε καμία σχέση με την πολιτική. Η ιδέα του ήταν ο απλός άνθρωπος να μην κάνει τίποτα, να μην πάει στον πόλεμο, απλώς να μείνει σπίτι και δεν θα είχε τον πόλεμο που ήθελε.
Προσωπικά πιστεύω ότι αν υιοθετηθεί η μη βία και οι άνθρωποι γίνουν πιο συνειδητοί για το τι συμβαίνει, τότε αυτοί οι άνθρωποι χάνουν πολύ, πολύ γρήγορα τη δύναμη που έχουν. Τρέφονται με την εξουσία. Τρέφονται με τον φόβο. Έτσι, αν τους αφαιρέσεις αυτά τα στοιχεία, γίνονται ανίσχυροι. Χρειάζονται εμάς για να κάνουμε αυτό που κάνουν. Δεν μπορούν να το κάνουν μόνοι τους, παρόλο που θα είναι καταραμένα επικίνδυνοι σε κάθε περίπτωση, αλλά δεν μπορούν να τα κάνουν όλα μόνοι τους.
Και αυτό θα ήταν το μήνυμά μου: απλώς να ξυπνήσουμε λίγο, να δούμε τι συμβαίνει γύρω μας, να βάλουμε τα κεφάλια μας πάνω από το στηθαίο και χωρίς να φοβόμαστε να το κάνουμε αυτό, χωρίς να νιώθουμε φόβο, να πάρουμε μια βαθιά ανάσα, να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας, να δούμε τι συμβαίνει, και τότε οι άνθρωποι σύντομα θα συνειδητοποιήσουν: Α, ναι. Εντάξει. Εκεί θα πάμε. Εκεί οδεύουμε και δεν μπορώ να κάνω πολλά γι’ αυτό. Αλλά μπορούν!
Όπως έχω πει, δεν είναι να αντιδράς βίαια. Και αν οι άνθρωποι βρίσκονται σε θέσεις όπου αυτοί οι άνθρωποι τους χρειάζονται, απλώς μην εργάζεσαι γι’ αυτούς. Απλώς σταμάτα να εργάζεσαι γι’ αυτούς. Αφαιρέστε την εργασία σας επειδή χρειάζονται τα στρατεύματα που θα κάνουν αυτή τη δουλειά. Δεν μιλάμε μόνο για ανθρώπους στον στρατό. Μιλάμε για κάθε άμαχο μέλος σε όλους τους πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο. Απλώς πείτε: Όχι, επειδή δεν είμαστε εμείς. Δεν θέλουμε να κάνουμε αυτό.
Και κάνει αυτή την επιλογή. Ακούγεται εξωφρενικά απλό. Νομίζω ότι η εκτέλεσή της είναι τόσο απλή και είναι μέσα στις δυνατότητές μας ως ανθρώπινα όντα, που ζουν συνειδητά, αναπνέουν, ανθρώπινα όντα που έχουν μια κοινή συμπόνια ο ένας για τον άλλον, να το κάνουμε αυτό. Γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς, θα συνεχίσουν και τότε θα συνειδητοποιήσουν τον τελικό τους στόχο.
Β: Πιστεύετε, από τη δική σας στρατιωτική εμπειρία, ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι στον στρατό που λένε: Ξέρετε κάτι; Δεν υπέγραψα γι’ αυτό. Δεν πρόκειται να το κάνω αυτό. Ή μήπως νομίζετε ότι θα πιστέψουν σε όλες τις δικαιολογίες που στήνονται αυτή τη στιγμή;
Μ: Λοιπόν, σε γενικές γραμμές, ο δυτικός στρατός δεν είναι ένας στρατευμένος στρατός. Είναι ένας επαγγελματικός στρατός και υπερηφανεύεται για τον επαγγελματισμό του. Υπερηφανεύεται που ενεργεί για λογαριασμό του λαού που εξέλεξε την κυβέρνηση που τους έστειλε να κάνουν τη δουλειά που κάνουν. Είναι ένα πολύ δύσκολο ερώτημα να απαντηθεί. Και φυσικά, αυτά τα στρατεύματα είναι άριστα εκπαιδευμένα και πιστεύουν, πιστεύουν απόλυτα, όπως κι εγώ όταν ήμουν στον στρατό, ότι κάνουν τη δουλειά για όλους τους σωστούς λόγους.
Αν γινόταν σαφές σε άτομα που ασκούν τέτοια επαγγέλματα — αυτό δεν αφορά μόνο τον στρατό. Μιλάμε για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, την αστυνομία, όλους όσους έχουν βρει τον δρόμο τους στον κλάδο της ασφάλειας, μιλάμε για όλους αυτούς τους ανθρώπους. Αν ακούγονταν αρκετές φωνές, τότε όσοι στον στρατό δεν έχουν κατακτήσει κανέναν σημαντικό βαθμό, που δεν έχουν ιδιαίτερο μερίδιο στον χώρο, θα ξυπνούσαν το ίδιο γρήγορα με οποιονδήποτε άλλον.
Αλλά πρέπει να έχουμε κατά νου ότι οι Δυτικές δυνάμεις διαθέτουν επαγγελματικές στρατιωτικές υπηρεσίες και είναι δύσκολο να το ξεκαθαρίσουμε και να ενημερώσουμε αυτούς τους τύπους και τα κορίτσια ότι δεν πολεμούν τους σωστούς ανθρώπους.
Β: Βεβαίως. Επιτρέψτε μου να θέσω μια διαφορετική ερώτηση. Υπήρξε αναφορά σε «ασφαλή ή ασφαλέστερα μέρη για να βρίσκεται κανείς»; Από φυσικής άποψης, εννοώ.
W: Όχι. Απολύτως καμία.
Β: Τίποτα σαν το νότιο ημισφαίριο δεν είναι εντάξει, το βόρειο ημισφαίριο θα αποτελέσει πρόβλημα; Τίποτα τέτοιο;
Μ: Όχι, όχι σε εκείνη τη συνάντηση. Αυτό δεν αναφέρθηκε καθόλου.
Β: Εντάξει. Μια άλλη ερώτηση που θα ήθελα να σας κάνω, και είναι συναρπαστική για συζήτηση μεταξύ ανθρώπων που είναι συντονισμένοι σε όλο αυτό το θέμα, είναι προσωπική: γιατί πιστεύετε ότι οι καλοπροαίρετοι εξωγήινοι, και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν, γιατί νομίζετε ότι δεν επεμβαίνουν για να πουν: Εντάξει, παιδιά, συνήθως δεν εμπλεκόμαστε, αλλά αυτό γίνεται σοβαρό εδώ και δεν πρόκειται να το επιτρέψουμε να συμβεί. Είναι αυτό δυνατόν; Γιατί διατηρούν τέτοια απόσταση;
Μ: Λοιπόν, πρώτα απ’ όλα. « Αυτοί οι καλοπροαίρετοι εξωγήινοι » — δεν μου αρέσει να τους αποκαλώ « εξωγήινους »… Πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι είμαστε εμείς και εμείς είμαστε αυτοί.
Β: Ναι.
Μ: Υπάρχουν εδώ και πολύ περισσότερο καιρό από το καθεστώς που βρίσκεται στην εξουσία αυτή τη στιγμή. Αυτό το τωρινό καθεστώς, αυτό το καθεστώς που βασίζεται στην εξουσία, κάποιοι τους έχουν αποκαλέσει ερπετοειδείς, και δεν έχω κανένα πρόβλημα να τους αποκαλέσω έτσι γιατί ακριβώς έτσι είναι — εντελώς άκαρδοι. Υπάρχουν εδώ και πολύ, πολύ περισσότερο καιρό και είναι αυτοί που πραγματικά έκαναν την ανθρωπότητα αυτό που είναι σήμερα.
Παρεμβάσεις; Πιστεύω ότι έχουν παρέμβει με τους καλύτερους τρόπους που μπορούν. Αλλά μιλάμε για πολύ πνευματικά εξελιγμένα όντα, όπως και η ανθρώπινη φυλή είναι πολύ πνευματικά εξελιγμένη — ίσως γι’ αυτό επιστρέφουμε τόσο συχνά εδώ, πίσω σε αυτόν τον πλανήτη.
Αλλά για αυτούς τους ανθρώπους που είμαστε εμείς και είμαστε αυτοί, όπως ανέφερα, δεν βλέπουν τον χρόνο με τον ίδιο τρόπο που εμείς τον καταλαβαίνουμε εδώ, μέσα στον φυσικό κόσμο. Για αυτούς, πριν από 11.500 χρόνια ήταν ένα ανοιγόκλεισμα του ματιού. Δεν ήταν τίποτα, και ήδη γνωρίζουν ποιο θα είναι το τέλος. Πιστεύουν, όπως πιστεύω κι εγώ, ότι αυτό το καθεστώς που βρίσκεται στην εξουσία αυτή τη στιγμή και επιθυμεί αυτή την απόλυτη κυριαρχία πάνω στη Γη και σε όλα όσα υπάρχουν σε αυτήν, δεν πρόκειται να κερδίσει. Έχουν τον χρόνο τους τώρα και ο χρόνος τους πρόκειται να τελειώσει.
Β: Με βάση ποια βάση το πιστεύετε αυτό; Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τους ανθρώπους που διαβάζουν αυτό το κείμενο, επειδή κάποιοι θα νιώσουν μουδιασμένοι και σοκαρισμένοι από τις πληροφορίες που παρουσιάσατε, σκεπτόμενοι: Θεέ μου, είμαστε πραγματικά μπλεγμένοι εδώ.
Μ: Ναι, νομίζω ότι αν το δεις από καθαρά σωματική άποψη, δεν σημαίνει ότι όλοι έχουμε αυτοκτονικές τάσεις ή κάτι τέτοιο. Όλοι θέλουμε τη ζωή μας. Όλοι αγαπάμε τη ζωή μας. Όλοι την αγαπάμε. Αγαπάμε τη ζωή μας και θέλουμε να τη βιώσουμε πλήρως με κάθε τρόπο, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Αυτή τη στιγμή μας εμποδίζουν να το κάνουμε αυτό λόγω αυτού του καθεστώτος, το οποίο βασίζεται στον φόβο. Όλα έχουν να κάνουν με τον φόβο. Και ο μεγαλύτερος φόβος που έχουμε σωματικά είναι ο φόβος του θανάτου, και αυτό είναι μέρος της μεγαλύτερης δύναμης που έχουν πάνω μας, είναι αυτό το είδος φόβου, αυτό το άγχος που μπορούν να αυξήσουν ή να μειώσουν — κάτι που κάνουν συνέχεια.
Δεν μπορώ να σκεφτώ στιγμή που να μην έχει συμβεί αυτό, που αυτός ο φόβος να μην βγαίνει και μετά να αντιδρούμε σε αυτόν με τον τρόπο που το κάνουμε. Φαίνεται απόλυτα φυσικό. Αλλά τι συμβαίνει όταν δεν το κάνουμε, σταματάμε να το νιώθουμε αυτό και λέμε: Λοιπόν, είναι απλώς φόβος. Μπορούμε να το ξεπεράσουμε αυτό , τότε αυτό είναι που αξιοποιεί το ποιοι πραγματικά είμαστε.
Δεν πιστεύω ακόμη ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι αυτή τη στιγμή που να ξέρουν ποιοι είναι. Ορίζουν τον εαυτό τους από τη δική τους φυσική ύπαρξη, η οποία βασίζεται αποκλειστικά στον φόβο, είναι κυκλική, και απλά δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτήν. Και προφανώς πρέπει να βρουν τον δρόμο τους για να ξεφύγουν.
Προσωπικά, πιστεύω ότι με αυτή τη μετατόπιση — την αποκαλώ μετατόπιση επειδή αυτό πιστεύω ότι θα συμβεί. Ο φλοιός της Γης θα μετατοπιστεί περίπου 30 μοίρες, περίπου 1700 έως 2000 μίλια νότια, και θα προκαλέσει μια τεράστια αναταραχή, οι επιπτώσεις της οποίας θα διαρκέσουν για πολύ καιρό ακόμα. Αλλά η ανθρώπινη φυλή δεν πρόκειται να πεθάνει. Θα είμαστε ακόμα εδώ. Αυτό που είμαστε στο τέλος αυτού — είναι το μυαλό μου. Και όσο για αυτό το καθεστώς, εκεί είναι το μυαλό τους. Γι’ αυτό κάνουν αυτό που κάνουν επειδή θέλουν να έχουν τον έλεγχο στο τέλος.
Τώρα, αν μιλάμε για παρέμβαση, τότε θα υπάρξει παρέμβαση από τους «καλοπροαίρετους εξωγήινους». Οι άνθρωποι που είμαστε στην πραγματικότητα εμείς, τότε μπορεί να συμβεί, αλλά δεν ξέρω. Έχω μια ισχυρή διαισθητική αίσθηση ότι θα συμβεί, αλλά προς το παρόν η κατάσταση που έχουμε τώρα δεν ευνοεί αυτό το είδος παρέμβασης. Όχι τώρα.
Δεν νιώθουν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή. Και σε κάθε περίπτωση, η φυσική ζωή είναι μόνο ένα πολύ, πολύ μικρό μέρος του ποιοι πραγματικά είμαστε, οπότε πόση σημασία δίνετε σε αυτό, γνωρίζοντας ότι όταν περπατάτε από αυτή την πόρτα στην επόμενη, είστε ούτως ή άλλως πίσω στο σπίτι;
Όλα αυτά λοιπόν πρέπει να ληφθούν υπόψη και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που θα μπορούσαν να το διατυπώσουν πολύ καλύτερα από ό,τι το διατυπώνω εγώ αυτή τη στιγμή. Μπορώ να το διατυπώσω μόνο από μια πολύ προσωπική οπτική γωνία και αυτό είναι που νιώθω διαισθητικά ότι μπορεί να συμβεί. Και λέω ότι μπορεί , γνωρίζοντας πολύ καλά ότι μπορώ να είμαι σίγουρος μέσα μου ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί, και είναι απλώς ο πόνος που πρέπει να περάσουμε για να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο όπου αυτό το καθεστώς δεν θα έχει πλέον την εξουσία που έχει.
Οι άνθρωποι ξυπνούν, ανακαλύπτουν τι συμβαίνει γύρω τους και ρίχνουν μια καλή ματιά, και ανεβάζουν τα επίπεδα συνείδησης τους όπως ποτέ πριν, και τότε όλα θα μπουν στη θέση τους αρκετά γρήγορα. Και όταν συμβεί αυτό, η δύναμη που έχουν αυτοί οι άνθρωποι απλώς θα πέσει από πάνω τους σαν πετσέτα, ξέρετε, απλώς θα πέσει από πάνω τους, και θα εκτεθούν για αυτό που είναι.
Β: Αυτή είναι μια πολύ εμπνευστική σκέψη. Πιστεύετε προσωπικά ότι… Επιτρέψτε μου να προσδιορίσω μια σειρά από εναλλακτικές λύσεις: Ότι ολόκληρος ο πόλεμος μπορεί να μην συμβεί καθόλου· ότι όλο αυτό απλώς θα καταρρεύσει; Ή ότι όλα αυτά θα καταρρεύσουν μετά τον πόλεμο αλλά πριν από τον κατακλυσμό; Ή ότι όλα αυτά θα καταρρεύσουν μετά τον κατακλυσμό και ότι οι Πράοι θα κληρονομήσουν τη Γη, ας πούμε;
Μ: Ναι. Αυτή είναι μια εξαιρετικά καλή ερώτηση. Ας εξετάσουμε δύο πράγματα: το πρώτο είναι η απόλυτη αποφασιστικότητα εκ μέρους αυτού του καθεστώτος, ελλείψει καλύτερης λέξης, η απόλυτη αποφασιστικότητα που έχουν για να το πετύχουν αυτό. Είναι απελπισμένοι. Δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να συμβεί αυτό. Δημιουργούν τα σενάρια, το μέσα, το έξω. Είναι αμείλικτο. Είναι ασταμάτητο. Δεν υπάρχει χώρος για να αναπνεύσουν. Και όταν υπάρχει χώρος για να αναπνεύσουν, εννοώ, όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να χαλαρώνουν για τα πράγματα, κάτι άλλο θα εμφανιστεί για να μας κρατήσει μέσα σε αυτή τη λαβή φόβου που έχουν δημιουργήσει.
Αυτή είναι μια εξαιρετικά ισχυρή δύναμη που έχουν, εξαιρετικά ισχυρή, και δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται. Είναι το είδος του πράγματος που ωθεί τους καλούς, έντιμους ανθρώπους να κάνουν το καλύτερο δυνατό, βάζοντας τους ανθρώπους νωρίς στον τάφο τους μέσα από το άγχος και το στρες. Είναι η απομάκρυνση από αυτό και το να το βλέπεις όπως είναι.
Αν υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα ευαισθητοποίησης και απλώς να δουν τι συμβαίνει, τότε όλοι οι άλλοι θα σηκώσουν το κεφάλι τους. Νομίζω ότι χρειάζονται μόνο ένα ή δύο άτομα να σηκώσουν το κεφάλι τους και απλώς να πουν: Ναι. Όλα είναι καθαρά, και όλοι οι άλλοι θα έρθουν. Τότε θα τους δείτε σε όλο τον κόσμο, σε διάφορες χώρες, απλώς ένα νέο συναίσθημα, ένα καλύτερο συναίσθημα από αυτό που είχαμε πριν, και αυτό έχει να κάνει με το να ενδυναμώνουν τα άτομα τον εαυτό τους αναγνωρίζοντας ποιοι πραγματικά είναι.
Και δεν είναι τίποτα μυστικιστικό. Δεν είναι τίποτα βαθιά αίρεση ή κάτι τέτοιο. Δεν έχει πολύ μικρή σχέση με τη θρησκεία. Έχει να κάνει με το ανθρώπινο πνεύμα και τη συνείδηση που βιώνουμε και που όλοι μοιραζόμαστε και γνωρίζοντας ότι η συνείδηση αναμφίβολα είναι κοινή σε όλους μας — αλλά προς το παρόν καταστέλλεται. Και πρέπει να ξεπεράσουμε αυτές τις καταπιεστικές δυνάμεις για να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε. Όταν συμβεί αυτό — όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν φυσικά και αυτό το καθεστώς, όσο επικίνδυνο κι αν είναι — δεν μπορώ να το τονίσω πολύ: Αυτοί είναι καταραμένα επικίνδυνοι άνθρωποι, εξαιρετικά επικίνδυνοι — η δύναμή τους θα χαθεί.
Β: Αυτό είναι εξαιρετικά κοντά σε αυτά που λέει ο Ντέιβιντ Άικ. Είναι εξαιρετικά κοντά σε αυτά που λέει ο Δρ. Μπιλ Ντιγκλ, και σε αυτά που έχουμε συζητήσει αρκετές φορές.
W: Ναι.
Β: Ότι υπάρχει μια άνοδος της συνείδησης στον πλανήτη, αλλά προσπαθούν απεγνωσμένα να κλείσουν το καπάκι και να επιταχύνουν τα δικά τους σχέδια, ώστε να μπορέσουν να θέσουν σε εφαρμογή τη σιδερένια γροθιά του ελέγχου. Τα πράγματα μπορεί να χειροτερέψουν πριν βελτιωθούν, αλλά δεν πρόκειται να νικήσουν στο τέλος, επειδή η συνείδηση υπερβαίνει όλη τη δύναμη και όλη τη στρατιωτική ισχύ και όλο τον στρατηγικό σχεδιασμό που θα μπορούσαν να εφαρμόσουν. Και είναι θέμα αυτής της συλλογικής συνείδησης να συνεχίσει να επεκτείνεται, όπως φαίνεται.
Και αυτή η συνέντευξη που κάνουμε εδώ πρέπει να παίξει ρόλο σε αυτό. Επειδή δεν πρόκειται για το να τρομάζουμε ανόητους ανθρώπους και να τους κρύβουμε όλους σε καταφύγια με τρόφιμα έκτακτης ανάγκης. Στην πραγματικότητα πρόκειται για το να πούμε: Ακούστε, δεν χρειάζεται να είναι έτσι αν μπορούμε να είμαστε τόσο μεγάλοι όσο είμαστε, και τόσο γενναίοι όσο μπορούμε να είμαστε, και τόσο δυνατοί όσο μπορούμε να είμαστε, και να συνειδητοποιήσουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Και αν αρκετοί από εμάς το κάνουμε αυτό, τότε αυτό απλά δεν πρόκειται να εξελιχθεί έτσι.
Μ: Σωστά. Λέω ακριβώς αυτό. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν λέω κάτι μοναδικό, αλλά όπως υποδεικνύετε, πρέπει να επαναληφθεί. Οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει ελπίδα και ότι τα πράγματα δεν χρειάζεται να είναι όπως είναι. Δεν χρειάστηκε ποτέ να είναι όπως είναι. Μπορεί να είναι πολύ, πολύ καλύτερα.
Είναι το να ξεπερνάς τον φόβο. Αυτός ο φόβος είναι που οι άνθρωποι πρέπει να ξεπεράσουν. Δεν χρειάζεται να είμαστε ψυχίατροι ή ψυχολόγοι ή κάτι τέτοιο — ασχολούνται μόνο με το μυαλό. Δεν χρειάζεται να είμαστε θρησκευτικοί ηγέτες ή μεγάλοι πνευματικοί στοχαστές για να το συνειδητοποιήσουμε αυτό, επειδή όλοι το έχουμε μέσα μας. Είναι εγγενές μέσα μας. Επομένως, είναι θέμα να κοιτάξουμε μέσα μας και στη συνέχεια να νιώσουμε άνετα με το ποιοι είμαστε. Τότε θα έχουμε μια γνώση του τι συμβαίνει και θα ξέρουμε ότι είναι λάθος. Και όλοι οι άλλοι… απλώς θα εξαπλωθεί.
Ακόμα και όσοι έχουν ενστερνιστεί αυτό το καθεστώς φόβου δεν θα μπορέσουν να του αντισταθούν, επειδή αν το κάνουν αυτό, απλώς αντιστέκονται στον εαυτό τους και σε αυτό που πραγματικά είναι. Και είναι κάτι υπέροχο. Αυτό είναι το νόημα αυτού του σύμπαντος και όλη αυτή η εμπειρία. Και θα κάνει αυτές τις περιόδους, που διαρκούν τόσες χιλιάδες χρόνια, να μην είναι απλώς… ούτε καν μια κακή ανάμνηση… σαν: Χμ! Λοιπόν, μάθαμε από αυτό. Εντάξει; Και θα βεβαιωθούμε ότι αυτό δεν θα ξανασυμβεί και ότι αυτοί οι χαρακτήρες που μπορούν να παράγουν αυτό το είδος φόβου, ξέρετε, δεν θα αποκτήσουν ποτέ ξανά βάση εξουσίας εδώ.
Λοιπόν, ναι, νομίζω ότι αυτές οι μέρες έρχονται και αν συμβεί εγκαίρως — και η λέξη «χρόνος» είναι μια από αυτές τις λέξεις που χρησιμοποιείτε πολύ προσεκτικά επειδή αυτό το καθεστώς βασίζεται πολύ στον χρόνο, όπου η ανθρώπινη συνείδηση δεν ασχολείται τόσο πολύ με τον χρόνο, αλλά σίγουρα ασχολείται λόγω της φυσικής φύσης της Γης. Κάνει πράγματα σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές. Ξέρετε, έχουμε εποχές: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνα. Η αλλαγή που έρχεται είναι σαν μια άλλη εποχή.
Αυτό που θα συμβεί είναι γεωφυσική αλλαγή. Είναι μια άλλη εποχή, και μια πολύ συνειδητή ανθρωπότητα θα μπορούσε πιθανότατα να το αντιμετωπίσει αυτό με ψυχραιμία και να βγει από την άλλη άκρη του κόσμου πολύ καλά.
Ξέρω ότι αναφέρθηκες σε ασφαλή μέρη για να πηγαίνουν οι άνθρωποι. Πραγματικά δεν ξέρω. Αλλά από προσωπική άποψη, ξέρω πού πρέπει να βρίσκομαι, και πού πρέπει να βρίσκομαι είναι εκεί που βρίσκομαι αυτή τη στιγμή. Το αν είναι ασφαλές ή όχι είναι αδιάφορο. Είναι το πού πρέπει να βρίσκομαι αυτή τη στιγμή, και νιώθω άνετα με αυτό.
Β: Ναι. Όταν οι άνθρωποι μας ρωτούν πού θα έπρεπε να βρίσκονται, πάντα το αναλογιζόμαστε και επισημαίνουμε ότι η απάντηση θα είναι διαφορετική για κάθε άτομο, με βάση πράγματα που κανείς άλλος εκτός από αυτούς δεν μπορεί πραγματικά να γνωρίζει.
Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να χρειαστεί να μείνουν στη θέση τους. Κάποιοι άλλοι μπορεί να χρειαστεί να ταξιδέψουν, αλλά ο λόγος γι’ αυτό μπορεί να είναι επειδή έχουν κάποιον να συναντήσουν και κάτι να κάνουν σε κάποια άλλη τοποθεσία. Εξαρτάται πραγματικά από τόσους πολλούς παράγοντες, όχι μόνο από το ερώτημα: τι είναι αντικειμενικά ασφαλές και πού πρέπει να κρυφτούμε; Έχει να κάνει περισσότερο με το: πώς μπορούμε να αναπτύξουμε καλύτερα όλες τις ικανότητες που έχουμε εδώ και τώρα για να κάνουμε ό,τι είναι αυτό για το οποίο βρισκόμαστε εδώ; Και αυτό θα είναι προσωπικό για τον καθένα.
Μ: Απολύτως. Είναι. Νομίζω ότι όσο περισσότερο συνειδητοποιούν οι άνθρωποι, τόσο περισσότερο χάνεται ο παράγοντας του φόβου. Δεν ζούμε με αυτόν τον φόβο, επομένως αυτό που φοβόσουν προηγουμένως μπορεί να μην αποτελεί πλέον φόβο για αυτό το άτομο ή για αυτήν την ομάδα ανθρώπων, άλλωστε. Απλώς δεν θα υπάρχει.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν ανησυχίες, δεν θα υπάρχει πόνος ή τέτοια πράγματα. Φυσικά και θα υπάρχουν. Αλλά επιπλέον, οι φόβοι που βιώνουμε αυτή τη στιγμή, οι σωματικοί φόβοι για τις αβεβαιότητες και την απρόβλεπτη φύση των πραγμάτων, θα εξαφανιστούν — απλώς θα εξαφανιστούν. Θα μείνουμε οι άνθρωποι που είμαστε, και νομίζω ότι η ανθρώπινη φυλή στο σύνολό της είναι πραγματικά υπέροχη.
Β: Ναι. Αυτό είναι κάτι υπέροχο για να το παίρνουν μαζί τους οι άνθρωποι, κάτι που έχουμε αναφέρει συχνά. Υπάρχει μια υπέροχη ταινία. Πηγαίνει πίσω στο 1984, μια ταινία του Τζεφ Μπρίτζες που ονομάζεται Starman . Ο Starman είναι ένας εξωγήινος επισκέπτης που βρίσκεται εδώ για ειρηνικούς σκοπούς, προσπαθώντας να καταλάβει την ανθρώπινη φυλή επειδή έχει μπλεχτεί σε μια παράξενη κατάσταση. Και προσπαθεί να επιστρέψει σπίτι.
Προς το τέλος της ταινίας λέει: Θα θέλατε να μάθετε τι βρίσκω όμορφο στο είδος σας; Είστε στην καλύτερη φάση σας όταν τα πράγματα είναι στη χειρότερη φάση τους.
Δεν έχω ξεχάσει ποτέ αυτή τη φράση. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι αυτό που είναι θαυμαστό στην ανθρώπινη φυλή είναι η ικανότητα να ξεπερνά τα προβλήματα και να φτάνει βαθιά μέσα της για να αναδείξει τον καλύτερό της εαυτό στις χειρότερες καταστάσεις. Και φυσικά, στον στρατό αυτού του είδους οι καταστάσεις είναι σχεδόν παράδοση, ότι υπό εξαιρετική πίεση έχεις ανθρώπους να συμπεριφέρονται με απίστευτο ηρωισμό, και αυτή η αντίδραση στην πίεση είναι που μας κάνει υπέροχους.
Μ: Ναι, είναι πιο αισθητό στον στρατό επειδή αυτό αναφέρεται. Η ανθρώπινη συνείδηση και ο τρόπος που υπάρχουμε μέσα σε αυτόν τον φυσικό κόσμο είναι εξαιρετικά ανθεκτικός. Ένα καλό σημείο που πρέπει να λάβουμε υπόψη είναι ότι μερικές φορές μπορεί να πιστεύουμε ότι έχουμε ένα αδιέξοδο στην ηθική σκέψη για ορισμένα πράγματα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Τα πράγματα απλώς διαφέρουν από άτομο σε άτομο, κάτι που θεωρώ ότι είναι ένα άλλο υπέροχο πράγμα επειδή μπορεί να κρατήσει τις συζητήσεις σε εξέλιξη για πάντα, κάτι που είναι φανταστικό. Ο διάλογος που έχουμε μας βοηθά να κατανοήσουμε τον εαυτό μας πολύ καλύτερα.
Αλλά νομίζω ότι ξεπερνά τα αδιέξοδα. Πηγαίνει πέρα από αυτό. Πηγαίνει πέρα από αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι ηθικά σωστό και ούτω καθεξής. Το ανεβάζει σε διαφορετικό επίπεδο όταν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, όταν η ανθεκτικότητά μας δοκιμάζεται σε αυτό το ακραίο επίπεδο. Είμαστε όλοι ικανοί να κάνουμε πολύ υπέροχα πράγματα και φαίνεται πιθανό, πολύ πιθανό, ότι βρισκόμαστε στο κατώφλι ενός σημείου όπου αυτή η ανθεκτικότητα θα δοκιμαστεί σε ακραίο βαθμό.
Θα τονίσω ξανά ότι παίζουμε εναντίον πολύ επικίνδυνων ανθρώπων, εξαιρετικά επικίνδυνων ανθρώπων, απίστευτα ισχυρών ανθρώπων. Και ξέρω από την προσωπική μου εμπειρία ότι δεν έχουν πολλοί άνθρωποι βιώσει από πρώτο χέρι αυτό το είδος δύναμης και πώς εκπέμπει, και πώς επηρεάζει κάποιον… μπορεί να σε αρρωστήσει πολύ, πολύ, σε αρρωστήσει μέχρι σημείου κατάρρευσης. Ή ενώνεσαι μαζί τους, γίνεσαι υποτακτικός και συκοφαντικός σε όλα όσα θέλουν να κάνουν, επειδή οι άνθρωποι που εργάζονται γι’ αυτούς και κάνουν τις εντολές τους – και υπάρχει ένας αρκετά μεγάλος αριθμός από αυτούς – είναι απίστευτα υπάκουοι και απίστευτα δουλοπρεπείς. Δεν είναι καθόλου αυτό που αποκαλείτε «ελεύθερα πνεύματα». Ξέρετε, έχουν εξαπατηθεί, εξαπατηθεί από αυτούς.
Ίσως αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι θα έπρεπε να αρχίσουν να συνειδητοποιούν, για το είδος της δύναμης που κατέχουν αυτή τη στιγμή, και δεν νομίζω ότι αυτό έχει γίνει πλήρως κατανοητό ακόμα. Οι άνθρωποι προσπαθούν να δουν πίσω από τα περιθώρια για να μάθουν τι συμβαίνει και να λάβουν αποσπάσματα πληροφοριών, και αυτά τα αποσπάσματα θα είναι πολύ, πολύ σημαντικά.
Αλλά το να ενεργήσουμε εναντίον τους με οποιονδήποτε τρόπο, μπορεί να είναι αρκετά καταστροφικό. Έχω βιώσει αυτή την εμπειρία και νομίζω ότι πολλοί, πολλοί άλλοι άνθρωποι το έχουν βιώσει. Ίσως γι’ αυτό θα πρέπει να πούμε ακριβώς ποιοι είναι, να ανακοινώσουμε την ταυτότητά μας και να είμαστε ατρόμητοι. Εξαιτίας αυτού του φόβου… που βρίσκεται στη βάση όλων όσων εξακολουθούν να υπάρχουν.
Β: Κάτι για το οποίο μιλήσαμε νωρίτερα σε μια συζήτηση πριν από λίγες μέρες ήταν ότι υπάρχει μια υπέρτατη αλαζονεία σε αυτούς τους ανθρώπους, την οποία έχετε βιώσει από πρώτο χέρι, την οποία περιέγραψε ο George Green όταν συναντηθήκαμε για πρώτη φορά και μιλήσαμε μαζί του πριν από περίπου ένα χρόνο και τρία τέταρτα. Είπε: Νομίζουν ότι έχουν κερδίσει. Δεν ανησυχούν πλέον για τίποτα. Δεν προσπαθούν να φιμώσουν όλα τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης. Όχι ακριβώς, ξέρετε. Δεν πρόκειται να κάνει καμία διαφορά. Τι διαφορά θα κάνουν μερικές φωνές; Το σχέδιο θα ξεκινήσει. Δεν πρόκειται να κάνει καμία διαφορά, πιστεύουν, τι θα λέγαμε εσείς ή εγώ.
Μ: Λοιπόν, συμφωνώ με αυτό που είπε ο Τζορτζ Γκριν. Έδωσε μια πολύ καλύτερη εικόνα από ό,τι θα μπορούσα εγώ, γιατί ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα. Είναι απίστευτα αλαζόνες. Μαζί με τα άλλα χαρακτηριστικά τους, υπάρχει και αυτή η αλαζονεία. Είναι αρκετά απτή. Ναι. Και απλώς νιώθουν άνετα με αυτό που κάνουν, απόλυτα άνετα. Δεν κρύβονται και δεν κρυφοκοιτάζουν. Δηλαδή, αυτοί είναι αρκετά ανοιχτοί άνθρωποι, μερικοί από αυτούς, δημόσια πρόσωπα.
Β: Εντάξει. Τώρα, υπάρχει κάτι που μας διαφεύγει; Υπάρχει κάτι που θέλατε να πείτε αλλά δεν είχατε την ευκαιρία να το αναλύσετε πλήρως; Υπάρχει κάτι που θέλετε να προσθέσετε και δεν σας έχω καν ρωτήσει;
Μ: Νομίζω ότι υπάρχει ακόμα μια τέτοια ιστορία να διηγηθώ, επειδή γνωρίζω πολύ καλά ότι οι άνθρωποι πρέπει να βλέπουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο αξιοπιστίας σε αυτά που σας περιγράφω, και υποθέτω ότι αυτό είναι πάντα μια δυσκολία. Αλλά το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι γνωρίζω αυτό το χρονοδιάγραμμα από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, πολύ νέος για να καταλάβω τι ήταν εκείνη την εποχή. Στην πραγματικότητα, μου φαινόταν κάτι αρκετά συναρπαστικό αυτό που συνέβαινε, και αυτή ήταν η πρώτη φορά που άκουσα για την ύπαρξη της «Αγγλοσαξονικής Αποστολής».
Και οι λεπτομέρειες για όσα γνωρίζω, πιστεύω ότι αν άρχιζα να αναφέρω συγκεκριμένα ονόματα και τι αναφέρθηκε και πού βρισκόμουν εκείνη την εποχή, θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τον Νόμο περί Επισήμων Μυστικών, τον οποίο εξακολουθώ να υπογράφω σε τόσες πολλές πτυχές. Λέω στον στρατό. Όπου είναι σε πολιτικό περιβάλλον, τότε όχι. Νιώθω χαρούμενος που μιλάω γι’ αυτό.
Μακάρι να υπήρχε ένας τρόπος να περιγράψω άλλα γεγονότα, τα οποία γνωρίζετε, και να το κάνω με τρόπο που θα επέτρεπε στους ανθρώπους να με καταλάβουν πολύ καλύτερα από ό,τι εξήγησα εδώ. Τότε θα έβλεπαν ακριβώς από πού προέρχομαι, από πού έχω πάει και τι έχω περάσει. Πιστεύω ότι τότε οι άνθρωποι θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν πολύ καλύτερα όσα έχουν ειπωθεί.
Αλλά πιστεύω ότι όσα έχουν ειπωθεί μέχρι στιγμής είναι αρκετά για να ρίξουν οι άνθρωποι μια ματιά οι ίδιοι, αν το επιθυμούν, και να αποκαλύψουν μερικές πέτρες. Και αν προκύψει κάτι σημαντικό από αυτό που μπορούν να επιβεβαιώσουν και άλλοι άνθρωποι, αυτό θα ήταν φανταστικό. Αυτό θα ήταν καλό, επειδή τα στοιχεία… Ξέρετε, ξέρω ότι είναι τόσο σημαντικό να κάνουμε τέτοια πράγματα, και δεν υπάρχει καμία βέβαιη απόδειξη. Υπάρχει μόνο ένα άτομο που αναφέρει κάτι που συνέβη πριν από πέντε χρόνια, κυρίως, αλλά υπάρχει μια πολύ, πολύ μεγαλύτερη ιστορία γύρω από αυτό που γνωρίζετε, και πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί σχετικά με το πού θα πάμε με αυτό.
Β: Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, φυσικά, που έχουν πρόσβαση στις ίδιες πληροφορίες με εσάς. Αυτό είναι κάτι που γνωρίζουν χιλιάδες άνθρωποι στον χρηματοοικονομικό, τον στρατό και την πολιτική. Είναι ευρέως γνωστό. Πρόκειται για ένα πολύ μικρό ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ ευρέως γνωστό.
Μ: Απολύτως. Ναι.
Β: Και κάτι που πάντα ενθαρρύναμε, και το λέμε ξανά εδώ, είναι ότι ενθαρρύνουμε όποιον το έχει βιώσει από πρώτο χέρι ή ακόμα και από δεύτερο χέρι, οποιαδήποτε πτυχή αυτού, να κάνει ένα βήμα μπροστά και να γνωρίζει ότι η ασφάλεια βρίσκεται στους αριθμούς. Να ξέρετε ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι σπάνε τις τάξεις και έχουν το θάρρος που έχετε να μιλήσετε, τόσο περισσότεροι θα ακουστούν, τόσο περισσότεροι θα γίνουν κατανοητοί και όλο αυτό θα είναι σαν μια χιονόμπαλα που κυλάει σταδιακά. Η χιονόμπαλα κυλάει . Είναι αρκετά μικρή, αλλά κυλάει .
Μ: Α, ναι. Ναι. Θα έρθει η στιγμή που θα δοθούν ονόματα αν υπάρχει αρκετή δημόσια υποστήριξη, και θα απαιτήσουμε απαντήσεις από αυτούς τους ανθρώπους.
Έτσι, όταν βγουν αρκετοί καρποί από το δέντρο των αποδεικτικών στοιχείων, τότε αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να αμφισβητηθούν σωστά, και τότε μπορούμε να δούμε μια πολύ διαφορετική ιστορία, ξέρετε, να αναδύεται από αυτήν που σας παρουσιάζουμε άνθρωποι σαν εμένα. Θα γίνει πιο αληθινή, πολύ πιο αληθινή. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Μπορούμε να κατηγορήσουμε τους ανθρώπους.
Β: Εντάξει. Εντάξει. Αυτό είναι πολύ, πολύ σημαντικό. Θέλω να κλείσω λέγοντας: σας ευχαριστώ για το θάρρος σας και σας ευχαριστώ για το πνεύμα σας.
W: Σε ευχαριστώ πολύ κι εγώ, Μπιλ.
