Όλα ξεκινούν από έναν σωλήνα… Το έντερό σου ξεκίνησε πριν καν σε καταλάβει η μητέρα σου. Και δεν το λέω ποιητικά. Το λέω κυριολεκτικά. Όταν πρωτοδιάβασα εμβρυολογία… Την εποχή που αρχίζει να χτυπά η καρδιά, το έντερο έχει ήδη ξεκινήσει να οργανώνεται. Πριν σχηματιστεί πρόσωπο. Πριν υπάρξει κοιλιά. Στην 3η–4η εβδομάδα της ζωής, όταν ακόμα κανείς δεν ξέρει ότι υπάρχεις, το αρχικό έντερο έχει ήδη αρχίσει να σχηματίζεται.
Μέσα από το ενδόδερμα ‘’το βαθύτερο εμβρυϊκό στρώμα ‘’ δημιουργείται ένας σωλήνας. Αυτός ο σωλήνας θα γίνει ο οισοφάγος σου, το στομάχι σου, το λεπτό και το παχύ έντερο. Θα γίνει το ήπαρ σου. Το πάγκρεάς σου. Η χολή σου. Όλος ο μελλοντικός σου μεταβολισμός ξεκινά από εκεί. Και τώρα σκέψου κάτι. Την ώρα που ακόμα δεν έχεις πρόσωπο, έχεις ήδη “άξονα”. Έχεις ήδη τον πρώτο σου βιολογικό διάλογο.
Το αρχικό έντερο χωρίζεται σε τρία μέρη. Το πρόσθιο, το μέσο και το οπίσθιο. Από εκεί θα δημιουργηθούν όλα τα κομμάτια του πεπτικού σου συστήματος. Και κάπου στην 6η εβδομάδα, το έντερο μεγαλώνει τόσο γρήγορα που δεν χωράει καν στην κοιλιά. Βγαίνει προσωρινά στον ομφάλιο λώρο. Κάνει μια εντυπωσιακή περιστροφή 270 μοιρών και επιστρέφει. Στην 6η εβδομάδα κύησης, το μέσο έντερο μεγαλώνει πιο γρήγορα από την κοιλιακή κοιλότητα. Η κοιλιά του εμβρύου είναι ακόμα μικρή και δεν μπορεί να το «χωρέσει».
Έτσι συμβαίνει κάτι που λέγεται φυσιολογική ομφαλοκήλη,ένα τμήμα του εντέρου βγαίνει προσωρινά μέσα στον ομφάλιο λώρο. Δεν είναι παθολογικό. Είναι στάδιο ανάπτυξης. Εκεί, γύρω από την άνω μεσεντέρια αρτηρία, το έντερο κάνει συνολικά μια περιστροφή 270 μοιρών αντίθετα από τους δείκτες του ρολογιού. Πρώτα 90° όταν βγαίνει προς τα έξω. Άλλα 180° όταν επιστρέφει.
Γύρω στην 10η εβδομάδα, η κοιλιακή κοιλότητα έχει μεγαλώσει αρκετά και το έντερο επιστρέφει μέσα, παίρνοντας τη γνωστή του ανατομική θέση. Έτσι καθορίζονται η δεξιά θέση του τυφλού, η ηπατική και η σπληνική καμπή, όλη η τελική διάταξη του παχέος εντέρου.
Και σκέψου πόσο εντυπωσιακό είναι… Πριν γεννηθείς, το έντερό σου έχει ήδη, αναπτυχθεί, μετακινηθεί, περιστραφεί, βρει τη θέση του. Και μετά μεγαλώνουμε και νομίζουμε ότι το σώμα μας «δεν ξέρει». Το σώμα ξέρει. Από την 6η εβδομάδα κιόλας. Ναι. Το έντερό σου “ταξιδεύει” πριν καν γεννηθείς.
Και κάπου εκεί αρχίζει να εγκαθίσταται και το εντερικό νευρικό σύστημα. Τα κύτταρα μεταναστεύουν και δημιουργούν αυτό που σήμερα λέμε “δεύτερος εγκέφαλος”. Ο άξονας έντερο-εγκέφαλος δεν είναι μόδα. Είναι εμβρυολογία.
Το σώμα σου διάλεξε πρώτα να φτιάξει σωλήνα ζωής. Σωλήνα απορρόφησης. Σωλήνα επικοινωνίας. Και κάπου εκεί άρχισα να βλέπω αλλιώς τα φουσκώματα. Τη δυσβίωση. Τη φλεγμονή χαμηλού βαθμού. Την κορτιζόλη που ανεβαίνει. Την ινσουλίνη που μπερδεύεται. Δεν είναι απλά “έντερο”. Είναι το πρώτο σου βιολογικό σχέδιο.
Και όταν μιλάμε για ρύθμιση και όχι για “θεραπείες θαύματα”, όταν μιλάμε για εκπαίδευση του νευρικού συστήματος, για αναπνοή, για ισορροπία του μεταβολισμού, δεν κάνουμε κάτι καινούργιο ,επιστρέφουμε στην ρύθμιση
Το σώμα δεν είναι εχθρός.
Δεν είναι απλά θερμίδες
Δεν είναι μόνο δίαιτα.
Και αν το έντερο ήταν από τα πρώτα που δημιουργήθηκαν, ίσως δεν είναι τυχαίο που από εκεί ξεκινά και η αποκατάσταση.
Πριν γεννηθείς, έχεις ήδη κάνει το πρώτο σου ταξίδι. Και μετά μεγαλώνουμε… Και το ξεχνάμε. Και το πιέζουμε. Και το γεμίζουμε άγχος. Και το ταΐζουμε ό,τι να ’ναι. Και θυμώνουμε όταν “φουσκώνει”.
Όταν μιλάω για άξονα έντερο-εγκέφαλος, για μικροβίωμα, για εντερικό φραγμό, για ρύθμιση και όχι για μαγικές θεραπείες, δεν το κάνω επειδή είναι τάση. Το κάνω γιατί από εκεί ξεκινήσαμε. Το σώμα δεν είναι χαλασμένο. Είναι απορρυθμισμένο.
Μήπως δεν είναι τυχαίο που όταν ρυθμίζεται το έντερο, ρυθμίζεται και η διάθεση; Μήπως δεν είναι τυχαίο που όταν πέφτει η φλεγμονή, αλλάζει η ενέργεια; Μήπως το σώμα απλά θυμάται το αρχικό του σχέδιο; Εγώ αυτό βλέπω τόσα χρόνια.
Και κάθε φορά που διαβάζω εμβρυολογία, χαμογελάω. Γιατί τελικά… όλα ξεκινούν από έναν σωλήνα. Το σώμα δεν χρειάζεται φόβο. Χρειάζεται ρύθμιση. Για δες…
Από Ευαγγελία Παπαγιάννη
