NY Times: “Έκανα λάθος με τους υποστηρικτές του Τραμπ”… Ο αρθρογράφος των NY Times, Bret Stephens, παραδέχεται ότι έκανε «λάθος» με τους υποστηρικτές του Τραμπ, λέει ότι η ιστορία της ρωσικής συμπαιγνίας ήταν «φάρσα».. Ότι διαβάσετε παρακάτω είναι μια προσπάθεια να αποδώσω το άρθρο αυτό που ανέβηκε στους NY Times πριν έντεκα ώρες περίπου. Χρησιμοποίησα την αυτόματη μετάφραση επομένως συγχωρήστε μου κάποια “λαθάκια”… Το αναδεικνύω για έναν και μοναδικό λόγο. Για να κατανοήσετε πως παίζεται πλέον το παιχνίδι και πως χρησιμοποιούνται από εμάς αυτά τα ερπετά οι δημοσιογράφοι για να βγάζουν αλήθειες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο από όσα γίνονται. Όλα , μα όλα ακολουθούν το μεγάλο σχέδιο. Πάμε να δούμε όμως τι γράφει στο άρθρο του ο Αμερικάνος μεγαλοδημοσιογράφος.
Οι New York Times δημοσίευσαν μια σειρά από άρθρα των αρθρογράφων της κοινής γνώμης την Πέμπτη που ξεκινούσαν με τη φράση “I Was Wrong About”. Ως μέρος της συλλογής, ο Bret Stephens παραδέχτηκε ότι έκανε λάθος που χαρακτήρισε τους υποστηρικτές του Τραμπ «αποκρουστικούς».
Ο Stephens είπε: «Η χειρότερη γραμμή που έγραψα ποτέ ως ειδήμονας» ήταν η πρώτη που έγραψα ποτέ για τον Τραμπ και στην οποία έλεγα: «Αν μέχρι τώρα δεν βρίσκεις τον Ντόναλντ Τραμπ αποκρουστικός, είσαι αποκρουστικός».
«Αυτό το εναρκτήριο άλμα, από τον Αύγουστο του 2015, ήταν το πρώτο σε αυτό που θα γινόταν δεκάδες στήλες που κατήγγειλαν τον Τραμπ ως μοναδική απειλή για την αμερικανική ζωή, τα δημοκρατικά ιδανικά και τον ίδιο τον κόσμο», συνέχισε.
Ο Στίβενς είπε ότι «μετανιώνει σχεδόν για όλα για όσα είπε για τον άνδρα και τους ακολούθους του» αλλά ότι «το μεγάλο χτύπημα στους ψηφοφόρους του μου γύρισε μπούμερανγκ».
“Επίσης πιθανότατα βοήθησε περισσότερο παρά εμπόδισε την υποψηφιότητα του Τραμπ. Το να λες στους ψηφοφόρους ότι είναι ηθικοί αδαείς είναι ένας κακός τρόπος για να τους κάνεις να αλλάξουν γνώμη”, συνέχισε. «Τι έβλεπαν αυτοί που δεν μπόρεσα να το δω εγώ;» συλλογίστηκε.
«Αυτό που είδαν οι υποστηρικτές του Τραμπ ήταν ένας υποψήφιος του οποίου η ύπαρξη ήταν ένα περήφανα σηκωμένο μεσαίο δάχτυλο σε μια ελίτ που ικανοποιούσε τον εαυτό της που είχε δημιουργήσει ένα αποτυχημένο status quo», υποστήριξε.
«Ήμουν τυφλός σε αυτό», παραδέχτηκε ο Stephens. «Ανήκω σε μια κοινωνική τάξη που η φίλη μου η Πέγκυ Νούναν αποκαλούσε «προστατευμένη»», είπε και αναγνώρισε τις δικές του οικονομικές πολυτέλειες.
«Η έκκληση του Τραμπ, σύμφωνα με τη Νούναν, ήταν σε μεγάλο βαθμό στους ανθρώπους που αποκαλούσε «απροστάτευτους». Οι γειτονιές τους δεν ήταν τόσο ασφαλείς και ευχάριστες. Τα σχολεία τους δεν ήταν τόσο εξαιρετικά. Τα προς το ζην δεν ήταν τόσο ασφαλή», έγραψε. «Η εμπειρία τους από την Αμερική ήταν συχνά μια πολιτιστική και οικονομική παρακμή, μερικές φορές αισθητή με τον πιο προσωπικό τρόπο».
« Ήταν μια εμπειρία που επιδεινώθηκε από την προσβολή του να σε φέρονται ως ηττημένοι και ρατσιστές—η προσκόλληση, με τη διαβόητη φράση του Ομπάμα το 2008, στα «όπλα ή στη θρησκεία ή στην αντιπάθεια προς τους ανθρώπους που δεν είναι σαν αυτούς», έγραψε ο Stephens.
«Δεν είναι περίεργο που ήταν θυμωμένοι».
Ο Stephens παραδέχτηκε ότι ο θυμός των υποστηρικτών του Τραμπ δεν ήταν «αβάσιμος ή παράνομος» ούτε «στόχευε σε λάθος στόχο».
«Οι ψηφοφόροι του Τραμπ είχαν μια ισχυρή υπόθεση να υποστηρίξουν ότι είχαν προδοθεί τρεις φορές από τις ελίτ του έθνους», παραδέχτηκε ο Stephens. «Πρώτα, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, όταν είχαν υποστεί μεγάλο μέρος του βάρους των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, μόνο για να δουν την Ουάσιγκτον να τσαλακώνεται και μετά να εγκαταλείπει τις προσπάθειες», έγραψε.
«Δεύτερον, μετά την οικονομική κρίση του 2008 , όταν τόσοι πολλοί απολύονταν, ακόμη και όταν η οικονομική τάξη διασώθηκε», συνέχισε. «Τρίτον, στην ανάκαμψη μετά την κρίση, κατά την οποία τα χρόνια εξαιρετικά χαμηλών επιτοκίων αποτελούσαν μπόνους για όσους είχαν επενδυτικά περιουσιακά στοιχεία και βάναυσα για όσους δεν είχαν».
Ο Stephens ανέφερε επίσης «τη μεγάλη αμερικανική πολιτιστική επανάσταση» που συνέβη τη δεκαετία του 2010, κατά την οποία «μετατοπίστηκαν οι παραδοσιακές πρακτικές και πεποιθήσεις».
“Άλλο είναι τα κοινωνικά ήθη να εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου, με τη βοήθεια του σεβασμού των διαφορετικών απόψεων. Άλλο είναι να επιβάλλονται απότομα από τη μια πλευρά στην άλλη, με ελάχιστη δημοκρατική συνεισφορά αλλά πολύ ηθικό εκφοβισμό”, παρατήρησε ο Stephens.
Ο Stephens παραδέχτηκε επίσης ότι η ρωσική συμπαιγνία – “ο φάκελος Steele και όλοι οι ψεύτικοι ισχυρισμοί, εύπιστα παπαγαλισμένοι στα mainstream μέσα ενημέρωσης, που απορρέουν από αυτό” – που αμαύρωσε την προεδρία του Trump ήταν μια “επεξεργασμένη φάρσα” και ότι “δεν υπάρχει άλλη λέξη για αυτό”.
Παρά την αποκάλυψη αυτή, ο Stephens υποστήριξε ότι δεν θα είχε «ηθικά» λάθος αν «κατηγορήσει τους σημερινούς υποστηρικτές του Τραμπ, αυτούς που τον θέλουν να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο παρά την άρνησή του να αποδεχθεί την εκλογική του ήττα και την ιστορική οργή της 6ης Ιανουαρίου».
Ωστόσο, ο Stephens παραδέχτηκε ότι μια τέτοια απαξίωση θα ισοδυναμούσε με κακή πολιτική.
Διαβάστε: Ο Στρατός Των ΗΠΑ Κρεμάει Τους Παγκοσμιοποιητές
