Ο ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ ΦΡΙΝΤΜΑΝ[1961]

ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ο ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ ΦΡΙΝΤΜΑΝ[1961]. ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ WILLARD Ο ΜΕΝΤΖΑΜΙΝ ΦΡΙΝΤΜΑΝ ΕΒΓΑΛΕ ΕΝΑΝ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ. ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΠΟΛΛΑ, ΚΡΥΒΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΤΟΝΙΣΩ. ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΑΣ ΕΙΠΕ, ΤΟΤΕ ΤΟ 1961. ΠΟΥ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΤΟΤΕ.

ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΥΠΟΑΝΑΠΤΥΚΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΤΕ, ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΜΕΙΝΕ ΣΧΕΔΟΝ ΑΦΑΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΕΡΤΗΣΕ Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΤΕΛΙΤΣΕΣ ΝΑ ΕΝΩΣΕΤΕ.

Το σύστημα της παγκόσμιας κυριαρχίας των Σιωνιστών. Υλικό που πρέπει να διαβάσει ο κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος. Την αξιοσημείωτη ομιλία ενός σημαίνοντα εβραίου επιχειρηματία και πολιτικού το 1961 θά έπρεπε, πρώτα, να διαβάσουν όλοι οι Αμερικανικοί πολίτες και δεύτερο, όλοι εμείς, γιατί ανατρέπει τον ισχυρισμό, ότι η Γερμανία είναι υπεύθυνη… για τον 1ο και τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι θα πρέπει να υποστηρίζουμε τους Εβραίους.

Η Γερμανία και οι “Εβραίοι”. Ο ρόλος των “Εβραίων” στο 1ο και 2ο Παγκόσμιο πόλεμο.

Μια ομιλία του Benjamin Η. Freedman sen. – που έγινε το 1961 στο ξενοδοχείο Willard της Washington, D.C. κατ’ εντολήν της τότε πατριωτικής εφημερίδας του Conde McGinley ”Common Sense”. Σημείωση. Η μετάφραση απο το γερμανικό κείμενο έγινε απο τον Εμμανουήλ Σαρίδη. Που επιμένει, ότι άν δεν μάθουμε ποιός πραγματικά κυβερνάει την Ελλάδα – και βέβαια όλο τον κόσμο – θα μπερδευόμαστε πάντα με τις σαχλαμάρες του ΚΚΕ και της κυρίας Παπαρήγα για το μέγαλο κεφάλαιο που βλέπουν στην Ελλάδα, κρύβοντας στην πραγματικότητα τους εβραίους τοκογλύφους και κεφαλαιοκράτες που βρίσκονται απο πίσω του. Μπορούν το ΚΚΕ και οι πολέμιοι του κεφαλαίου να μας κατονομάσουν τις εταιρίες με το μεγάλο κεφάλαιο στην Ελλάδα, με το οποίο μας πρίζουν κάθε ώρα και στιγμή;

Ασφαλώς και όχι, δίοτι απλά δεν υπάρχουν. Και επειδή και εγω συγκαταλέγομαι στους πολέμιους του μεγάλου κεφαλαίου, έψαξα και βρήκα, ότι πίσω απ’ αυτό το μεγάλο ελληνικό κεφάλαιο βρίσκονται, δυστυχώς, μόνο οι μεγάλοι εβραίοι τραπεζίτες και τοκογλύφοι της Wall Street και της City of London. Εμμανουήλ Σαρίδης.

Πρόλογος.

Ο Benjamin H. Freedman γεννήθηκε το 1890 απο εβραίους γονείς. Έγινε ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας στην Νέα Υόρκη και ήταν ο κυρίως ιδιοκτήτης της Woodbury Soap Company. Μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο διέκοψε τις σχέσεις και τις διασυνδέσεις του με τον οργανωμένο Εβραϊσμό. Με μια οικονομική δαπάνη 2,5 εκατ. δολαρίων πέρασε την υπόλοιπη ζωή του με δημοσιεύσεις για την επιρροή των Εβραίων στην Οικονομία και την Πολιτική των ΗΠΑ.

Ήταν ένας Insider υψηλοτάτου βαθμού για τις εβραϊκές οργανώσεις και προσωπικός φίλος του Bernard Baruch, Samuel Untermyer, Woodrow Wilson, Franklin Roosevelt, Joseph Kennedy, John F. Kennedy και πολλών άλλων, που την εποχή εκείνη βρισκόντουσαν σε κάποιο αξίωμα και είχαν κάτι να πούνε.

Παρά το γεγονός, ότι η ομιλία του Freedman έγινε το 1961, δεν έχει χάσει μέχρι σήμερα την επικαιρότητά της, το αντίθετο: Η πολιτική των ΗΠΑ για την Μέση Ανατολή βρίσκεται σήμερα όσο ποτέ στον βρόγχο εβραϊκών και προισραηλινών δυνάμεων που δρούν απο το παρασκήνιο. Αυτό άλλωστε πιστοποιείται τώρα και απο μια εντελώς ανύποπτη πλευρά, από δύο περίφημους επιστήμονες του Πανεπιστημιόυ του Χάρβαρντ.

Τον John Mearsheimer και τον Stephen Walt, οι οποίοι στη μελέτη τους “The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy” (1) αποδεικνύουν, ότι η πολιτική για την Μέση Ανατολή που ασκούν οι ΗΠΑ δεν αντιπροσωπεύει τόσο τα αμερικανικά συμφέροντα, όσο αυτά του Ισραήλ.

Αυτή την παράλειψη εκτελέσεως καθήκοντος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία όχι μόνο συμπάθειες της αποφέρει, αλλά αυξάνει τους εχθρούς τους, την εξηγούν οι συγγραφείς με το ότι εβραϊκές ομάδες πίεσης έχουν κατορθώσει αριστοτεχνικά να πείσουν τους Αμερικανούς, ότι οι εχθροί του Ισραήλ στην περιοχή (ιδίως το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία (2) αποτελούν μια απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτά τα θρασύτατα ψέματα, που έκαναν το 2003 δυνατή την δεύτερη εισβολή στο Ιράκ, που ακόμη δεν έχουν σχεδόν ξεχαστεί, σερβίρονται απο τους Εβραίους σχεδόν κατά λέξη και πάλι – αυτή τη φορά για μια επίθεση εναντίον του Ιράν. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, το αίτημα “Όχι πια άλλος πόλεμος για το Ισραήλ” (www.abbc.net/boycott-israel/flugblatt.pdf) (www.abbc.net / μποϊκοτάζ του Ισραήλ / flugblatt.pdf) είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ.

Για την καλύτερη κατανόηση του θέματος, η γερμανική μετάφραση της ομιλίας του Freedman συνοδεύθηκε απο μια σειρά επεξηγηματικών υποσημειώσεων. Τέλος στο Google και κάτω απο τον όρο: “Benjamin Freedman Willard Hotel 1961″ μπορείτε να βρείτε την ακουστική εγγραφή και το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο της ομιλίας.

Ποιός ήταν ο Benjamin Freedman;

Benjamin Freedman, a millionaire insider in international Zionist organizations, friend to 4 U.S. presidents, and also part of the 117-man strong Zionist delegation at the signing of the Treaty of Versailles. His speech at the Willard Hotel in 1961 can be considered as the most import speech from the 20th century. Here is a 40-minute fragment

(Μου φαινεται ομως, οτι οι γνωστοι αγνωστοι το εχουν βγαλει. Ψαξτε, ίσως στο http://www.warez-files.com/show-Benjamin-H-Freedman-s-Speech.html ή στο http://de.wikipedia.org/wiki/Benjamin_Freedman Ε.Σ.)

Η ομιλία.

Και τώρα η ομιλία του Benjamin H. Freedman sen. που έγινε το 1961 στο ξενοδοχείο Willard, στην Washington D.C.: Εδώ στις ΗΠΑ οι Σιωνιστές και οι θρησκευτικοί τους σύμμαχοι ασκούν τον πλήρη έλεγχο πάνω στην κυβέρνησή μας. Θα ήταν πολύ δύσκολο να μπούμε τώρα σε λεπτομέρεις. Όμως οι Σιωνιστές και οι θρησκευτικοί σύμμαχοι τους διοικούν τις ΗΠΑ, σαν να ήσαν οι απόλυτοι μονάρχες αυτής της χώρας. Προφανώς θα νομίζετε, ότι αυτό είναι μια πολύ εύκολη και απλή γνώση, αλλά επιτρέψτε μου να πω και να δείξω τι συνέβη, όταν εμείς “κοιμόμασταν”.
Τι είχε συμβεί;

Ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε το καλοκαίρι του 1914. Μερικοί της ηλικίας μου θα τον θυμούνται ακόμα. Αυτός ο πόλεμος λοιπόν έγινε από τη μία πλευρά απο την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Ρωσία και απο την άλλη από τη Γερμανία, την Αυστρία, την Ουγγαρία και την Τουρκία. Μέσα σε 2 χρόνια η Γερμανία κέρδισε τον πόλεμο, όχι επίσημα, αλλά στο πεδίο της μάχης. Τα γερμανικά υποβρύχια, που απετέλεσαν μια έκπληξη για τον κόσμο, σάρωσαν όλα τα πλοία αποστολής εφοδίων από τον Ατλαντικό. Τα πυρομαχικά και οι εφεδρείες της Βρετανίας εξαντλήθηκαν. Μετά ήρθε η πείνα. Ταυτόχρονα, ο γαλλικός στρατός είχε στασιάσει, η Γαλλία είχε χάσει 600.000 νέους ανθρώπους, το άνθος της γαλλικής νεολαίας, στη μάχη του Βερντέν στο Σόμμε.

Οι Ρώσοι είχαν διαλυθεί, είχαν πάρει τα (πολεμικά) παιχνίδια τους και πήγαν σπίτι, δεν ήθελαν να συνεχίσουν το παιχνίδι, ούτε και τους άρεσε ιδιαίτερα ο τσάρος. Ο ιταλικός στρατός είχε καταρρεύσει.

Στο γερμανικό έδαφος δεν είχε πέσει ούτε ένας πυροβολισμός. Κανένας εχθρός δεν είχε περάσει τα γερμανικά σύνορα, και όμως η Γερμανία πρότεινε στην Αγγλία ειρήνη. Μια ειρήνη επί τη βάσει των πραγμάτων της προηγούμενης κατάστασης, του “Status quo ante”, θα λέγανε οι νομικοί. Αυτό σημαίνει, ότι η Αγγλία το καλοκαίρι του 1916 σκεφτόταν στα σοβαρά. Δεν είχε καμμία άλλη επιλογή, είτε θα αποδεχόταν αυτή την προσφορά ειρήνης, ή θα συνέχιζε να πολεμά μέχρι την αυτοκαταστροφή της.

Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης οι γερμανοι Σιωνιστές, σαν εκπρόσωποι των Σιωνιστών της Ανατολικής Ευρώπης, αποτάνθηκαν στο βρετανικό πολεμικό Συμβουλιο, και για να συντομεύσω το όλο θέμα εδώ, εγώ έχω όλα τα έγγραφα εδω για να το αποδείξω, είπαν:
“Κοιτάξτε εδώ, εσείς μπορείτε να κερδίσετε ακόμη αυτό τον πόλεμο, δεν χρειάζεται να παραδοθείτε. Δεν χρειάζεται να αποδεχθείτε αυτήν την ειρήνη που σας προσφέρουν οι Γερμανοί. Με τις ΗΠΑ σαν σύμμαχοι, μπορείτε ακόμη να κερδίσετε αυτό τον πόλεμο”.

Οι ΗΠΑ δεν είχαν ακόμη καμμία σχέση με αυτό τον πόλεμο. Έιμασταν ακόμη φρέσκοι, είμασταν νέοι, είμασταν πλούσιοι και είμασταν ισχυροί. Οι Σιωνιστές είπαν στην Αγγλία: “Θα σας φέρουμε τις ΗΠΑ στον πόλεμο σαν σύμμαχο, αφού όμως εσείς κερδίσετε τον πόλεμο και νικήσατε την Γερμανία, την Αυστρία-Ουγγαρία και την Τουρκία, θέλουμε ως αντάλλαγμα την Παλαιστίνη, αυτό είναι η τιμή της προσφοράς”.

Λοιπόν, η Αγγλία είχε το ίδιο δικαίωμα να υποσχεθεί την Παλαιστίνη σε κάποιον, όπως και εμείς, αν είχαμε υποσχεθεί στους Ιρλανδούς την Ιαπωνία, για έναν οποιονδήποτε λόγο.

Ήταν απολύτως παράλογο, η Μεγάλη Βρετανία, η οποία δεν είχε κανένα συμφέρον, ούτε κανέναν δεσμό με την Παλαιστίνη, να την χρησιμοποιήσει σαν μέσο πληρωμής την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο. Όπως και νάχουν τα πράγματα, έδωσαν αυτή την υπόσχεσή τον Οκτώβριο του 1916. Και λίγο μετά, δεν ξέρω πόσοι θα μπορούσαν να το ενθυμούνται, εισήλθαν οι ΗΠΑ, που ήσαν πάντα και είναι απόλυτα υπέρ της Γερμανίας, ως σύμμαχοι της Μεγάλης Βρετανίας στον πόλεμο.

Το λέω πάλι: Οι ΗΠΑ ήταν πάντοτε υπέρ της Γερμανίας, επειδή οι εφημερίδες ήταν υπό εβραϊκό έλεγχο, οι τραπεζίτες ήταν Εβραίοι, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στη χώρα αυτή ήταν υπό εβραϊκό έλεγχο και οι Εβραίοι οι ίδιοι ήσαν φιλογερμανοί, επειδή πολλοί από αυτούς είχαν έρθει από τη Γερμανία.

Ήθελαν η Γερμανία να νικήσει τον Τσάρο. Οι Εβραίοι μισούσαν τον Τσάρο, δεν ήθελαν να κερδίσει η Ρωσία τον πόλεμο. Αυτοί οι εβραίοι τραπεζίτες, ο Kuhn Loeb και άλλες μεγάλες τράπεζες, είχαν αρνηθεί να υποστηρίξουν την Αγγλία και τη Γαλλία, ούτε με ένα δολάριο. Έλεγαν: «Όσο η Αγγλία και η Γαλλία είναι σύμμαχοι της Ρωσίας, δεν παίρνουν ούτε ένα σεντ!” Δίνανε όμως χρήματα στη Γερμανία, πολεμούσαν με τη Γερμανία εναντίον του Τσάρου, για να διαλύσουν το τσαρικό καθεστώς. Και οι ίδιοι οι Εβραίοι εκλεισαν την συμφωνία με την Αγγλία, όταν είδαν την δυνατότητα να πάρουν την Παλαιστίνη. Ξαφνικά άλλαξαν όλα, όπως ένα φανάρι, που αλλάζει χρώμα από το κόκκινο στο πράσινο.

Όλες εκείνες οι εφημερίδες, που έλεγαν στον κόσμο το τι δυσκολίες έχουν οι Γερμανοί στον αγώνα κατά των Βρετανών, άλλαξαν ξαφνικά τη γνώμη τους.

Τώρα έλεγαν, ότι οι Γερμανοί είναι κακός λαος, όπως οι Ούννοι, οι βάρβαροι. Αυτοί οι Γερμανοί εκτελούσαν τώρα αδελφές του Ερυθρού Σταυρού και έκοβαν τα χέρια μικρών παιδιών. Ήταν κακοί. Λίγο αργότερα κήρυξε ο Πρόεδρος Wilson τον πόλεμο εναντίον της Γερμανίας. Οι Σιωνιστές του Λονδίνου τηλεγραφούσαν στον δικαστή Brandeis στις ΗΠΑ, με την προτροπή: «Επεξεργασθείτε τον Πρόεδρο Wilson και εμείς θα έχουμε από την Αγγλία ότι θέλουμε. Κάντε τον Πρόεδρο Wilson να μπεί στον πόλεμο”.

Με αυτό τον τρόπο μπήκαν οι ΗΠΑ στον πόλεμο. Εμείς δεν είχαμε κανένα συμφέρον να μπούμε.

Είχαμε το ίδιο δικαίωμα να μπούμε σ’ αυτόν τον πόλεμο, σαν να είμασταν απόψε στο φεγγάρι και όχι σ’ αυτή την αίθουσα. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να κάνουμε αυτό τον πόλεμο και δικό μας. Οδηγηθήκαμε στον πόλεμο, μόνο και μόνο για να παρουν οι Σιωνιστές την Παλαιστίνη. Αυτό είναι κάτι, που ακόμη κανείς δεν εξήγησε στους πολίτες αυτής της χώρας. Δεν ξέρουν, γιατί μπήκαμε στον
1ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αφού είχαμε μπεί στον πόλεμο, πήγαν οι Σιωνιστές στο Λονδίνο και είπαν: “Έμείς έχουμε εκπληρώσει το μέρος της συμφωνίας μας, τώρα είναι η σειρά σας, δώστε μας ένα έγγραφο που να δείχνει, ότι θα πάρουμε την Παλαιστίνη αφού εσείς κερδίσετε τον πόλεμο”. Δεν ήξεραν ακόμη, πόσο καιρό θα κρατήσει ο πόλεμος, 1, 2 ή 10 χρόνια, αλλά το έκαναν.

Το έγγραφο συντάχθηκε με τη μορφή μιας επιστολής, με μία περίεργη διατύπωση, για να μην γνωρίζει ο κόσμος ακριβώς περι τινος πρόκειται. Το έγγραφο αυτό ονομάζεται ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ BALFOUR (3). Και η διακήρυξη Balfour δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την υπόσχεση της Αγγλίας γι’ αυτή την “εκδούλευση”. Αυτή η “μεγάλη” διακήρυξη Balfour είναι τόσο πολύτιμη, όσο και ένα χαρτονόμισμα 3 δολλαρίων. Νομίζω, ότι δεν μπορώ να εκφρασθώ αλλιώς.

Έτσι ξεκίνησε όλο το πρόβλημα.

Οι ΗΠΑ μπήκαν στον πόλεμο. Οι ΗΠΑ κατέστρεψαν την Γερμανία. Τό τί έγινε μετά, το ξέρετε. Όταν τελείωσε ο πόλεμος και οι Γερμανοί πήγαν για να λάβουν μέρος στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων το 1919, ήταν παρόντες εκεί και 117 Εβραίοι. Μια εβραϊκή αντιπροσωπεία, η οποία αντιπροσώπευε τους Εβραίους της Ανατολικής Ευρώπης, με επικεφαλής τον Bernard Baruch.

Ήμουν και εγω εκεί, έπρεπε να ξέρω. Τι συνέβη; Οι Εβραίοι σ’ αυτή τη διάσκεψη, όταν ακριβώς επρόκειτο να τεμαχισθεί η Γερμανία για να διανεμηθεί στους Ευρωπαίους, είπαν: “Τι θα λέγατε να μας δώσετε την Παλαιστίνη;” Και ανέφεραν, επι παρουσία των Γερμανών, την διακήρυξη Balfour. Οι Γερμανοί κατάλαβαν τι παίζεται. “A, έτσι έγινε το παιχνίδι, γι ‘αυτό οι ΗΠΑ μπήκαν στον πόλεμο”. Οι Γερμανοί κατάλαβαν για πρώτη φορά, ότι είχαν ηττηθεί, γιατί οι Σιωνιστές ήθελαν την Παλαιστίνη. Οι Γερμανοί έπρεπε να υπομείνουν αυτό το αίσχος και τις εξωφρενικές επανορθώσεις μόνο γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο.

Αυτό μας οδηγεί σ’ ένα άλλο ενδιαφέρον πράγμα. Όταν οι Γερμανοί το συνειδητοποίησαν, θύμωσαν πολύ με τους Εβραίους, είναι κατανοητό. Μέχρι τότε οι Εβραίοι δεν ζούσαν πουθενά, σε καμμιά άλλη χώρα του κόσμου, καλύτερα από τη Γερμανία.

Υπήρξε ο κύριος Rathenau, που ήταν για τη βιομηχανία και τη χρηματοδότηση τόσο σημαντικός, όπως και ο Bernard Baruch σε αυτή τη χώρα.

Ήταν ο κύριος Balin, κάτοχος των μεγάλων ατμοπλοικών γραμμών, των Norddeutsche Lloyds και της Hamburg-Amerika Linie. Ήταν ο κύριος Bleichroden, ο τραπεζίτης της οικογένειας Hohenzollern. Ήταν η Warburg στο Αμβούργο, μια απο τίς μεγαλύτερες οικογένειες εμπόρων και τραπεζιτών του κόσμου. Οι Εβραίοι περνούσαν πολύ καλά στη Γερμανία. Αλλά οι Γερμανοί σκέφτονταν: “Αυτό είναι σχεδόν ένα ξεπούλημα”.

Ήταν ένα ξεπούλημα, που ισοδυναμεί με αυτή την υποθετική κατάσταση:
Ας υποθέσουμε, ότι εμείς, οι ΗΠΑ, βρισκόμαστε σε πόλεμο με την ΕΣΣΔ και τον κερδίζουμε, ξαφνικά όμως προτείνουμε στην ΕΣΣΔ την άμεση διακοπή του. Τους προσφέρουμε ειρήνη. Ξαφνικά μπαίνει στον πόλεμο η κόκκινη Κίνα σαν σύμμαχος της Σοβιετικής Ένωσης. Και γι’ αυτό ηττώμαστε κατα κράτος.

Αμέσως μετά έρχονται τέτοιες αποζημιώσεις, που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε. Φανταστείτε τώρα, ότι αμέσως μετά τον πόλεμο ανακαλύπτουμε, ότι οι Κινέζοι των ΗΠΑ, οι συμπολίτες μας, που εμείς πάντα πιστεύαμε ότι είναι τίμιοι και αξιόπιστοι πολίτες της χώρας μας, φανταστείτε το, ότι αυτοί είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή μας. Φανταστείτε, ότι οι Κινέζοι των ΗΠΑ μας πούλησαν στην ΕΣΣΔ. Πώς θα αισθανόμασταν; Πιστεύω, ότι κανείς απ’ αυτούς δεν θα μπορούσε να δείξει το πρόσωπό του ποτέ ξανά στους δρόμους. Δεν θα υπήρχαν τόσα φαναράκια για να τους προστατεύουν τη νύχτα. Πώς θα νιώθουμε …;

Λοιπόν, έτσι αισθάνονται και οι Γερμανοί για τους Εβραίους.

Οι Γερμανοί ήσαν πάντα πολύ έντιμοι απέναντι στους Εβραίους. Όταν το 1905 απέτυχε η κομμουνιστική επανάσταση στη Ρωσία και οι Εβραίοι εκδιώχθηκαν από τη Ρωσία, πήγαν όλοι στη Γερμανία, και η Γερμανία τους πρόσφερε καταφύγιο. Τους φέρθηκαν πολύ καλά. Τώρα όμως προδώσανε και πουλήσανε τη Γερμανία, για ένα και μόνο λόγο, μόνο για να αποκτήσουν την Παλαιστίνη. Την “Εβραϊκή Κοινοπολιτεία” τους”.

Ο Nahum Sokolow και όλοι οι μεγάλοι ηγέτες και τα μεγάλα ονόματα που αναφέρονται σήμερα σε σχέση με τον Σιωνισμό, έγραφαν από το 1919 μέχρι το 1923 στις εφημερίδες τους, γεμάτες με δηλώσεις, ότι οι Γερμανοί, παρα το ότι αντελήφθησαν, ότι έχασαν τον πόλεμο ύστερα απο την ανάμειξη των Εβραίων, τρέφουν ακόμη απέναντι των Εβραίων αποδεκτά συναισθήματα. Δεν υπήρξαν θρησκευτικά συναισθήματα, δεν υπήρξαν εχθρότητες, μόνο και μόνο επειδή οι Εβραίοι έχουν μια διαφορετική πίστη.

Ήταν καθαρά οικονομικού και όχι θρησκευτικού χαρακτήρα. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε στην Γερμανία, αν ένας Εβραίος πάει το βράδυ στο σπίτι του, κλείνει τα παραθυρόφυλλα και λέει “Shema Yisroel» ή “Πάτερ ημών”. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τέτοια πράμματα, ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο από ότι εδώ στις ΗΠΑ. Τα συναισθήματα που αναπτύχθηκαν αργότερα, οφείλονταν μόνο στο γεγονός, ότι οι Γερμανοί θεώρησαν τους Εβραίους υπεύθυνους για την ήττα τους.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ.

Advertisement

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.