ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΛΕΙΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΚΟΠΟΙΩΝ και τον έχουν σχεδιάσει άψογα, σαν ένα τέλειο κλουβί για ποντίκια! Από τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας, μας ταΐζουν το δηλητήριό τους: φαγητό γεμάτο χημικά, μεταλλαγμένο, ψεύτικες γεύσεις, νερό με χλώριο και βαρέα μέταλλα και αέρα δηλητηριασμένο με τοξίνες που μας κρατάνε αδύναμους και εξαρτημένους. Να δούμε τις ταινίες τους, τις σειρές τους, τα ψέματα που σκηνοθετούν για να μας κρατάνε καθηλωμένους στον καναπέ, βυθισμένους σε έναν ωκεανό από φανταστικές ζωές που ποτέ δεν θα ζήσουμε.
Από τα πέντε μας χρόνια, αρπάζουν την προσοχή μας με οθόνες που λάμπουν σαν υποβολείς και ποτέ δεν την επιστρέφουν! Μας κάνουν ζόμπι, σκλάβους αλγορίθμων που προβλέπουν κάθε μας κίνηση, κάθε μας σκέψη, πριν καν την κάνουμε. Το σχολείο: έξι με επτά ώρες την ημέρα, πλύση εγκεφάλου εργοστασιακής υπακοής! Μαθαίνουμε ότι αυτοί θέλουν, αποστηθίζουμε γεγονότα χωρίς νόημα, υπακούουμε εντολές χωρίς ερώτηση, γινόμαστε γρανάζια σε μηχανή που δεν ελέγχουμε.
Μας μαλώνουν άγρια μέχρι να σπάσουμε, να γίνουμε υπάκουα πρόβατα και μετά μας συγχαίρουν, μας επιβραβεύουν “Μπράβο, καλό παιδί” λένε, ενώ μέσα μας πεθαίνει κάθε ίχνος ελευθερίας. Μας μαθαίνουν να ξυπνάμε πριν χαράξει, να σέρνουμε τα κορμιά μας σε κτίρια-τάφους που ποτέ δεν θα διαλέγαμε, ώστε όταν μεγαλώσουμε να είμαστε πρόθυμοι σκλάβοι της ρουτίνας. Η παιδική ηλικία γίνεται προπόνηση: ακολουθούμε εντολές, υπακούουμε σαν ρομποτάκια, και έτσι το να σκύβουμε το κεφάλι γίνεται δεύτερη φύση. Όταν φτάνουμε στα είκοσι, διστάζουμε να ξεφύγουμε, ο φόβος της “παραστροφής” μας παγιδεύει.
Και το χειρότερο, μας πιέζουν να “κάνουμε τα πάντα” για ένα πτυχίο αλλιώς, “αποτυχία”! Πανεπιστήμια-παγίδες, δάνεια-αλυσίδες που μας δένουν από τα είκοσι στα σαράντα. Μας ρίχνουν στην οικονομική κόλαση νωρίς, ώστε να γίνουμε αιώνιοι οφειλέτες του συστήματος. Ένα νόμισμα που μόνο επειδή λένε ότι αξίζει, το κυνηγάμε σαν σκυλιά.
Το ψεύτικο χρήμα, που αυτοί επινόησαν, το παίρνουμε δουλεύοντας σε επιχειρήσεις που κατέχουν αυτοί. Εμείς ιδρώνουμε ώρες ατελείωτες, θυσιάζουμε υγεία, οικογένεια, όνειρα, για ψίχουλα. Τα εκατομμύριά τους, γίνονται δισεκατομμύρια, ενώ εμείς αρπάζουμε το μικροσκοπικό κλάσμα του ιδρώτα μας. Αυτοί χτίζουν παλάτια από τον κόπο μας, εμείς μένουμε να σαπίζουμε σε ενοίκια που τρώνε την ψυχή μας. Αυτό δεν είναι ζωή, είναι φυλακή! Και εμείς, οι “ελεύθεροι”, χειροκροτούμε τους δεσμοφύλακές μας.
Και τέλος, ζώντας μέσα στην απόλυτη ψευδαίσθηση μας βάζουν να ψηφίσουμε έναν από δυο κλόουν που οι ίδιοι διάλεξαν, και που είναι βγαλμένοι μέσα από τον ίδιο σωλήνα! Και έτσι…. όλη αυτή η ψευδαίθηση, διαιωνίζεται! Ξυπνήστε! Αυτός ο κόσμος δεν είναι τυχαίος…. είναι μια τέλεια μηχανή ελέγχου, φτιαγμένη να μας συνθλίβει. Πρέπει να σπάσουμε τις αόρατες αλυσίδες που μας κρατούν δεμένους, πριν να είναι αργά!
Β.Χ. – Από Vasilis Cheilaris OddworldTattoos
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΣΕ ΦΩΤΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
