Η ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΣΚΛΑΒΙΑ… ΣΕ ΕΠΕΙΣΑΝ ΟΤΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΣΑΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΟΥ…. ΛΟΙΠΟΝ… ΟΥΤΕ ΘΕΟΣ ΕΙΣΑΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ, ΟΥΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΘΕΤΙΚΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ…. ΣΚΛΑΒΟΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΙ ΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΣΟΥ… ΑΥΤΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ…
Δημήτρης Δασκαλάκης, δικηγόρος:
“Όσοι πολίτες απέχουν από την εκλογική διαδικασία στέλνουν ένα πολύ ευδιάκριτο και ηχηρό μήνυμα που πανικοβάλλει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα εξουσίας, το περιεχόμενο του οποίου είναι το εξής:
“Σας έχουμε καταλάβει και αρνούμαστε να χειραγωγηθούμε. Δεν χορηγούμε την πολύτιμη για εμάς εντολή εκπροσώπησης σε κανένα κόμμα ή πολιτικό. Θα παραμείνουμε Ελεύθεροι Άνθρωποι και ΔΕΝ θα γίνουμε ΣΥΝΕΡΓΟΙ στην εξαπάτηση του Ελληνικού λαού”
Όπως ο εμβολιασμένος πολίτης έχει θεοποιήσει την αξία του εμβολίου, αρνούμενος πεισματικά να σκεφθεί σοβαρά την πιθανότητα ότι η βλάβη και η επιδείνωση της υγείας του μπορεί να οφείλεται στον εμβολιασμό του με ένα πειραματικό και επικίνδυνο φαρμακευτικό σκεύασμα –πρόθυμος να υιοθετήσει οποιαδήποτε άλλη σερβιρισμένη ιατρική εκδοχή που θα τον απαλλάξει προσωρινά από το αίσθημα της προσωπικής ενοχής και από την αδιάκοπη καταδίωξη των τύψεων συνειδήσεως–, αντιστοίχως και ο ψηφοφόρος πολίτης (κολακευόμενος από το πολιτικό σύστημα που του λέει «στις εκλογές μιλούν οι πολίτες» ή εναλλακτικά «ήρθε η ώρα των πολιτών») έχει θ ε ο π ο ι ή σ ε ι την παντοδυναμία της ψ ή φ ο υ του.
Στις σ τ ρ α τ ι ω τ ι κ έ ς δικτατορίες η εμφάνιση ενός άρματος μάχης στους δρόμους προκαλεί πανικό στους πολίτες και τους κρατά κλεισμένους στα σπίτια τους, αποτρέποντάς τους να κυκλοφορούν ελεύθερα. Κατ’ ανάλογο τρόπο, στις κ ο ι ν ο β ο υ λ ε υ τ ι κ έ ς δικτατορίες η εκλογική διαδικασία υποκαθιστά το ερπυστριοφόρο άρμα της στρατιωτικής χούντας, καθώς εγκλωβίζει τους πολίτες –όχι ασφαλώς στα σπίτια τους– αλλά σε ένα α ό ρ α τ ο στρατόπεδο «δημοκρατικής νομιμότητας», στο οποίο τα συστημικά και κυρίως τα λεγόμενα «αντισυστημικά» κόμματα ελέγχουν την μοναδική έξοδο διαφυγής προς την ελευθερία, δηλ. προς την αποχή.
Διότι η συνειδητή στάση της αποχής συνιστά η ρ ω ι κ ή πράξη αντίστασης κατά της κοινοβουλευτικής δ ι κ τ α τ ο ρ ί α ς, που ισοδυναμεί με το γράψιμο ενός συνθήματος στον τ ο ί χ ο εναντίον του σκληροτράχηλου στρατιωτικού κ α θ ε σ τ ώ τ ο ς.
Και αυτό γιατί η αποχή, στον πυρήνα της, εκφράζει την συνειδητοποίηση του πολίτη ότι οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος που διεξάγουν τις εκλογές, αντί για π η λ ί κ ι ο και σ τ ο λ ή, φορούν γ ρ α β ά τ α και κ ο υ σ τ ο ύ μ ι, κουρελιάζοντας το Σύνταγμα και ποδοπατώντας τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα”..
Κωνσταντίνος Βαθιώτης: “Οσο αυξάνεται η συμμετοχή, τόσο περισσότερο νομιμοποιείται το σύστημα, αφού αποδέχεσαι το στημένο της διαδικασίας, τη φύση του πολιτεύματος, τους νόμους κι ΟΛΑ τα υπόλοιπα… Η αποχή είναι απο-νομιμοποίηση του συστήματος κ βαθύτατη πολιτική πράξη, η οποία εξελικτικά μπορεί ενδεχομένως ( όχι από μόνη της ) να βοηθήσει στην αλλαγή του πολιτεύματος. Όσο ψηφίζει ο κόσμος, τόσο συντηρείται το σύστημα”
