Το τέλος του Σιδηρού Γένους.. Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν γίνει δούλοι του σώματος. Η ψυχή έχει ξεχάσει την αληθινή της φύση και έχει εγκλωβιστεί σε ένα loop όπου η μόνη της τροφή είναι οι σωματικές επιθυμίες και οι νευροχημικές αντιδράσεις του σώματος. Το νόημα της ζωής τους έχει συρρικνωθεί στη διέγερση της ντοπαμίνης για ανούσιες αιτίες, λίγα likes, πρόσκαιρες ηδονές, επιβεβαίωση από το πλήθος. Το περιβάλλον που ζουν (social media, fast content, άρτος και θεάματα) έχει κατασκευαστεί για να κρατά το νευρικό τους σύστημα εγκλωβισμένο στο σώμα και τους φόβους του.
Δεν έχουν καν μνήμη ότι κάποτε ήταν ψυχή. Γι’ αυτό το λέμε λήθη, γιατί δεν υπάρχει ούτε υποψία του ανώτερου. Όλα είναι φτιαγμένα για να κρατούν το σώμα ζωντανό και την ψυχή υπνωτισμένη, άρτος και θεάματα, ατελείωτη κατανάλωση εικόνων, επιφανειακή φιλαυτία μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Η ανθρωπότητα έχει φτάσει σε σημείο όπου η ψυχή δεν αντλεί χαρά από το Είναι, αλλά τρέφεται παρασιτικά από την ενέργεια του σώματος. Έχει υποταχθεί στο εγώ και στις σκιές του. Βιώνουν μια ύπαρξη όπου η ευδαιμονία δεν είναι πια αναμνήσιμη, δεν γνωρίζουν καν τι εστι ευδαιμονία.
Έχουν μάθει να επιβιώνουν μέσα από κύκλους διέγερσης και εξάντλησης, χωρίς ποτέ να βρουν ουσία. Αυτός είναι ο κόσμος που χτίζει το Σιδηρούν Γένος στην τελική του φάση. Όμως αυτή η εικόνα δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα βαθιών κοσμικών κύκλων. Το Σιδηρούν Γένος, όπως το περιγράφει ο Ησίοδος, είναι το στάδιο όπου ο άνθρωπος χάνει την αληθινή σύνδεση με το Θείο και γίνεται ένα πλάσμα της ύλης, βαρύ, σιδερένιο, ψυχρό. Το αποκαλεί Σιδηρούν, για να ταυτίσει την ποιότητα του με τον σίδηρο, που είναι ένα μέταλλο που δεν εχει κάποια ιδιαίτερη αξία, και όταν περάσει καιρός, σκουριάζει.
Η αποσύνθεση που βλέπουμε είναι το φυσικό τέλος του γένους αυτού. Η πνευματική σκουριά του σιδήρου έχει ξεχυθεί στον κόσμο. Η μετάβαση σε ένα νέο γένος είναι μια αργή, σπειροειδής διαδικασία που διαρκεί αιώνες. Από τον Μεσαίωνα μπήκαμε στην τελευταία φάση αυτού του γένους, η σκουριά άρχισε να κυριαρχεί και να δείχνει όλο το σκοτάδι του Σιδηρούν Γένους.
Στον 18ο αιώνα άρχισαν να εισέρχονται οι πρώτες ψυχές του νέου γένους, οι σπορείς του φωτός, οι starseeds, οι αυτόφωτες υπάρξεις που ήρθαν να σπάσουν τη λήθη και να φέρουν τις πρώτες ακτίνες του Νέου γένους. Αλλά οι περισσότεροι ήρθαν γυμνοί στη γη. Δεν είχαν δοκιμαστεί στα σκοτάδια των κόσμων αυτών, δεν είχαν σφυρηλατηθεί στις φωτιές της ύλης. Ήρθαν με αγάπη αλλά χωρίς σθένος, με φως αλλά χωρίς αρετές πολεμιστή. Και έτσι οι δυνάμεις που κυβερνούν ακόμη αυτό το πεδίο τους έπαιξαν τρελή μπάλα.
Οι περισσότεροι απενεργοποιήθηκαν ή πλανήθηκαν, άλλοι φυλακίστηκαν στις ψευδαισθήσεις των θρησκειών, άλλοι στη new age «φωτεινή» πλάνη και παπαρολογία, άλλοι στο matrix της ύλης. Αυτό ήταν μόνο το πρώτο στάδιο των δοκιμασιών τους. Ηταν απλά ζέσταμα μπροστά σε αυτά που θα έρθουν τα επόμενα χρόνια. Η αλήθεια είναι σκληρή: οι αρετές δεν εμφυτεύονται. Δεν μεταδίδονται με λόγια ή θεωρία. Μόνο η ψυχή που καίγεται να ανελιχθεί και να προσφέρει φως μπορεί να τις κατακτήσει.
Ο ανώτερος εαυτός αφήνει τη ψυχή να πέσει, να μάθει από τα λάθη της και να σηκωθεί μόνη της επανειλημμένα. Γιατί μόνο έτσι σφυρηλατείται η δύναμη που μπορεί να κρατήσει το Πύρ μέσα στο σκοτάδι.
Τώρα οι ποιότητες του Υδροχόου αρχίζουν να εκδηλώνονται. Αλλά μέχρι στιγμής, εκδηλώνονται κυρίως μέσα από το Σιδηρούν Γένος. Αυτός είναι ο λόγος που βλέπουμε χαοτική ελευθερία, ασυδοσία, βλακεία, ανοησία και κάθε μορφή κακίας. Όταν η ψυχή παραδοθεί στο σώμα, το μόνο που μένει είναι οι σκιές του εγώ, οι σωματικές επιθυμίες, η επιβράβευση, η αξία του φαίνεσθαι.
Και όμως, μέσα σε όλο αυτό το σκοτάδι, υπάρχουν οι λίγοι που αντέχουν, οι αληθινά ελληνικές ψυχές. Αυτοί που φέρουν το θείο Πύρ και δεν το προδίδουν. Οι άθλοι που τους περιμένουν είναι μεγάλοι, αλλά κάθε δοκιμασία είναι και μια ευκαιρία να αναπτυχθούν οι αρετές τους ακόμη περισσότερο. Και αυτές είναι οι ψυχές που θα σπείρουν το νέο γένος, θα δημιουργήσουν την Νέα Γή.
Το Θείον δεν χαρίζει τίποτα. Δίνει μόνο σε όσους έχουν το Θέλω να προσφέρουν ουσιαστικά, να ακολουθούν την αλήθεια, να βαδίσουν μέσα στο σκοτάδι και να το μετατρέψουν σε φως. Το Σιδηρούν Γένος τελειώνει. Και μαζί του θα τελειώσει και η εποχή της λήθης. Μόνο οι δυνατοί, οι ανυπότακτοι και οι πολεμιστές του Πνεύματος θα σταθούν όρθιοι στα επερχόμενα κύματα. Για τους υπόλοιπους, το σκοτάδι θα τους καταπιεί μέχρι να γίνουν άξιοι να αναστηθούν. Γιατί ο Νέος Κόσμος δεν θα χαριστεί, θα κατακτηθεί. – Από Δαμναμενεύς..
