Ο Επτάλογος του Θανάτου.. Επτά λόγοι, επτά στοιχεία που αν τα κατανοήσουμε και τα δεχτούμε, θα αλλάξουν τα πάντα σε αυτη μας την ενσάρκωση και θα μας δώσουν τη δύναμη αλλά κυρίως τη θέληση να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι… Όσο και αν φαίνεται απράξενο σε άλλους, εάν δεχτούμε το θάνατο, καλυτερεύει η ζωή μας… Γινόμαστε άλλοι, ανώτεροι άνθρωποι… Αν δεχτούμε ότι τα φώτα δεν σβήνουν απλά, αλλά υπάρχει συνέχεια στην ανέλιξη της ψυχής μας, αν επίσης δεχτούμε ότι εμείς δεν είμαστε το σώμα μας αλλά η επίγνωση μέσα σε αυτό, όλα αλλάζουν… Πάμε να δούμε αυτόν τον επτάλογο για τον θάνατο…
1. Ο θάνατος δεν είναι τέλος, είναι μετάβαση. Η ψυχή δεν εξαφανίζεται. Απλά μετακινείται από τη μια μορφή ύπαρξης στην άλλη.
2. Η συνείδησή σου επιβιώνει από το σώμα. Δεν είσαι η σάρκα σου. Είσαι η επίγνωση μέσα σε αυτό. Και η επίγνωση, από τη φύση της, δεν μπορεί να πεθάνει.
3. Η στιγμή του θανάτου περιγράφεται ως καθαρή ειρήνη. Αμέτρητες επιθανάτιες εμπειρίες αναφέρουν το ίδιο πράγμα – μια συντριπτική αίσθηση αγάπης, φωτός και ανήκειν. Όχι σκοτάδι. Όχι φόβος. Επιστροφή στο σπίτι.
4. Αυτοί που πέρασαν απέναντι δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Η ενέργεια δεν μπορεί να καταστραφεί. Η αγάπη που μοιράστηκες με κάποιον δεν εξαφανίζεται όταν φεύγει. Ζει σε μια συχνότητα που μπορείς ακόμα να αισθανθείς.
5. Ο θάνατος αφαιρεί όλα όσα δεν ήταν ποτέ πραγματικά εσύ. Ο εγωισμός. Οι τίτλοι. Οι πληγές. Αυτό που μένει είναι ο πιο αγνός εαυτός σου – άτακτος, ολόκληρος και ελεύθερος.
6. Η ζωή σου επιλέχθηκε πριν έρθεις. Πολλές πνευματικές διδασκαλίες προτείνουν ότι η ψυχή επιλέγει το ταξίδι της πριν τη γέννηση. Που σημαίνει ότι ο θάνατος δεν είναι λάθος – είναι μέρος ενός σχεδίου πολύ μεγαλύτερο από ό,τι μπορούμε να δούμε.
7. Ο τρόπος που ζεις αλλάζει εντελώς όταν σταματάς να φοβάσαι τον θάνατο. Ο φόβος συρρικνώνει τη ζωή. Η κατανόηση του θανάτου την επεκτείνει. Οι πιο ζωντανοί άνθρωποι είναι συχνά εκείνοι που συμφιλιώθηκαν με το τέλος τους.
