ΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚEΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

ΡΟΗ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ

ΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚEΣ ΓΡΑΜΜΕΣ.. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΜΕΣΩ ΜΕΙΛ ΚΑΙ ΕΚΡΙΝΑ ΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΔΕΙΞΩ… ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ.. ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΕΝΣΑΡΚΩΘΟΥΝ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΝ, ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ “ΧΡΟΝΙΚΗ” ΣΤΙΓΜΗ.. ΚΑΙ ΕΧΩ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΒΑΛΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΣΤΗΝ ΛΕΞΗ ΧΡΟΝΙΚΗ… ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.. Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΣΚΛΑΒΩΘΗΚΑΜΕ…

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΩ Ή ΕΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΙΚΡΕΣ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ, ΑΛΛΑ ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ… ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙ… ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΣΟΙ ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ ΑΙ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ… ΠΑΜΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ..

Γράφει η Μαρίκα Μορέτο

ΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚEΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Η τρέχουσα ενσάρκωση είναι διαφορετική από όλες τις προηγούμενες. Δεδομένου ότι είναι το πρώτο μιας διαδικασίας θεραπείας και εξέλιξης. Η τρέχουσα ενσάρκωση μπορεί να «διορθώσει» όλες τις άλλες. Και αυτό δεν έγινε ποτέ. Προφανώς με βάση προσωπικές επιλογές:

Ο ανώτερος εαυτός του καθενός ωθεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Οι «εισερχόμενες» ενέργειες του σύμπαντος ωθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Είναι η προσωπικότητα, ή το πιο πυκνό ανθρώπινο μέρος, που μπορεί να επιβραδύνει, να εμποδίσει ή να μπλοκάρει αυτό το μονοπάτι ανάπτυξης. Αλλά ο απώτερος στόχος είναι η ανάβαση στην 5η διάσταση. Άρα μια εντελώς νέα κατάσταση ύπαρξης. Ανεβαίνει κανείς με τη συνείδηση, με το πνεύμα, με το μυαλό και με το σώμα. Κάποιος ανεβαίνει παραμένοντας εδώ, «παραμένοντας» σε αυτό το σώμα, μεταμορφώνοντας την κατάσταση της συνείδησης, μεταμορφώνεται επίσης. Το κλειδί για αυτήν την ενσάρκωση είναι η επανεξέταση του παρελθόντος: απαραίτητη για την αποβολή των επώδυνων πληροφοριών που σχετίζονται με αυτό.

Έτσι ώστε να ελαφρύνει και να αλλάξει συχνότητα. Διευκρινίζω αυτή τη «λεπτομέρεια» γιατί είναι θεμελιώδης. Είναι το κλειδί για όλα όσα βιώνουμε, πράγματι «ξαναβιώνουμε». Δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο σε αυτό που συμβαίνει σήμερα, και σε αυτό που έχει συμβεί μέχρι τώρα.

Όπως έχω επαναλάβει συχνά, από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο αυτός ο κόσμος έχει αρχίσει να αλλάζει συχνότητα. Οι δύο πόλεμοι λειτούργησαν ως βαθιά κάθαρση. Ήταν απαραίτητοι. Και από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έχουν φτάσει πολλοί σπόροι αστεριών: ένα κύμα ψυχών Indigo. Των οποίων η αποστολή ήταν και είναι .. να κατεδαφίσουν την 3d. Αυτή η διαδικασία συνεχίστηκε μέχρι την κορύφωσή της το 2012, όταν άρχισε να ισχύει η καρμική επιτάχυνση, την οποία εκμεταλλευόμαστε ακόμα και σήμερα.

Αυτή η επιτάχυνση είναι απλώς μια χωροχρονική σήραγγα, στην οποία η πραγματικότητα παραμορφώνεται και επιταχύνεται, στην οποία η πραγματικότητα γίνεται ένας πολυδιάστατος διάδρομος στον οποίο είναι δυνατό να «πάμε πίσω και μπροστά» στη γραμμή χρόνου. Τροποποιώντας το παρών. Γι’ αυτό κάθε φορά που βιώνουμε μια κατάσταση είναι μια επανάληψη του κάτι που έχει ήδη συμβεί σε άλλο χρονοδιάγραμμα.

Αυτή η σήραγγα μάς επιτρέπει να θεραπεύουμε πολλά χρονοδιαγράμματα ταυτόχρονα. Έτσι, κάθε συναίσθημα που βιώνεις δεν είναι καθόλου καινούργιο.. Αναζητάτε συνεχώς ένα κομμάτι του παρελθόντος. Και όταν το επισκέπτεστε ξανά… το ακυρώνετε. Αυτός ο μηχανισμός στη Δημιουργία έχει μια πολύ ακριβή τροπικότητα, αφού, αν επαναληφθεί η εμπειρία .. ακυρώνεται. Και εξαφανίζεται από την πραγματικότητα, έτσι εξαφανίζεται από τις ακασικές πληροφορίες και την αύρα σας, τα λεπτά σώματά σας και το φυσικό σας σώμα.

Οπότε .. όταν με ρωτάς αν η μεταμόρφωση σε εξέλιξη αφορά και συναισθηματικό επίπεδο.. Είναι προφανές ότι η απάντηση είναι ναι. Υπάρχουν πόνοι που έρχονται μέσα από συγκεκριμένες καταστάσεις, αλλά υπάρχουν και πόνοι που έρχονται χωρίς να συμβεί τίποτα. Είναι μια πληροφορία που βγαίνει όταν ωριμάσει μέσα του, και φαίνεται ότι ξεπερνιέται.

Γι’ αυτό η κατάθλιψη, η ευαλωτότητα, η απελπισία, το μαρτύριο, ο θυμός, ο φόβος… είναι απλά κομμάτια ενός παλιού παζλ που, πριν καταστραφεί, μαζεύεται για τελευταία φορά μέσα σου. Να φανεί, να γίνει κατανοητό, να ξαναδουλευτεί και να παρασυρθεί για τα καλά. Αγκαλιάστε λοιπόν οποιαδήποτε διάθεση, ειδικά όταν σας πιάνει απρόοπτα. Μην το παλεύεις .. αφήστε το να πάρει τον δρόμο του. Άφησε τον εαυτό σου να πνιγεί … Και θα καταλάβεις ότι δεν θα πνιγείς καθόλου.

Αυτοί οι μηχανισμοί απελευθέρωσης είναι πολύ γρήγοροι και έντονοι, μπορούν να εξαφανιστούν σε λίγα λεπτά, σε λίγες ώρες, σε λίγες μέρες. Χιλιάδες ζωές μπορούν να επανεξεταστούν σε 10 λεπτά. Ή σε 10 χρόνια, για όσους έχουν μια πιο δύσκολη διαδρομή να κάνουν. Αυτό που έχει σημασία είναι να έχουμε επίγνωση του τι συμβαίνει, αναγνωρίζοντας ότι επιλέξαμε να είμαστε εκεί, σε αυτόν τον χωροχρόνο … που είναι μοναδικός και θεμελιώδης. Επιλέξαμε …. μέσα από μια ενσάρκωση να φωτίσουμε δισεκατομμύρια χρόνια σκότους. Και το κάνουμε.

ΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚEΣ ΓΡΑΜΜΕΣ – Μαρίκα Μορέτο

Διαβάστε επίσης – Διαχρονική Αντίληψη Μέσα Σε Στημένες Κυκλικές Λούπες

Advertisement
Advertisement
Tagged

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.