Έλληνες εφοπλιστές κοιτούν ανήσυχοι προς τη Βενεζουέλα.. Δεν είναι απλή φήμη στα ναυτιλιακά γραφεία του Πειραιά. Είναι εκείνη η βαριά σιωπή που πέφτει όταν όλοι καταλαβαίνουν ότι κάτι αλλάζει – και δεν αλλάζει υπέρ τους. Οι πολιτικές ανακατατάξεις στη Βενεζουέλα, σε συνδυασμό με την πιο ενεργή παρουσία της Ουάσιγκτον, έχουν βάλει σε κατάσταση συναγερμού μερίδα ελλήνων εφοπλιστών που για χρόνια κινούνταν σε… θολά νερά.
Για μεγάλο διάστημα, ελληνόκτητα δεξαμενόπλοια εμφανίζονταν –άλλοτε φανερά, άλλοτε πιο διακριτικά– σε διαδρομές που οδηγούσαν βενεζουελάνικο αργό προς αγορές του εξωτερικού. Κυρώσεις υπήρχαν, απαγορεύσεις υπήρχαν, αλλά πάντα έβρισκαν τρόπο να «ξεγλιστρούν». Σημαίες που άλλαζαν, εταιρείες με έδρα-φαντάσμα, φορτία που άλλαζαν πλοίο στη μέση του πουθενά. Ένα παιχνίδι για γερά νεύρα και μεγάλα κέρδη.
Τώρα όμως το σκηνικό δείχνει να σφίγγει. Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο και η ενίσχυση της αμερικανικής επιρροής ανοίγουν έναν φάκελο που μυρίζει αναδρομικούς ελέγχους. Και όταν οι ΗΠΑ ψάχνουν παλιά συμβόλαια, ημερολόγια πλοίων και τραπεζικές διαδρομές, σπάνια το κάνουν για… συλλεκτικούς λόγους.
Στο επίκεντρο των εξελίξεων εμφανίζεται η Ντέλσι Ροντρίγκες. Η γυναίκα που για χρόνια είχε το πάνω χέρι στο πετρέλαιο της Βενεζουέλας και γνώριζε κάθε κόλπο, κάθε παράκαμψη και κάθε «δημιουργική λύση» για να φεύγει το αργό από τη χώρα. Οι πληροφορίες τη θέλουν να αναλαμβάνει ρόλο-κλειδί στη διακυβέρνηση, με την ανοχή –αν όχι την ευθεία στήριξη– της Ουάσιγκτον.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί το μεγάλο ερώτημα δεν είναι ποιος μετέφερε τι, αλλά αν η Ροντρίγκες θα ανοίξει τα συρτάρια. Αν θα δώσει συμβόλαια, ονόματα και διαδρομές της PDVSA στις αμερικανικές αρχές. Αν συμβεί αυτό, ορισμένα γνωστά ονόματα της ελληνικής ναυτιλίας θα βρεθούν αντιμέτωπα με παλιές αποφάσεις που τότε έμοιαζαν «έξυπνες».
Στον Πειραιά λένε πως ήδη κάποιοι κοιμούνται δύσκολα. Γιατί άλλο να παίζεις με τις γκρίζες ζώνες όταν κανείς δεν κοιτάει, κι άλλο όταν το φως πέφτει από την Ουάσιγκτον. Και αυτή τη φορά, το φως δείχνει να είναι εκτυφλωτικό.
