Εξοργιστική λεηλασία στο ΕΚΠΑΖ. Είναι εκείνες οι φορές που τα λόγια αδυνατούν να περιγράψουν αυτά που βλέπουν τα μάτια κι εκείνα που αισθάνεται η ψυχή. Ειδικά όταν αντικρύζει αυτές τις εικόνες καταστροφής, που μόνο μετά από βομβαρδισμό θα μπορούσε κάποιος να συναντήσει.
Το Ελληνικό Κέντρο Προστασίας Αγρίων Ζώων, λειτουργούσε από το 2000, προσφέροντας προστασία και θεραπεία στα άγρια ζώα της χώρας. Από τα καθημερινά μας περιστέρια, ως αετούς, αγριόγατες, γεράκια, ασβούς, ελάφια κι ένα σωρό ακόμα άγρια ζώα.
Η λειτουργία του σταμάτησε το 2018 με υπουργική απόφαση που εξέδωσε ο τότε αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος κι Ενέργειας Σωκράτης Φάμελλος. Αιτιολογία;
«Αδυναμία» του ΕΚΠΑΖ:
- να παρέχει έργο περίθαλψης
- να πραγματοποιεί ιατρικές πράξεις
- να φροντίζει για την επανένταξη στο φυσικό περιβάλλον των ειδών που φιλοξενούνται
- να παρέχει υδροδότηση και ηλεκτρικό ρεύμα στις εγκαταστάσεις
- η μη τήρηση των όρων που τίθενται στην απόφαση του 2000 (ΦΕΚ Β΄223) για τα κριτήρια και τις διαδικασίες αναγνώρισης και εποπτείας των ΚΕΠΕΑΠ
- η μη τήρηση των Υγειονομικών διατάξεων
- η λήξη του χρησιδανείου που είχε δοθεί από την Περιφέρεια Αττικής για τη χρήση του κτηρίου εγκατάστασης του ΕΚΠΑΖ και η μη ανανέωσή του
Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, στο ΕΚΠΑΖ έρχονταν εθελοντές από πολλά κράτη του πλανήτη για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Παράλληλα σπουδαστές έρχονταν και έκαναν την πρακτική τους ή ένα μέρος της εκπαίδευσής τους.
Εκείνο που ενοχλούσε όμως της κυβερνήσεις της χώρας, αλλά και την οικεία Περιφέρεια, ήταν ότι το ΕΚΠΑΖ λειτουργούσε αφιλοκερδώς! Αυτό φυσικά σημαίνει ότι δεν έμπαιναν λεφτά στις τσέπες του Περιφερειάρχη ή των αρμοδίων της εκάστοτε κυβέρνησης. Και κάπου εκεί, ήρθε κι η προαναφερόμενη υπουργική απόφαση.
Εκτοτε μια ψυχοφθόρα δικαστική διαμάχη ξεκίνησε, με τις αναβολές να διαδέχονται η μία την άλλη. Εν τούτοις, η επιμονή των ανθρώπων του ΕΚΠΑΖ και του κ. Γιάννη Πουλόπουλου που αποτελεί την ψυχή του Κέντρου, έφεραν αποτελέσματα. Το Κέντρο άρχισε να κερδίζει τις δικαστικές διαμάχες.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – Το ΕΚΠΑΖ επιτέλους δικαιώνεται.
Μετά από τόνους λάσπης από καλοθελητές, (πρώην συνεργάτες που μετεξελίχθηκαν σε ορκισμένους εχθρούς), η οργάνωση μας έπειτα από χρονοβόρες αναβολές κερδίζει επιτέλους τις δικαστικές μάχες τη μία μετά την άλλη.
Τα τελευταία 3 χρόνια στερήθηκε της δυνατότητας να προσφέρει- αφιλοκερδώς πάντα – τις πολύτιμες υπηρεσίες της στη διάσωση, διατήρηση και ανάδειξη του φυσικού πλούτου που συνιστά η ελληνική άγρια πανίδα. Έτσι, 37 χρόνια μετά το αρχικό ξεκίνημα για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1984 και από την τυπική ίδρυση ως ΕΚΠΑΖ το 1990, συνεχίζουμε. Ο αγώνας μας επιτέλους δικαιώνεται και ετοιμαζόμαστε να επανέλθουμε πιο αποφασισμένοι από ποτέ, έτοιμοι να βοηθήσουμε στη διατήρηση της άγριας ζωής, φροντίζοντας κάθε άγριο ζώο, ασχέτως κατηγορίας και σπανιότητας εφόσον χρειάζεται οποιαδήποτε βοήθεια.
Παράλληλα επιδιώκουμε να συμβάλλουμε συστηματικά και στην αναίμακτη επιστημονική έρευνα γύρω από θέματα που έχουν να κάνουν με την προστασία της άγριας ζωής και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας.
Ήδη εθελοντές κάθε ηλικίας (κυρίως νέοι) από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο, αναμένουν να τους δεχτούμε – όπως κάναμε πάντα -, και να τους φιλοξενήσουμε στο ΕΚΠΑΖ για όσο διάστημα επιθυμούν προκειμένου να συμβάλλουν και να εκπαιδευτούν στην φροντίδα των ασθενών μας ζώων. Φυσικά έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας μέχρι επιστρέψουμε σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας και να φιλοξενούμε πάλι εθελοντές αλλά και να δεχόμαστε επισκέπτες για ξενάγηση-ενημέρωση σχετικά με τη μοναδική ποικιλία άγριας ζωής και οικοσυστημάτων της χώρας μας.
Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους όσοι πίστεψαν στον αγώνα μας.
Τα μέλη
Γιάννης Πουλόπουλος
Σταύρος Καλπάκης
Άρης Χρηστίδης
Ζήσης Νταλαμπίρας
Δέσποινα Χατζηνικολάου
Διονύσης Παντής,
Νομικός Σύμβουλος-Δικηγόρος
Ανέστης Χεκίμογλου,
Βιολόγος – Οικονομολόγος
Αυτό είναι το ευτυχές σκέλος. Υπάρχει όμως κι ένα σκέλος που πονάει. Κι αυτό είναι το ρημαδιό που συναντάει κάποιος μπαίνοντας στο χώρο. Η καταστροφή και η λεηλασία, είναι οι πρωταγωνιστές της εικόνας που θα δείτε στο παρακάτω βίντεο του Ιωσήφ Παπαδόπουλου.
Το τραγικό είναι ότι τα κτήρια χτίστηκαν πάνω σε μπάζα. Το αποτέλεσμα; Δείτε το μόνοι σας, αρκεί ν’ αντέξει το στομάχι σας…
Ειλικρινά, πιστεύω ότι επιβάλλεται ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να στηρίξουμε το Κέντρο. Η λειτουργία του κρίνεται επιτακτική για τη διατήρηση της φυσικής ισορροπίας στη χώρα. Κι όταν η φύση ισορροπεί, ισορροπούν κι οι άνθρωποι… Πηγή του άρθρου το kanenazori.com
Διαβάστε επίσης – Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ “ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ” ΕΙΝΑΙ Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.
Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο ενδέχεται να μην αντιπροσωπεύουν τις επίσημες απόψεις του ιστολογίου μας.. Το nikolaosanaximandros , ασπάζεται βαθιά, τις Δημοκρατικές αρχές της πολυφωνίας και ως εκ τούτου, αναδημοσιεύει κείμενα και ρεπορτάζ, από όλους τους πολιτικούς, κοινωνικούς και επιστημονικούς χώρους.
