Ένα κείμενο σε φάκελο φερμένο απ’ τον ταχυδρόμο του κοντινού μέλλοντος. Το άνοιγμα αυτού του φακέλου δεν αρκεί για να αποσυμβολιστούν οι λέξεις, θέλει αφοσίωση κι ένστικτο για τους λίγους ή τους πολλούς που βλέπουν πίσω απ’ τις ζωγραφιές και την γραφή αυτού του που φαίνεται. Διαβάστε το λοιπόν προσεκτικά και εύχομαι να καταλάβετε…
Γράφει ο Γεώργιος Τσοπανίδης
Ομιλία και λέξεις κωδικοί, σημαίνοντα ρήματα μέσα από βορινή αχτίνα… Μια ατμόσφαιρα ανάδρασης ετούτη η πομπή, δονεί τα σήμαντρα σαν ήλιος λαμπρός, Τυφλώνει μοιραία η αντανάκλαση της ασπίδας του πολεμιστή. Μάχιμη ώρα ξεκινά στα υψώματα αιθέριων πεδίων για τις ακατάλυτες ψυχές, λιοντάρια και αχτίνες μέσα στην αντάρα χαράζουν και κατακαίγουν το μίσος, το φθόνο στης παλαιοχώρας τα καλντερίμια.
Στην αστροφεγγιά πέρα απ’ τα σύνορα του νου ανεξίτηλα φώτα σαν αρχέγονοι ήχοι καμπάνας ρυθμικά αποσυμβολίζουν και διαλύουν το σκοτάδι μέσα σε απόλυτη δράση.
Αόρατα μηνύματα σήψης δείχνουν να τρέχουν ακόμα στην γήινη επαρχία…, Χρονοτριβεί για τους πολλούς σε άχρονο τόπο ο Προμηθέας και το λιγοστό φως μιας φρυκτωρίας προμηνύει τη θανή, τον επίλογο στα βρώμικα μονοπάτια των στεναγμών και σε άγραφες κατακόμβες.
Σε φοβικές στιγμές τούτος ο ντουνιάς και μανιασμένα κύματα τον τσακίζουν σε ζωγραφιστά άγρια βράχια, μην είναι του εγκέλαδου το χέρι, μην είναι καταβύθιση στο στενό όρυγμα της ατέρμονης πάλης καθημερινών σκέψεων…; Μια όαση που κοντοστέκεται περιμένει να φανεί πέρα απ’ το κομμένο συρματόπλεγμα δόλιου στρατοπέδου.
Ένα σμάρι μέγιστο οι αλήθειες σε ολάνθιστο κήπο κι εσύ φεύγεις, χάνεσαι στα αλλοιωμένα συναισθήματα, μέσα σε πέτρινες λερωμένες λέξεις, εξοικειώνεσαι πάλι με τις σκιές του παρελθόντος, βαδίζεις στην πλατεία της μοναξιάς μεθυσμένος απ’ τις σειρήνες ακατάληπτων ήχων. Έτοιμες ώρες σαν απροσδόκητες, λίγοι συνοδοιπόροι στα βήματα των προγόνων.
Μια πορεία μυστική, με τα βέλη της αθανασίας πέρα απ’ τη λησμοσύνη των στιγμών να στρέφονται ως τιμωρία ή λύτρωση…, η απλόχερη καλοσύνη και οι νότες απ’ τη λύρα του Απόλλωνα καρποφόρησαν στα ανθρώπινα σώματα σαν σε αμφίδρομο ερωτικό πάθος.
