Η Παράνοια και το Ψέμα των Ινδοευρωπαίων ως προελληνικών φύλλων έχει καταντήσει πλέον μια γραφικά εμμονή κάποιων που ούτως ή άλλως από πάντα μισούν τον τεράστιο Ελληνικό πολιτισμό… Όμως αυτό το παραμύθι τους δεν στηρίζεται πουθενά στην κυριολεξία… Και μπορεί να προσπάθησαν να επιβάλουν αυτήν την εκδοχή, όμως πλέον οι άνθρωποι ερευνούν… Και ξυπνάνε.. Κυρίως οι Έλληνες… Για πάμε να το δούμε λιγάκι…
Η γλωσσική έννοια “ινδοευρωπαίοι” δεν εφευρέθη από την μια ημέρα στην άλλη. Ο πρώτος που ασχολήθηκε με την καταγωγή των εθνών ήταν ο Τζόζεφ Σκάλιγκερ (1540-1609). Αυτός προσπάθησε να διαιρέσει τις γλώσσες της Ευρώπης σε τέσσερις κύριες ομάδες τις οποίες διαχώρισε βασιζόμενος στην λέξη που χρησιμοποιούσαν οι Ευρωπαίοι για να ονομάσουν το Θεό. Ακολούθησε το 1767 ο Τζέιμς Πάρσονς με την δημοσίευση μιας μελέτης στην οποία προσπάθησε να εξιχνίαση την προέλευση των αρχαίων λαών της Ευρώπης. Εγκλωβίστηκε όμως σε κείμενα μοναχών του Μεσαίωνα και στις γενεαλογίες της “βίβλου” και εκ τούτου κινήθηκε αποκλειστικά εντός αυτού του πλαισίου.
Παραδοσιακά ως εφευρέτης της έννοιας των “ινδοευρωπαίων” θεωρείται ο Σερ Γουίλιαμ Τζόουνς. Ο Τζόουνς κατά το έτος 1796 ήταν αρχιδικαστής στην Ινδία ιδρυτής της Βασιλικής Ασιατικής Εταιρείας και κατείχε την επιστήμη της γλωσσολογίας. Αλλά και αυτός επηρεάστηκε από την μυθολογία της “Παλαιάς Διαθήκης” και ανεζήτησε όπως και ο Πάρσονς την ανθρώπινη κοιτίδα στις γραφές και διετύπωσε την άποψη ότι η τρεις κλάδοι της ανθρωπότητας μετά τα γεγονότα του κατακλυσμού όπως τα περιγράφει η βίβλος προήλθαν από το Ιράν αφού εκεί κοντά στο όρος Αραράτ είχε σταθεί η κιβωτός του Νώε. Τέλος ο όρος “Ινδοευρωπαίοι” είναι μια εφεύρεση του Τόμας Γιανγκ το έτος 1813 και κάπως έτσι έχουμε και τον πρώτο “εθνοτικό” προσδιορισμό.
Μέχρι το 1813 λοιπόν που πλάθεται ο όρος “ινδοευρωπαίοι” στην ουσία οι επιστήμονες όχι μόνο δεν έχουν καταλήξει πουθενά (μήπως έχουν καταλήξει και σήμερα) αλλά θέλησαν να αποκαταστήσουν και την πρώτη ινδοευρωπαϊκή μορφή των λέξεων μέσα από την σύγκριση των γλωσσών που τις είχαν βαπτίσει ινδοευρωπαϊκές. Έτσι για παράδειγμα η Ελληνική λέξης (άγρη) στα Σανσκριτικά είναι (ajras) στα Λατινικά (ager) και στα Γοτθικά είναι (akrs). Και ενώ λοιπόν υπάρχει η ομολογία ότι η υποτιθέμενη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα (δεν επιβεβαιώνεται στην πραγματικότητα από καμία γραπτή πηγή). Από βουβά φαντάσματα απέκτησαν και γλώσσα.
Οι προτεινόμενες κοιτίδες διαφέρουν. Οι γλωσσολόγοι του 19ου αιώνα τοποθετούν την καταγωγή των ινδοευρωπαίων στα Ιμαλάια η στο Ινδόκνους. Άλλος μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της λίμνης Αράλης. Ο βρετανός εθνολόγος και φιλόλογος Ρόμπερτ Γκόρντον Λαθαμ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και στα Βαλκάνια εκτός της Ελλάδος. Ο Βόλφγκανγκ Σμίνη στην Βαλτική. Ο Κόλιν Ρένφριου στην Μικρά Ασία. Ο Ιγόρ Ντιάκονοφ προτείνει τα Βαλκάνια και αυτός αλλά αποκλείει κατηγορηματικά την Ελλάδα.
Ο Τόμας Γκαμκερελιτζέ στην Ανατολική Τουρκία. Ο Γιοχάνες Σμιτ στην Μεσοποταμία. Ο A.H Sayce το 1880 έγραφε “η Άρια οικογένεια γλωσσών είναι Ασιατικής προελεύσεως.” Ο ίδιος το 1890 έγραφε “η Άρια οικογένεια γλωσσών ήταν Ευρωπαϊκής προελεύσεως” ενώ το 1927 έγραφε “η μέχρι τώρα εξέτασης των γεγονότων μου έχει δημιουργήσει την πεποίθησιν ότι οι Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες ανεπτύχθησαν εις την Μικράν Ασία”. Γενικά ο καθένας προτείνει και από κάτι. Ένα ΑΛΑΛΟΥΜ! Στην Ελλάδα μας λένε ότι οι πρώτοι ινδοευρωπαίοι έφθασαν μεταξύ 2200 και 1600 π.Χ.
Οι “ινδοευρωπαϊστες” στερούνται ιστορικών τεκμηριώσεων για τα όσα υποστηρίζουν σε σχέση με τους Έλληνες. Δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη προελληνικών φύλλων. Είναι αδιανόητο να ομιλεί κανείς περί “ινδοευρωπαίων” αλλά να μην γνωρίζει πότε έζησαν, σε ποιες χώρες. Αλλά και να μην έχουμε ένα δείγμα του πολιτισμού τους.
Προσέξτε: Για όλα τα παραπάνω, δεν υπάρχει ούτε μία γραπτή απόδειξη!
Kostas Diomidis Lambrinopoylos
Aliki Vasiliki Athanasopoulou
