Τι βρήκαν στο Ιράκ το 2003 ;; Ποια τεράστια τεχνολογία ανακάλυψαν;;; Δείτε σε βίντεο που ακολουθεί παρακάτω κάποιες λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με το παρελθόν, το παρών αλλά κυρίως το μέλλον της ανθρωπότητας… Και θυμηθείτε πόσες φορές έχουμε μιλήσει για χρονογραμμές και για τις βασικές αρχές της Κβαντικής Φυσικής… Όλα δένουν.. Όλα ενώνονται και εξηγούν πολλά σε όσους πραγματικά έχουν την ανάγκη να ερευνήσουν για να μάθουν την αλήθεια…
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ LOOKING GLASS. Το Πρόγραμμα Looking Glass περιλάμβανε μια πολύπλοκη συσκευή τεραστίων διαστάσεων μέσω της οποίας οι χειριστές της μπορούσαν να δουν όλα τα πιθανά μελλοντικά χρονοδιαγράμματα. Επίσης, σύμφωνα με μαρτυρίες πολλών πληροφοριοδοτών διαφορετικών ειδικοτήτων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα, ανάλογα τη φορά και κατεύθυνση της συσκευής μπορούσαν να δουν και γεγονότα του παρελθόντος με προσέγγιση μέχρι την ακριβή ημερομηνία.
Για την προέλευση της συσκευής υπάρχουν δύο διαφορετικές απόψεις.
Η πρώτη άποψη παρουσιάζει την ανακάλυψη μιας πανάρχαιας Σουμεριανής πινακίδας από αρχαιολόγους στα τέλη της δεκαετίας του 1940 όπου παρουσιαζόταν ο λεπτομερής σχεδιασμός της συσκευής. Τα σχέδια ήρθαν στα χέρια του Λίβυου ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι ο οποίος τα πούλησε στον Ιρακινό ηγέτη Σαντάμ Χουσεΐν που τελικά κατασκεύασε τη συσκευή μέσω της οποίας μπορούσε να δει τα πιθανά μελλοντικά χρονοδιαγράμματα.
Οι Αμερικάνοι παρατήρησαν διάφορες υψηλές μεταβολές στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της περιοχής όπου βρισκόταν η συσκευή και με τον υποτιθέμενο φόβο πως αν συνεχιστεί αυτό υπήρχε έντονα η πιθανότητα να δημιουργηθεί μια καταστροφική αναστροφή των Γήινων πόλων ζήτησαν από τον Σαντάμ εξηγήσεις τις οποίες δεν έλαβαν ποτέ.
Οι μυστικές υπηρεσίες, η τεχνολογία και οι ιρακινοί πληρωμένοι προδότες έφεραν στους Αμερικάνους την απρόσμενη απάντηση και φυσικά ήθελαν τη συσκευή πάση θυσία. Αυτός ήταν ο ένας από τους πολλούς λόγους που οι Αμερικανοί εισέβαλαν στο Ιράκ και τα δύο πρώτα σημεία που κατέλαβαν μόλις εισχώρησαν στη Βαγδάτη ήταν το Αρχαιολογικό Μουσείο και η βασική κατοικία του Σαντάμ.
Η δεύτερη εκδοχή αναφέρει ότι η συσκευή ήταν δώρο μιας αρνητικής εξωγήινης φυλής –των Ψηλών Γκρίζων- ως ένα από τα τεχνολογικά ανταλλάγματα που προσέφεραν για να έχουν το ελεύθερο και τη συνεργασία των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών ώστε να διεξάγουν απαγωγές και πειράματα σε αμερικανούς ανυποψίαστους πολίτες.
Και οι δύο εκδοχές υποστηρίζονται από μαρτυρίες πληροφοριοδοτών.
Η συσκευή αυτή έμοιαζε πάρα πολύ με τη συσκευή που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία Contact για να ταξιδέψει η Τζούντυ Φόστερ στο διάστημα. Η συσκευή μόλις ενεργοποιούταν κινητοποιούσε τρεις τεράστιους μεταλλικούς δακτύλιους που περιστρέφονταν ο ένας μέσα στον άλλο –ακριβώς όπως στην ταινία- και δημιουργούταν μια σφαιρική φωτεινή αστροπύλη μέσω της οποίας έστελναν ένα πράκτορα για να λάβει τις πληροφορίες στη συγκεκριμένη ημερομηνία που επέλεγαν.
Το παράδοξο ήταν πως αναλόγως της ψυχικής κατάστασης και θετικής ή αρνητικής πολικότητας του εκάστοτε πράκτορα τα πιθανά χρονοδιαγράμματα ήταν διαφορετικά. Δηλαδή όταν έστελναν σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία έναν πολύ σκοτεινό πράκτορα χαμηλής δόνησης οι πληροφορίες που έφερνε πίσω με χειροπιαστές αποδείξεις ήταν άκρως δυσοίωνες όπου η Γη ήταν κατεστραμμένη και ακατοίκητη, ενώ οι μαρτυρίες ενός θετικού πράκτορα με υψηλότερη δόνηση ήταν άκρως ελπιδοφόρες, με μια Γη κι έναν ανθρώπινο πολιτισμό που ακτινοβολούσαν και ευημερούσαν πλήρως σε όλα τα επίπεδα.
Κατάλαβαν πως τα διάφορα χρονοδιαγράμματα ήταν ρευστά και το εκάστοτε αποτέλεσμα επηρεαζόταν άμεσα από τον παρατηρητή όπως αναφέρεται κι ως βασική αρχή στην κβαντική φυσική.
Όλα τα χρονοδιαγράμματα περνούσαν σε μια τεράστια συστοιχία υπερυπολογιστών όπου υπολόγιζαν βάσει όλων των παραμέτρων το πιθανότερο μελλοντικό αποτέλεσμα, με ένα μόνο πρόβλημα πως ενώ προέβλεπαν σχεδόν τα πάντα δεν είχαν τη δυνατότητα να προσπεράσουν την ημερομηνία της 21ης Δεκεμβρίου 2012 ώστε να έχουν οποιαδήποτε μελλοντική εικόνα.
Όταν άνοιγε η αστροπύλη με χρονολογική κατεύθυνση μετά την συγκεκριμένη ημερομηνία υπήρχε ένα λευκό φωτεινό φράγμα όπου όλοι ανεξαρτήτως οι πράκτορες «χτυπούσαν» πάνω του και δεν μπορούσαν να διαπεράσουν. Όταν δε, χτυπούσαν πάνω σε αυτό το λευκό φως είχαν μια απίστευτη συνειδησιακή εμπειρία την οποία αποκαλούσαν God experience, δηλαδή Εμπειρία με το Θεό, όπου μπορούσαν μέσω υπερβολικής διεύρυνσης της συνείδησης, να λαμβάνουν ταυτόχρονες εμπειρίες από ολόκληρο το Σύμπαν μέχρι να μετατρέπονται σε υποατομικά σωματίδια άγνωστων στοιχείων.
Το φαινόμενο ενώ διαρκούσε ελάχιστα δευτερόλεπτα για όποιον ήταν παρόν, γινόταν αντιληπτό για ώρες σε οποιονδήποτε πράκτορα το βίωνε.
ΒΛΈΠΟΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ LOOKING-GLASS: ΜΙΑ «ΠΟΡΤΑ» ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ..
Ένα φαινόμενο που συχνά συνοδεύει τις τεχνολογικές καινοτομίες περιλαμβάνει τον τρόπο με τον οποίο τείνουν να γίνονται μικρότερες μέσω της βελτίωσής τους με την πάροδο του χρόνου. Από τηλεοράσεις και συσκευές επικοινωνίας όπως τηλέφωνα, έως υπολογιστές και εξαρτήματα μικροτσίπ, πολλές από τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούμε καθημερινά καταλαμβάνουν ένα κλάσμα του χώρου που καταλάμβαναν οι προκάτοχοί τους στα σπίτια και τα γραφεία μας μόλις πριν από μερικές δεκαετίες.
Σύμφωνα με αυτή την τάση, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι μια νέα τεχνολογία που αναπτύχθηκε από επιστήμονες στα Εθνικά Εργαστήρια Sandia, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Max Planck για την Επιστήμη του Φωτός, μπορεί σύντομα να αντικαταστήσει δυσκίνητες τεχνολογίες που κάποτε απαιτούσαν ένα ολόκληρο δωμάτιο για να λειτουργήσουν, χάρη σε μια εξαιρετικά λεπτή εφεύρεση που θα μπορούσε να αλλάξει το μέλλον του υπολογισμού, της κρυπτογράφηση και πολλών άλλων τεχνολογιών.
Στην καρδιά της εφεύρεσης και της λειτουργίας της βρίσκεται ένα ιδιόμορφο φαινόμενο που έχει μπερδέψει τους φυσικούς εδώ και δεκαετίες, γνωστό ως κβαντική διεμπλοκή.
Η διεμπλοκή περιλαμβάνει σωματίδια (φωτόνια, στην περίπτωση αυτή) που συνδέονται με τέτοιον τρόπο, ώστε τυχόν αλλαγές που επηρεάζουν το ένα από αυτά να επηρεάζουν και το άλλο. Περιέργως, η απόσταση μεταξύ των συνδεδεμένων σωματιδίων δεν επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο συμβαίνουν τέτοιες αλλαγές, μια ιδιαιτερότητα που περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, τον Μπόρις Ποντόλσκι και τον Νέιθαν Ρόζεν το 1935, την οποία ο Αϊνστάιν ονόμασε «τρομακτική δράση σε απόσταση».
Αν και οι φυσικοί δυσκολεύονται να συμβιβάσουν το θεμέλιο αυτό του κβαντομηχανικού κόσμου με τις αντιλήψεις μας για την κλασική μηχανική, οι επιστήμονες κατάφεραν ωστόσο να αξιοποιήσουν το παράξενο φαινόμενο της διεμπλοκής στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών πληροφορικής, στη βελτίωση των τεχνολογιών κρυπτογράφησης, ακόμη και στη διόρθωση σφαλμάτων στον αναπτυσσόμενο τομέα της κβαντικής υπολογιστικής.
Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://nikolaosanaximandros.gr/vlepontas-mesa-apo-to-looking-glass/
