Δεν κτίζεις τίποτα νέο αν δεν γκρεμίσεις πρώτα το παλιό.. Είναι πολύ σπουδαίο να κατανοήσουμε -ειδικά στις μέρες μας- αυτήν την φράση. Και έτσι να μπορέσουμε να δούμε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στις παγκόσμιες εξελίξεις, γιατί ενώ το Φως νικάει το σκοτάδι εμείς συνεχίζουμε να πιεζόμαστε στην καθημερινότητα μας και κυρίως γιατί με τα μάτια μας δεν βλέπουμε τίποτα να αλλάζει, ενώ αντίθετα τα βλέπουμε να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.
Ο πλανήτης μας είχε καταντήσει ένα πολύ σκοτεινό ερείπιο, γεμάτο έγκλημα. Αυτό έπρεπε να αλλάξει. Πως όμως θα άλλαζε;;; Έτσι πατώντας ένα κουμπί;; Εδώ μιλάμε για ένα καθεστώς που είχε απλώσει παντού τα πλοκάμια του και χρησιμοποιώντας το χρήμα, τα όπλα, τα ναρκωτικά, το εμπόριο ανθρώπων και ειδικά παιδιών, τα φάρμακα, τις θρησκείες και άλλα πολλά, είχε καταφέρει να ελέγχει μέσω της διαπλοκής τα δύο τρίτα της ανθρωπότητας και να γενοκτονεί το άλλο τρίτο αυτής..
Θα πάθει πλάκα ο κόσμος όταν αντιληφθεί τελικά πόσο βαθιά είναι η διαπλοκή και πόσοι άνθρωποι εμπλέκονται σε αυτήν. Θα πάθει σοκ όταν δει τον γείτονα, τον ψιλικατζή, τον γιατρό, τον δάσκαλο, τον δικηγόρο, τον μεγαλοεπιχειρηματία, τον πολιτικό, να συλλαμβάνονται και να δικάζονται…
Και τότε μόνο θα μπορέσει κάποιος να κατανοήσει πόσο βαθύ ήταν όλο αυτό…. Και πως δεν θα μπορούσε να αλλάξει από μόνο του, ούτε κάνοντας ευχές και προσευχές… Αυτό όλο έπρεπε να πέσει. Να γκρεμιστεί. Να γκρεμιστεί εντελώς… Δεν μιλάμε για ανακαίνιση εδώ… Μιλάμε για γέννηση ενός νέου και ολόφωτου κόσμου. Ο οποίος δεν θα μπορούσε με τίποτα να συνυπάρξει έστω και με έναν από όλους αυτούς που είτε ηθελημένα, είτε εν αγνοία τους μπήκαν στην διαπλοκή και συνεργάστηκαν με το καθεστώς.
Όταν μιλάμε για απελευθέρωση του πλανήτη, εννοούμε πως θα γίνει πλήρης εκκαθάριση.. Γκρεμίζονται τα πάντα τώρα. Όλα όσα έστησε ο κατακτητής μας γκρεμίζονται. Όπως επίσης γκρεμίζονται και όσοι συνεργάστηκαν με το σκοτάδι.. Και ταυτόχρονα κτίζεται το καινούριο, το οποίο δεν πρόκειτε να φανεί σε εμάς εάν δεν εξαφανιστεί όλο το κακό.
Μόνο με τον στρατιωτικό τρόπο θα μπορούσε να γίνει. Και βέβαια παγκόσμια. Όχι κατά τόπους ή κατά χώρα, αλλά ταυτόχρονα σε όλον τον πλανήτη. Όποιος πιστεύει λοιπόν πως υπήρχε άλλος τρόπος για να απελευθερωθούμε εκτός από τον στρατιωτικό, κοιμάται ύπνον βαθύ… Με λίγα λόγια έχει πλήρη άγνοια των πραγματικών δεδομένων… Μπορεί να πιστεύει ότι ξέρει πολλά, όμως δεν έχει καταλάβει τίποτα.
Το πρώτο που δεν έχει καταλάβει είναι ότι αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να λυθεί, ούτε πολιτικά, ούτε νομικά.. Κανείς πολιτικός χωρίς την βοήθεια του στρατού δεν έχει τη δύναμη να κάνει το παραμικρό εναντίον αυτών των εγκληματιών. Όπως και κανείς πολίτης δεν πρόκειτε να ρίξει το καθεστώς με νομικό τρόπο… Μπορεί να αφήνουν να παίρνουμε κάποιες μικρές δικαστικές νίκες, αλλά αυτό είναι για αποσυμπίεση… Το καθεστώς δεν πέφτει νομικά… Ναυτικού δικαίου γαρ. Και όποιος δεν έχει την γνώση για το τι σημαίνει ναυτικό δίκαιο, δεν μπορεί να βοηθήσει ούτε τον εαυτό του, ούτε κανέναν συνάνθρωπο του… Δεν το νικάει κανείς το ναυτικό δίκαιο… Όσους νόμους και αν έχει διαβάσει… Τέλος!!!
Εφόσον λοιπόν δεν μπορούμε ούτε νομικά, αλλά ούτε και πολιτικά να τους νικήσουμε, τι μένει;; Ο στρατός.. Ο οποίος στρατός θα έπρεπε κάποια στιγμή να πάρει από αλλού διαταγές και όχι από εκεί που μέχρι πρότινος έπαιρνε… Και αυτό έγινε… Ξεκίνησε να συμβαίνει από την δεκαετία του ’60 και να αναπτύσσεται, μπαίνοντας στις τάξεις το Φωτός όλο και περισσότεροι αξιωματικοί σε όλον τον πλανήτη.. Από όλες τις χώρες. Και αποκτώντας έτσι τον έλεγχο απέναντι στους λίγους αριθμητικά αξιωματικούς που έχουν πλέον απομείνει να συνεργάζονται με την καμπάλ.
Και φτάσαμε στο κομβικό σημείο να περιμένουμε από μέρα σε μέρα να σκάσουν όλα. Πάντα όμως υπό τον έλεγχο του στρατού. Έχουμε στρατιωτικές επιχειρήσεις που διαλύουν όλα όσα αυτοί έκτισαν. Γκρεμίζουν όπως είπαμε το σάπιο και σκοτεινό οικοδόμημα τους… Και γίνονται όλα όσα πρέπει να γίνουν για να μπορέσουν λίαν συντόμως να μας αποκαλύψουν το νέο οικοδόμημα του Φωτός.
Το κεφάλι του φιδιού που ήταν η Ουκρανία έπεσε. Πως έπεσε;;; Στρατιωτικά. Ένα άλλο μεγάλο κέντρο του σκότους είναι η Ταϊβάν. Πως θα πέσει και αυτή; Στρατιωτικά… Είπαμε το οικοδόμημα γκρεμίζεται. Και χρειάζεται τον χρόνο του για να γκρεμιστεί. Είθε να γινόταν να πατούσαμε ένα κουμπί και να τελειώναμε, όμως δεν πρόκειτε να γίνει έτσι αδέλφια μου. Θα τα δούμε όλα μέχρι το τέλος. Θα δούμε όλο το κακό… Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε το νέο οικοδόμημα που κάποιοι μας ετοιμάζουν.. Είπαμε Δεν κτίζεις τίποτα νέο αν δεν γκρεμίσεις πρώτα το παλιό..
Ειλικρινά λίγο με ενδιαφέρει το ποιος θα συμφωνήσει με όσα γράφω και λέω κατά καιρούς. Προσωπικά έχω ήσυχη τη συνείδηση μου πως έχω κάνει το καθήκον μου λέγοντας πάντα αυτό που γνωρίζω και καταλαβαίνω, χωρίς καμία σάλτσα, χωρίς να προσθέτω ή να αφαιρώ τίποτα. Καταλαβαίνω ότι χαλάω την σούπα κάποιων “πατριωτών” και κάποιων θρησκόληπτων με τον τρόπο σκέψης μου, αλλά αυτό δεν είναι δικό μου πρόβλημα…
Δεν είναι δυνατόν ποτέ να συμφωνούν όλοι οι άνθρωποι μεταξύ τους. Είναι θέμα συχνοτήτων. Διαφορετικά επίπεδα συχνοτήτων έχουν διαφορετικούς κωδικούς και αυτό κάνει απαγορευτική οποιαδήποτε συνεννόηση.. Όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να ψάχνουμε να βρούμε αυτούς που ταιριάζουμε συχνοτικά/ενεργειακά, ώστε να συνεννοούμαστε μαζί τους… Κάθε κατεργάρης πρέπει να πάει στον πάγκο του.. Εκεί που ανήκει. Όλοι θα διαβούμε κάποιο μονοπάτι μέχρι το τέλος, αλλά όχι το ίδιο μονοπάτι… Και το κυριότερο;;; Δεν θα βιώσουμε όλοι τον ίδιο προορισμό.. Έκαστος εφ’ ω ετάχθη..
Νικόλαος Αναξίμανδρος
Δεν κτίζεις τίποτα νέο αν δεν γκρεμίσεις πρώτα το παλιό..
