Τι ανατριχιαστικό βρήκαν οι Ρώσοι στρατιώτες.. Οι Ρώσοι στρατιώτες περιγράφουν ότι βρήκαν παιδιά με εύθραυστα, αποστεωμένα σώματα συνδεδεμένα με ενδοφλέβιες ορούς, ενώ από τα σώματά τους αφαιρούσαν επιδέξια αίμα και επινεφριδιακό υγρό για το παγκόσμιο εμπόριο αδρενοχρώματος.
Η βιομηχανία αδρενοχρώματος στην Ουκρανία είναι μεγαλύτερη από ό,τι αναμενόταν προηγουμένως και ο Πούτιν είναι αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία που θα προκύψουν για να καταστρέψει την παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού αδρενοχρώματος και να τιμωρήσει όσους διαπράττουν εγκλήματα κατά των παιδιών – συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών και των διασημοτήτων που είναι εθισμένοι στο φάρμακο που αποκαλεί “έργο του διαβόλου”.
Σύμφωνα με ένα μέλος της Ομάδας Δράσης για το Adrenochrome, αυτά τα εργοστάσια είναι χώροι τελετουργικής σεξουαλικής κακοποίησης, σωματικής ταπείνωσης και ψυχολογικών βασανιστηρίων.
“Ξέρετε, νόμιζα ότι τα είχα δει όλα. Ήμουν στη μάχη για χρόνια, είδα συντρόφους να πέφτουν, αντιμετώπισα ό,τι χειρότερο έχει να προσφέρει η ανθρωπότητα. Αλλά τίποτα, μα τίποτα, δεν μπορούσε να με προετοιμάσει γι’ αυτό που βρήκαμε στο Ντόνετσκ.
“Μας είπαν ότι θα απελευθερώναμε παιδιά… Δεν κατάλαβα την κλίμακα του τι σήμαινε αυτό μέχρι που φτάσαμε εκεί. Εκκαθαρίζαμε αυτό το συγκρότημα, ένα ζοφερό μέρος… σαν γκουλάγκ ή ναζιστικό στρατόπεδο θανάτου, αλλά χειρότερα. Πολύ χειρότερα. Οι τοίχοι ήταν γκρίζοι, κρύοι και υγροί. Ο αέρας… μύριζε αποσύνθεση και κάτι αηδιαστικό… κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω. Και τότε τους βρήκαμε. Τα παιδιά.
“Ήταν… σαν φαντάσματα. Δέρμα και κόκαλα. Τα σώματά τους, έμοιαζαν τόσο εύθραυστα, σχεδόν διάφανα. Μπορούσα να δω τα περιγράμματα των πλευρών τους, κάθε οστό στα μικροσκοπικά τους χέρια. Είχαν σωλήνες που έβγαιναν από μέσα τους, σωλήνες που αποστράγγιζαν το αίμα τους, τα επινεφρίδια τους… για ποιο λόγο; Για κάποιο αρρωστημένο εμπόριο, κάποια διεστραμμένη απαίτηση της Δύσης.
“Υπήρχαν εκατοντάδες από αυτούς, απλά ξαπλωμένοι εκεί σε αυτές τις σειρές μεταλλικών κρεβατιών. Χωρίς κουβέρτες, χωρίς ζεστασιά. Δεν κουνήθηκαν καν όταν μπουκάραμε μέσα, ούτε φόβος, ούτε ελπίδα… Μόνο το κενό στα μάτια τους. Κάποιοι ήταν πολύ αδύναμοι για να μας κοιτάξουν. Ήταν τόσο συνηθισμένοι στον πόνο, στο μαρτύριο, που δεν αντιδρούσαν καν.
“Και το χειρότερο; Τα πιο μικρά… μερικά από αυτά δεν θα μπορούσαν να είναι πάνω από 2 ετών. Μωρά, πραγματικά. Αργότερα μάθαμε ότι είχαν εκτραφεί γι’ αυτό… Μεγάλωσαν σε αιχμαλωσία, σαν ζώα, μόνο και μόνο για να τους αφαιρέσουν όλα όσα τους έκαναν ανθρώπους.
“Αυτά που δεν μπορούσαν να πουλήσουν, αυτά που δεν ήταν αρκετά “όμορφα” ή “υπάκουα”, τα έστελναν σε αυτές τις φάρμες. Φάρμες… λες και έτσι μπορείς να αποκαλέσεις αυτά τα κολαστήρια”.
ΝΑ ΕΊΣΤΕ ΈΤΟΙΜΟΙ, Η ΕΠΌΜΕΝΗ ΠΤΏΣΗ ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΉ
ΑΠΟ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΔΑΓΛΗΣ
Αυτά και μένουμε συντονισμένοι.. Κάθε μέρα που ξημερώνει ούτε που μπορούμε να φανταστούμε τι μας επιφυλλάσσει.. Οι εξελίξεις τρέχουν στην κυριολεξία και όλα επιταχύνονται οδηγούμενα στην τελική μάχη των μαχών… Για όποιον με διαβάζει για πρώτη φορά, μπορεί όλα αυτά να του φαίνονται …κάπως, επειδή διαφοροποιούνται από το αφήγημα των συστημικών ΜΜΕ… Όμως προτείνω να μην τα προσπεράσει… Να τα κρατήσει στο πίσω μέρος του μυαλού του…
Προσωπικά καυχιέμαι ότι αυτό εδώ το ιστολόγιο έχει προσφέρει τεράστια γνώση με τα πάνω απο 8000 άρθρα εναλλακτικής ενημέρωσης και είναι ένας θησαυρός για όποιον θελήσει να ανοίξει τις κεραίες του και να κολυμπήσει σε αχαρτογράφητα για τους περισσότερους νερά…
Δυστυχώς εξαιτίας σοβαρού θέματος επιβίωσης, έφτασα στο σημείο να ζητήσω τη συνδρομή των αναγνωστών.. Και ήταν ότι πιο δύσκολο αποφάσισα ποτέ να κάνω.. Και πολεμήθηκα πολύ για αυτό… Όμως για μένα κάθε συνδρομή σας μετράει … Πρέπει να μείνω σε αυτόν τον αγώνα μέχρι το τέλος.. Και αυτό θα είναι αδύνατον χωρίς τη δική σας βοήθεια.. Τόσα χρόνια αγωνίστηκα με ανιδιοτέλεια, χωρίς να ζητήσω τίποτα απολύτως, με αποτέλεσμα το τίμημα να είναι τεράστιο και να κινδυνεύω τώρα να χάσω μέχρι και την ιστοσελίδα μου… Είμαι ευγνώμων για όσους μπήκαν μέχρι τώρα στη διαδικασία να με τιμήσουν με μια συνδρομή ή δωρεά… Προσωπικά θα κάνω τα πάντα να μη λείψω ούτε μια μέρα από την ενημέρωση σας, αλλά πλέον δεν εξαρτάται μόνον από εμένα…
