Υπάρχουν όντως ιοί; Αυτό το ερώτημα τίθεται επίσημα σε δίκη… Μια αυξανόμενη συζήτηση σχετικά με τα θεμέλια της ιολογίας προσελκύει ανανεωμένη προσοχή στο διαδίκτυο, μετά από μια πρόσφατη έκθεση που τόνισε μια νομική και επιστημονική πρόκληση στην Ινδία που αμφισβητεί το κατά πόσον έχει ποτέ αποδειχθεί οριστικά η ύπαρξη ιών μέσω άμεσης απομόνωσης και μεθόδων καθαρισμού.
«Όταν απλώς ρωτάς τους ιολόγους γιατί δεν μπορείς να απομονώσεις, να καθαρίσεις, να χαρακτηρίσεις και να προσδιορίσεις την αλληλουχία του ιού απευθείας από τα υγρά ενός άρρωστου ατόμου» δεν δίνονται καθαρές απαντήσεις…
Η διαμάχη συζητήθηκε πρόσφατα από τον Δρ. Σαμ Μπέιλι, ο οποίος κάλυψε μια συνεχιζόμενη δικαστική διαμάχη στην Ινδία που επικεντρώνεται στα πρότυπα που χρησιμοποιούνται για την αναγνώριση και τον χαρακτηρισμό ιών.
Οι επικριτές που εμπλέκονται στη συζήτηση υποστηρίζουν ότι η σύγχρονη ιολογία βασίζεται υπερβολικά σε έμμεσες εργαστηριακές μεθόδους αντί να απομονώνει άμεσα φερόμενα ιϊκά σωματίδια από σωματικά υγρά με τον τρόπο που υποθέτουν πολλοί άνθρωποι.
Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση, η υπόθεση έχει γίνει μέρος μιας ευρύτερης διεθνούς συζήτησης γύρω από την ιολογία, τη θεωρία των μολυσματικών ασθενειών και τις επιστημονικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την αναγνώριση παθογόνων.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται ένα ερώτημα που, σύμφωνα με τους επικριτές, δεν έχει απαντηθεί ποτέ επαρκώς: εάν οι ιοί είναι υπεύθυνοι για μεταδοτικές ασθένειες και υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες μέσα σε μολυσμένα άτομα, γιατί δεν μπορούν απλώς να απομονωθούν άμεσα, να καθαριστούν, να φωτογραφηθούν, να προσδιοριστεί η γενετική τους αλληλουχία και να καταδειχθούν μόνο από ανθρώπινα υγρά χωρίς τη χρήση πολύπλοκων συστημάτων κυτταροκαλλιέργειας;
Αυτό το επιχείρημα επεκτάθηκε πρόσφατα κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης σε podcast που κυκλοφόρησε ευρέως στο διαδίκτυο. Στο βίντεο, ο influencer Alec Zeck αμφισβήτησε την συμβατική ιολογία υποστηρίζοντας ότι οι ερευνητές δεν μπορούν να απομονώσουν άμεσα τους ιούς από τα σωματικά υγρά των ασθενών με τον τρόπο που συχνά οδηγείται να πιστεύει το κοινό.
«Όταν απλώς ρωτάς τους ιολόγους γιατί δεν μπορείς να απομονώσεις, να καθαρίσεις, να χαρακτηρίσεις και να προσδιορίσεις την αλληλουχία του ιού απευθείας από τα υγρά ενός άρρωστου ατόμου», είπε ο Ζεκ, «συνήθως λένε ότι ο ιός είναι πολύ αδύναμος για να απομονωθεί ή να καθαριστεί απευθείας από τα υγρά».
Ο Ζεκ υποστήριξε ότι η εξήγηση δημιουργεί αυτό που περιέγραψε ως λογική αντίφαση. Εάν ένας ιός υποτίθεται ότι είναι αρκετά ισχυρός ώστε να επιβιώσει σε επιφάνειες για μέρες, να εισβάλει σε ανθρώπινα κύτταρα, να καταλάβει τον κυτταρικό μηχανισμό, να αναπαραχθεί και να εξαπλωθεί από άτομο σε άτομο, οι επικριτές αμφισβητούν πώς θα μπορούσε ταυτόχρονα να είναι «πολύ αδύναμος» για να απομονωθεί άμεσα από τα σωματικά υγρά.
Άλλοι που εμπλέκονται στη συζήτηση υποστηρίζουν ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στην ιολογία συχνά βασίζονται σε κυτταροκαλλιέργειες, χημικούς παράγοντες, γενετική ενίσχυση, μοντελοποίηση σε υπολογιστή και έμμεση ερμηνεία αντί να εξάγουν ένα πλήρες ιικό σωματίδιο απευθείας από δείγματα ασθενών και να καταδεικνύουν την αιτιώδη συνάφεια με έναν απλό παρατηρήσιμο τρόπο.
Ο Ζεκ αμφισβήτησε επίσης μια άλλη συχνά αναφερόμενη εξήγηση — ότι δεν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες ιού στα δείγματα για άμεσο καθαρισμό. Επισήμανε μελέτες και συζητήσεις για τη δημόσια υγεία που υποστηρίζουν ότι εκατομμύρια ιικά σωματίδια μπορούν να αποβληθούν μέσω του βήχα και του φτερνίσματος.
«Οποιοσδήποτε μπορεί να το ψάξει αυτό στο Google», είπε ο ομιλητής. «Πόσα σωματίδια ιού υπάρχουν σε ένα φτέρνισμα και έναν βήχα; Κάποια αποτελέσματα θα πουν 20 εκατομμύρια, κάποια άλλα θα πουν 200 εκατομμύρια».
Ο Μπέιλι αμφισβήτησε επίσης μακροχρόνιες υποθέσεις σχετικά με την ιλαρά, υποστηρίζοντας ότι πολλές ασθένειες που ιστορικά αποδίδονταν σε ιούς αργότερα διαπιστώθηκε ότι είχαν εντελώς διαφορετικές αιτίες.
Ως παράδειγμα, ανέφερε την πελλάγρα — μια ασθένεια που κάποτε θεωρούνταν μεταδοτική, προτού οι ερευνητές ανακαλύψουν ότι στην πραγματικότητα προκλήθηκε από σοβαρή ανεπάρκεια νιασίνης (βιταμίνης Β3). Σύμφωνα με την Bailey, οι ανεπάρκειες βιταμινών μπορεί να διαδραματίζουν πολύ μεγαλύτερο ρόλο σε ασθένειες που σχετίζονται με εξανθήματα και δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος από ό,τι αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι άνθρωποι.
Τόνισε συγκεκριμένα την έλλειψη βιταμίνης Α σε σχέση με την ιλαρά, σημειώνοντας ότι η βιταμίνη Α έχει από καιρό συσχετιστεί με τη θεραπεία και την ανάρρωση από την ιλαρά. Η Bailey υποστήριξε ότι οι κυρίαρχες εξηγήσεις συχνά υποθέτουν ότι ο ίδιος ο ιός εξαντλεί τα αποθέματα βιταμίνης Α, αντί να εξετάζουν εάν οι διατροφικές ελλείψεις μπορεί να υπάρχουν ήδη εκ των προτέρων.
Αναφέρθηκε επίσης σε «morbilliform» εξανθήματα — δερματικά εξανθήματα που μοιάζουν πολύ με την ιλαρά, αλλά μπορούν να προκληθούν από φάρμακα και άλλες μη ιογενείς αιτίες. Επειδή αυτά τα εξανθήματα μπορεί να φαίνονται οπτικά πανομοιότυπα με την ιλαρά, η Bailey είπε ότι εγείρονται ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ορίζονται και διαγιγνώσκονται τα κρούσματα ιλαράς, ειδικά όταν πολλά συμπτώματα θεωρούνται μη ειδικά.
Οι επικριτές λένε ότι εάν τέτοιες ποσότητες υπάρχουν πραγματικά μέσα στα σωματικά υγρά, η άμεση απομόνωση θα πρέπει να είναι απλή. Υποστηρίζουν ότι η αδυναμία να παραχθεί αυτό που θεωρούν μια σαφή διαδικασία καθαρισμού εγείρει ερωτήματα σχετικά με τις υποθέσεις στις οποίες βασίζεται η σύγχρονη ιολογία.
